recenzja (strona 5 z 34)

Remote Life jest dokładnie tym, czym miało być. To prosta gra 2D, w której należy unikać niebezpiecznych pocisków lecących w naszym kierunku, a w międzyczasie trzeba niszczyć hordy wrogich jednostek.

Już za chwilę zadebiutuje świeżutki horror od Supermassive Games. The Quarry jest największą produkcją studia – od dawna słyszy się o długim jak noc w horrorze scenariuszu i ponad 180 zakończeniach. Co można powiedzieć o rozmachu tego projektu? Na razie, niestety, niewiele.

Gra brazylijskiego Massive Work Studio to kosmiczna wariacja na temat gier From Software. Nie tylko nie wnosi do gatunku nic nowego, ale ledwo radzi sobie z kopiowaniem ponad 10-letnich schematów.

Forgive Me Father to polska gra, która nawiązuje do mitologii Cthulhu. Utrzymany w stylu retro FPS udowadnia, że sięgając po starą, dobrze znaną konwencję, da się stworzyć szalenie grywalny tytuł. Nie mogłem się odkleić od komputera.

Być może to oczywiste, ale na wszelki wypadek przypomnę, że recenzje są czymś subiektywnym. Jeżeli jest to recenzja gry w moim wykonaniu, to nawet bym podkreślił, że będzie bardzo subiektywnie. W razie czego ostrzegałem, a teraz przejdźmy do mojej oceny Road 96 od Digixart.

Najnowsza odsłona serii gier o Lego nie przynosi rewolucji, ale przecież nikt się jej nie spodziewał. Jest jednak obfitującą w zawartość, radosną przygodą, która przypomina o tym, co najważniejsze w Gwiezdnych wojnach.

Bycie królem na konsoli to rzecz niełatwa. Z każdej strony łypią na nas złowrogie zakładki i okienka. A w komnacie wyje nie duch, tylko DualSense – ze śmiechu, że chcemy grać w grand strategy na padzie. Ale za moment będzie z górki. I czekają nas dekady niczym niezmąconego chaosu politycznego, krwawych spisków i generalnie wszystkiego, co najciekawsze.

Ta recenzja miała powstać już dobre kilka dni temu. Z każdą kolejną aktualizacją, jako simomaniak, liczyłam, że w końcu dodatek zacznie działać jak należy. Nic z tego, EA postanowiło przebić CDPR i wypuścić coś bardziej niedopracowanego, niż Cyberpunk zaraz po premierze.

Nowe dzieło Tango Gameworks to twór na tyle osobliwy, że trudno jednoznacznie stwierdzić, czym jest i dla kogo powstał. Na szczęście to niespecjalnie przeszkadza w dobrej zabawie.

Najnowsze DLC do Valhalli to wbrew szumnym zapowiedziom po prostu "jeszcze więcej Valhalli". Złe to nie jest, ale czy komukolwiek do czegokolwiek potrzebne?

W Tokio stworzonym przez Tango Gameworks praktycznie nie ma ludzi, ale na pewno nie jest tu pusto. W mieście aż roi się od duchów, ciekawych zadań i przedsiębiorczych zwierzątek w kimonach. To może się udać.

Gran Turismo to seria gier obok której ciężko mi przejść obojętnie. Grałem w każdą z głównych części i prawdopodobnie przed konsolą spędziłem setki, a może i tysiące godzin. Jak na tle wszystkich produkcji z serii wypada długo wyczekiwana "siódemka"? Odpowiedź nie jest prosta.

Elex II to najdłużej wyczekiwana gra Piranha Bytes. Blisko pięć lat po premierze pierwszego Elexa dostajemy sequel, który poprawia wiele aspektów, ale ma też swoje bolączki. I chyba nikt nie spodziewał się niczego innego.

Najnowsza gra studia Okomotive to zaskakująco świeży puzzle-platformer ze świetnym pomysłem na siebie. I wygląda niesamowicie!

Total War: Warhammer III, czyli demony, ogry, mrok, brzydota, niejasne intencje, krew, sieczka, gigantyczne bitwy i przeogromna mapa. Czy to może się nie podobać?

Wielkimi krokami zbliża się premiera Horizon Forbidden West. Nam, graczom, przyjdzie zapoznać się z nadchodzącą produkcją najwcześniej 18 lutego 2022 roku na PS4 i PS5, jednak tytuł już teraz zbiera bardzo pozytywne recenzje. Należy jednak przyznać, że gra nie jest pozbawiona pewnych niedociągnięć.

Horizon Forbidden West nawet w najmniejszym stopniu nie próbuje rewolucjonizować gatunku, ale w swojej klasie jest grą niemal bezbłędną.

Hidden Deep trafiła 24 stycznia na platformę Steam w ramach wczesnego dostępu. Sprawdzamy, jak wypada ta ociekająca mrocznym klimatem, eksploracyjna gra 2D.

Dying Light 2 powstało w myśl złotej zasady Hollywood. W drugiej części wszystkiego ma być więcej, tempo ma byś szybsze, a graczom od natłoku ma się zakręcić w głowie. Tylko czy wyszła z tego dobra gra?

Czasem brakuje czasu, kiedy indziej ktoś ma urlop, a kupka wstydu, również u nas, rośnie. Dlatego ruszamy z nowym cyklem zatytułowanym PolyShorty. Czyli krótkie, acz treściwe recenzje, które z różnych powodów nie zdążyły pojawić się na naszych łamach przy okazji premier.

Halo Infinite to klasyka gatunku podana w najlepszy ze sposobów. Rewolucji nie stwierdzono. Jest za to blisko rewelacji.

Kolejna przygoda Sherlocka to gra ze średniej półki, ale do najwyższej klasy brakuje już niewiele. Przeniesienie przygód na fikcyjną, słoneczną wyspę niczego nie odbiera mrocznej i wciągającej intrydze detektywistycznej. A sam Sherlock bawi, jak nigdy wcześniej.

Farming Simulator 22 w końcu jest dostępny. Gracze czekali naprawdę długo na nową odsłonę serii. Jeden egzemplarz wpadł w moje ręce. I był to dla mnie powrót do serii po kilkunastu latach. I nawet się trochę wkręciłem.

Trylogia 3D GTA ma szczególne miejsce w moim growym sercu. Spędziłem w nich setki, jak nie tysiące, godzin. Ograłem później wersje na dziesięciolecie z poziomu smartfona i równie dobrze się bawiłem. Niestety. GTA: The Trilogy to najgorsze co mogło spotkać te wspaniałe tytuły.

Widziałem już cztery odcinki i chcę więcej. Dużo, dużo więcej. Riot Games po raz kolejny pokazuje, kto jest mistrzem marketingu.