recenzje (strona 17 z 85)

30%... 65%... 90%... 95%... 99%...

Jak wyglądałoby Heavy Rain, Beyond albo Until Dawn bez "komponentu growego"? Właśnie tak.

Lead zablokowany. Wydaj dziesięć tysięcy kredytów, aby odblokować. Może.

Gra wspaniała, tylko port do dupy.

Ale czy to odpowiedni moment dla takiej konsoli?

Trudno uwierzyć w bezsensowność tej gry.

A dodatkowo cały wór zapożyczeń z lepszych reprezentantów gatunku.

Można też innym klasycznym nawiązaniem: to nie jest kampania, której szukacie.

Call of Duty wraca do 2 Wojny Światowej. Dosłownie - wraca, cofając nas o ponad dekadę.

Najnowszy "asasyn" spełnia pokładane w nim nadzieje, nawet jeżeli nie okazuje się dla serii tak przełomowy, jak początkowo się wydaje.

No chyba, że gracie tylko na konsolach. Wtedy kupujecie po prostu stare dobre Spintires po lekkim liftingu.

Po takiej grze nie można spodziewać się za wiele, ale miejcie litość.

Sposób 1: toporek. Sposób 2: fantastyczny scenariusz. Sposób 3: 999 kul.

Trzeba przyznać, że ludzie z Piranha Bytes się postarali. Gothic został uwspółcześniony, ale czy to wystarczyło?

Homer to jakiś żart. "Odyseja" ma nową, lepszą wersję.

Razem z moimi kumplami – orkami i trollami.

A może zadania poboczne są bardziej przerażające niż główny wątek?

Studio Ready at Dawn stworzyło coś, co z początku oczarowuje. Ale tylko z początku.

Polyphony i ich perfekcjonizm...

A właściwie od dwóch bytów - Matta Stone'a i Treya Parkera.

DLC, które jest równie dobre w zapewnianiu rozrywki, co udawaniu, że jest pełnoprawną grą.

Muszę podziękować Joe Madureirze. Wreszcie znalazłem "swoje" jRPG. Stworzone w USA.

Grę Lariana łatwo pokochać. Ale nie zawsze jest to łatwa miłość.

Wolniejszym tempem w stronę perfekcji. I skrzynka po skrzynce w kierunku mikropłatności.

Nie wierzcie tym, którzy mówią, że Blade Runner 2049 to film doskonały.