recenzje (strona 75 z 85)

Lego Harry Potter 1 - 4 to jedna z tych gier, w której nie znajdę niczego, czego zazwyczaj szukam w grach: wciągającej opowieści, interesujących bohaterów czy narracji wykorzystującej możliwości nowego medium. Zamiast tego zaspokaja z nawiązką wszelkiego rodzaju żądze zbieractwa i szperactwa.

Lego Harry Potter Lata 1 4 to jedna z tych gier, w której nie znajdę niczego, czego zazwyczaj szukam w grach: wciągającej opowieści, interesujących bohaterów czy narracji wykorzystującej możliwości nowego medium. Zamiast tego zaspokaja z nawiązką wszelkiego rodzaju żądze zbieractwa i szperactwa.

W maju Konrad sprawdzał, ile frajdy ModNation Racers może przynieść niepodłączonemu do sieci graczowi. Jednak wystawianie oceny na podstawie samotnych wyścigów z bezduszną SI grze, która bez pytania wrzuca nas w sam środek prężnej społeczności twórców i kierowców z całego świata pachniało nam jawną niesprawiedliwością. Dlatego w miesiąc po premierze do ModSpotu zawitałem ja.

Siedzisz sobie wygodnie za kierownicą Chevroletta Camaro, dookoła 19 innych kierowców rozpędza swoje maszyny by za chwilę przejechać linię lotnego startu i rozpocząć walkę o pierwsze miejsce. Formuła? Full contact z dodatkami.

Myślę, że dałoby się prowadzić serwis o iphonowych grach zajmujący się wyłącznie pisaniem o tytułach polegających na łączeniu trzech kulek. Tego typu produkcji są setki, co chwila powstają kolejne, więc czemu warto zwrócić uwagę na Spinzizzle?

Od kiedy pamiętam, marzyłem o połączeniu gry akcji z solidnym RPG-iem, wciągającą intrygą i wątkiem szpiegowskim, który rozgrywałby się we współczesnym świecie. I niby Alpha Protocol łączy te wszystkie cechy, ale... zawsze jest jakieś "ale".

Oto gra dla każdego, kto żałował, że do swojego przedszkolnego przebrania musiał nosić rajstopki zamiast dżinsów. John Marston pokazuje jak dobijano Dziki Zachód.

Ta gra nie ma nic wspólnego z kultowym w niektórych kręgach filmem s-f z Rutgerem Hauerem ścigającym kosmitę. Wbrew pozorom niewiele łączy ją z Burnoutem, do którego często jest porównywana. Za to Jerry Bruckheimer byłby zachwycony, bo Split/Second: Velocity to gra wyjęta z jego filmów.

Gdzie przebiega granica pomiędzy dawaniem graczom tego co lubią a zachowawczym odgrzewaniem kotletów? Powracający w Prince of Persia: Zapomniane Piaski Książę cały czas nad nią balansuje, szczęśliwie jednak przez większość czasu pozostając po jasnej stronie mocy.

The Deep to jedna z tych gier, której głównym celem jest zbieranie przeróżnych przedmiotów znajdujących się pod wodą czy pod ziemią. Podobnych produkcji było już wiele i choć gra 3G Studios nie jest zbyt popularna, to warto zwrócić uwagę na głębiny grywalności jaką z sobą niesie.

Ponowna wizyta na E.D.N. III początkowo budzi mocne uczucie deja vu. Powierzchnię planety aż po horyzont pokrywa gruba warstwa śniegu, wskakujemy do mecha (Vital Suit) i walczymy z Akridami. Czy to na pewno druga część?

Przez pięć lat od ogłoszenia prac nad grą, wokół przygód Alana Wake'a narosło wiele nadziei i oczekiwań. Czy produkcja Remedy je spełniła? Trochę tak, trochę nie.

Capcom słynie z wielokrotnych wznowień swoich gier, w których zmiany często polegają jedynie na detalach ważnych dla społeczności fanów danego tytułu. Podobny los spotkał właśnie Street Fighter IV. Pytanie, czy to co uczyniono w Super Street Fighter IV warte jest tego, by ponownie inwestować w ten tytuł i to wcale nie tak małe pieniądze (jeden z popularnych sklepów internetowych wycenia grę na blisko 150 zł). Cóż, to zależy.

Edycja World Cup to garść poprawek, fajerwerki wizualne i przede wszystkim mundialowa otoczka. Czy i komu to wystarczy?

Małe, a potrafi.

Parachute Ninja to zręcznościowa platformówka z kulkami w rolach głównych. Tytuł ten opowiada o losach młodego wojownika, który po stracie rodziców postanawia zemścić się na oprawcy, wkraczając na niebezpieczną ścieżkę ninja. Wyrusza więc w podróż, gdzie czeka na niego mnóstwo niebezpieczeństw. Jednak fabuła to nie jedyny ciekawy element tej gry.

Crap of Defense to według jego autorów (polskich, warto nadmienić) najgorsza gra w App Store. Nie martwcie się jednak, bo to tylko sprytny chwyt marketingowy. Tak naprawdę produkcja studia iFun4All zapewnia kilka godzin niezłej zabawy.

Wracając wspomnieniami do moich pierwszych chwil z ekranem dotykowym (nie licząc Nintendo DS), przypominam sobie, że pierwszymi grami, które go obsługiwały, były proste gry logiczne. Takie, w które grał chyba każdy - na planszy umieszczone są różnego rodzaju kamienie/muszle/kwiatki i inne zwierzaczki, a naszym zadaniem jest bezlitosne usunięcie ich przez proste łączenie w trójki, a jeżeli można, to nawet w piątki. Idealne do wypróbowania nowego sterowania. Podobny gatunek reprezentuje Azkend, z drobnymi modyfikacjami. Czy zdały one egzamin? O tym w dalszej części iRecenzji...

Bird Strike zajmuje mi ostatnio zdecydowanie za dużo czasu. Na tytuł wpadłem zupełnym przypadkiem, przeglądając najchętniej pobierane aplikacje z App Store. Po kilku chwilach już wiedziałem, skąd tak duża popularność tej produkcji.

No i wrócił. O kilka lat starszy, znacznie bardziej wkurzony i zdecydowanie mniej skryty. I choć niektórzy mówią o nim Rambo, to jednak zdecydowanie bliżej mu do Jasona, niż Johna. 

No i wrócił. O kilka lat starszy, znacznie bardziej wkurzony i zdecydowanie mniej skryty. I choć niektórzy mówią o nim Rambo, to jednak zdecydowanie bliżej mu do Jasona, niż Johna. ?

Dawno już nie miałem okazji położyć łapek na grze, w której mógłbym wcielić się w samuraja i ostrzem swojej katany zapisać się na kartach historii. Poprzednie części Way of The Samurai były specyficzne i rynku nie zawojowały. Teraz seria trafiła w końcu na konsole obecnej generacji, ale niekoniecznie wyszło jej to na zdrowie.

Pomimo powszechnie krążącego stwierdzenia, że iPhone świetnie nadaje się do przygodówek point n' click, jest ich na platformie Apple stosunkowo mało. Jeszcze mniej jest tych wybitnych, wchłaniających człowieka na długie godziny. Na szczęście, na App Store pojawiają się także odświeżone wersje gier sprzed lat, takich jak recenzowany właśnie Broken Sword: Director's Cut.

Zły lord zaczyna rzucać zaklęcie, które za 30 sekund zniszczy cały świat. Dzielny Bohater, z pomocą Bogini Czasu, rusza na ratunek. Czy zdąży? Albo inaczej: piękny i demoniczny ZłyLord ma ostatnie 30 sekund przed świtem, aby zdjąć klątwę ze swej ukochanej, zamienionej w nietoperza. To właśnie taka gra, czujcie się ostrzeżeni.

Yakuza 3 to gra wymykająca się jednoznacznej ocenie. Mógłbym długo wyliczać rzeczy, które mnie wkurzały, były niedopracowane czy po prostu źle przemyślane. Jednocześnie mógłbym równie namiętnie pisać o tym, co mi się w niej podobało i dlaczego uważam, że jest to produkcja warta uwagi.