recenzje (strona 26 z 85)

Gdyby tylko autorzy zostali przy pierwszej połowie Avatara...

Reanimowanie kultowych tytułów bywa ryzykowne. Z jednej strony czeka zgraja fanów zapatrzonych w pierwowzór, z drugiej - gracze oczekujący jakości wpisującej się w dzisiejsze standardy. Zwróćmy więc oczy ku niebu i sprawdźmy, co tam znajdziemy.

Są gry słabe, są gry po prostu złe. Jest też Eisenhorn: Xenos.

Jest powód, dla którego ten gatunek nigdy nie wyszedł ze swojej niszy.

Twórcy kultowego Mysta powracają w formie, a ich Obduction zabiera graczy w podróż do pięknego świata pełnego tajemnic i łamigłówek. Jedyny warunek, to cierpliwość.

Nowa odsłona Robali wskakuje na rynek z impetem betonowego osła.

Dawno tak dobrze się nie bawiłem przy tej serii.

Żeby zrobić dobry sequel wcale nie trzeba przeprowadzać rewolucji.

To największa galaktyka, w której przyjdzie wam się nudzić.

Horror. W przenośni i dosłownie.

Bound, kolejny owoc współpracy łódzkiego dewelopera Plastic z Sony Santa Monica. Jak smakuje? Słodko-gorzko.

Polskie studio niezależne przygotowało dla nas klimatyczny tor przeszkód.

Ile to już było gier udających, że twoje decyzje mają wpływ na finał? W Bohemian Killing nie mają, jesteś i zawsze już będziesz mordercą. Ale każde kłamstwo może zmienić twój wyrok.

Telltale stawia koncepcję gry o Batmanie na głowie.

Nie ma tu tajemniczego kapitana Nemo i Nautilusa, jest za to silna inspiracja Podróżą od Thatgamecompany i mezopotamskim bóstwem wodnym Abzu.

Czy z pomieszania przygodówki z grą polegającą na zarządzaniu działaniami policji w mieście może wyjść coś ciekawego?

Polscy twórcy rozpieszczają nas ostatnio świetnymi grami i jeszcze lepszymi dodatkami. Sam więc nie wiem, czy po Layers of Fear Inheritance oczekiwałem zbyt wiele, czy DLC jest po prostu przeciętne.

Oto tytuł, który miał chyba za duże ambicje.

Wehikuł czasu ma cztery koła wzbogacone o metalowe bolce, zębatego irokeza na masce i wariata za kierownicą.

Double Fine doprawia swoją nową grę charakterystyczną nutką pociesznego szaleństwa, ale zapomina przy tym o angażującej rozgrywce.

Tu bitka, tam gorzołka, jeszcze gdzie indziej płonąca osada wroga. Żyć nie umierać.

Po 17 latach podróż dobiegła końca.

A zatem o tym, jak recenzenci z całego świata przyjęli debiutanckie dzieło Tokyo RPG Factory.

Generations jest prawdopodobnie najlepszym, największym, najbardziej rozbudowanym tytułem, jaki został oklejony łatką „Monster Hunter”.

Capcom to nieco szemrana firma, ale ta marka im naprawdę wychodzi.