dystrybucja cyfrowa (strona 6 z 19)

Autorzy Castle Crashers to ambitna ekipa. W ich najnowszej grze widać tego plusy, ale i kilka minusów.

To powinien być samograj. Nie wyszło.

Evoland to co najmniej trzy gry w jednej i pobieżna wycieczka przez historię RPG zarazem. W jednej grze, w którą naprawdę przyjemnie się gra.

Guacamelee to wielosmakowa przygoda, gdzieś na skrzyżowaniu obijania tłumu przeciwników i skakania po platformach.

Akcja Siberian Strike rozgrywa się przed wydarzeniami z "podstawki". Cole Anderson znów trafia za linie wroga, ale tym razem nie może liczyć na wsparcie i operatora, który będzie prowadził go za rączkę.

Nie udało mi się jej skończyć ani razu... I założę się, że większości z Was też się nie uda.

Jeszcze w 2010 roku taki tytuł mógłby oznaczać tylko jedno - tekst o kolejnej grze z serii F1. Jednak jak wiadomo, kariera polskiego kierowcy potoczyła się w całkowicie innym kierunku, Robert Kubica cały nadchodzący sezon spędzi w Citroenie DS3 RRC szlifując swoje rajdowe rzemiosło. Póki co, do gry się nie załapał. Powinien żałować?

Dobrze jest być złym, ale niedobrze, gdy zło zrobione jest źle. Jak w Impire.

Mogłoby się wydawać, że wystarczy utkać pajęczynę i czekać aż wpadnie w nią obiad. Sprawy się komplikują, gdy autorzy gry mają sadystyczne ciągotki.

Visceral Games oddaje w nasze ręce fabularny dodatek, reklamowany jako najbardziej niepokojąca przygoda w serii. Jedyne, o co się niepokoję, to forma scenarzystów z Visceral Games.

Rok po premierze BioWare oddaje w nasze ręce ostatnie DLC do Mass Effect 3. Czy po tak długim czasie ktoś jeszcze powinien się ekscytować na myśl o jeszcze jednej przygodzie w roli najsłynniejszego Komandora gier wideo? Powinien. Już śpieszę z wyjaśnieniami dlaczego.

Jest imprezowo, kolorowo, czego chcieć więcej? Może trochę mniej chaosu.

Pierwszy dodatek do Call of Duty: Black Ops 2 jest już dostępny dla wszystkich. Rewolucja, to za dużo powiedziane, ale oprócz nowych mapek dostaliśmy coś jeszcze.

Można by tę grę zatytułować "Pattern Recognition" ku czci Williama Gibsona, bowiem cały czas rozpoznaje się wzorce.

Czy w grze, w której jedyną mechaniką jest ciągły bieg w prawo, można zmieścić historię o kradzieży, zemście i miłości?

World of Warcraft? League of Legends? Call of Duty? FIFA? Wszystkie te sieciowe tytuły bledną przy Bombermine.

Eksperymenty z teleportacją na obcych planetach nigdy nie kończą się dobrze

Inspiracje krakowskich deweloperów nie mogłyby być wyraźniejsze. Wystarczy rzut oka na obrazki czy fragmenty rozgrywki, by pomyśleć, że na PS3 i Vitę trafiła dziś kolejna część serii Trials. Aż tak dobrze nie jest, ale Urban Trial Freestyle to produkcja od której trudno odejść.

Serious Sam to seria strzelanin, w których zasady są proste jak budowa cepa. Tu masz broń, tam są wrogowie - działaj i lepiej się pośpiesz, bo zaraz przybiegną kolejni. O dziwo to działa. Od lat. Także w dwóch wymiarach.

Pozory potrafią mylić. Wystarczył jeden zwiastun, bym zanotował w pamięci, że Special Forces Team X może być czymś świeżym na polu sieciowych strzelanin. Wystarczył kwadrans z grą, bym wiedział, że nie ma na to szans.

Leniwy fan RPG, duch-kłamca i kilometry zamkowych komnat do przemierzenia. To nie brzmi jak scenariusz na wciągającą przygodę...

Pozwólcie, że opowiem Wam o dwóch grach z mojego dzieciństwa...

Nie wiem, z kogo Upgrade Complete 2 żartuje sobie bardziej. Z wydawców, którzy chcieliby nam każdą grę sprzedać w kawałkach czy z graczy, który muszą w grach odblokować wszystko, ale to wszystko?

Praktycznie wszędzie, gdzie czytam o "Antichamber", trafiam na porównania do "Portala". Trochę mnie to, szczerze mówiąc, wkurza.

Uwielbiam ambient, ale mam z nim pewien problem...