recenzja (strona 16 z 34)

W Defenders nikt nie miał trudniej od tej pani.

Kiedy stracisz na zawsze kogoś, kogo kochasz, jest to koniec twojego świata.

Aby przeczytać treść recenzji, wpisz numer karty płatniczej.

Gra, która wiele obiecywała, a dała mi tylko wiele godzin zmęczenia.

Właśnie za takim del Toro tęskniłem.

A ta się dopiero rozkręca.

Bez rewolucji i większych rewelacji, ale za to z ewolucją.

Czasy wspominania tytułów sprzed dekady nareszcie dobiegły końca. Ale jeszcze nie jest idealnie.

Klasyka jak wino i ponoć się nie starzeje? To spróbujcie wrócić do oryginalnej wersji gry po zobaczeniu w ruchu tej najnowszej.

Super Meat Boy. Zaliczony? To czytaj dalej. Poddałeś/aś się? To czytaj dalej. Zupełnie nie podszedł? Tobie odpuszczę.

Kaca nie będzie.

Miał być spadkobierca Advance Wars. Jest?

Tym razem bez pomocy Max.

Krótka i dość prosta gra logiczna, która zaskakuje od początku do końca.

A tyle nam obiecywali po Not a Hero i End of Zoe

Jak duży może być japoński erpeg?

Udało się wreszcie zasiąść na tronie? Dobrze. To odpal Reigns: Her Majesty.

Spokojnie, w środku nie znajdziecie żadnych spoilerów. Ba, nie powiem wam nawet, na czym polega główny wątek.

30%... 65%... 90%... 95%... 99%...

Lead zablokowany. Wydaj dziesięć tysięcy kredytów, aby odblokować. Może.

Ale czy to odpowiedni moment dla takiej konsoli?

Call of Duty wraca do 2 Wojny Światowej. Dosłownie - wraca, cofając nas o ponad dekadę.

Sposób 1: toporek. Sposób 2: fantastyczny scenariusz. Sposób 3: 999 kul.

Homer to jakiś żart. "Odyseja" ma nową, lepszą wersję.

A może zadania poboczne są bardziej przerażające niż główny wątek?