recenzje (strona 69 z 85)

Gra w Last Window: The Secret of Cape West była dla mnie jak wycieczka do innego kraju położonego na odległym kontynencie. Czasem zachwyt, często kompletny brak zrozumienia. Mam wrażenie, że spędziłam 150 h* na klikaniu przycisku "dalej", ale niewątpliwie opowiedziano mi wciągającą historię detektywistyczną.

Sackboy's Prehistoric Moves miało zaspokajać głód wywołany przesuniętą na styczeń premierą LittleBigPlanet 2. Niestety, stało się kompletnie inaczej - koszmarnie zaostrza apetyt.

Dwie strzelanki ukazały się na iPhone'a. Jedna z nich okazała się zaskakująco fajna, druga zaś ładna, ale trochę nużąca. Która to która?

Czy zastanawialiście się kiedykolwiek nad pomocnikami Świętego Mikołaja? Małe elfy w zielonych kubraczkach, dziwne istoty nie wiadomo skąd, przymuszane do niewolniczej pracy nad zabawkami przez obłąkanego grubasa robiącego "ho-ho-ho" - a co jeśli pewnego dnia się zbuntują? Garden Gnome Carnage daje na to częściową odpowiedź - lepiej żebyście mieli pod ręką krasnala ogrodowego i elastyczną linkę.

Sympatyczny goryl długo kazał nam na siebie czekać, ale informacje o jego powrocie wszyscy przyjęliśmy z ogromnym uśmiechem na twarzach. Bo któż nie zna choć jednych przygód małpy? Posiadacze SNES-a zakochali się w nowatorskiej na swe czasy platformówce i choć kolejne odsłony, w tym trójwymiarowe, nie zawsze rzucały na kolana, to seria po dziś dzień jest uwielbiana. Donkey Kong Country Returns to hołd dla starej szkoły, a jednocześnie tytuł, który pokazuje, jak łączyć klasykę z nowoczesnością.

Naprawdę bardzo kibicuję wszystkim polskim grom. Ot, po prostu lubię, gdy rodakom coś się udaje, nie ma w tym jakiejś głębszej ideologii. Ostatnimi czasy często mogę być dumny z coraz większej liczby świetnych "naszych" produkcji, co cieszy tym bardziej. Niestety, nail'd do tej kategorii się nie zalicza.

W 1982 roku na ekrany trafił film Tron i dziś można śmiało powiedzieć, że to jeden z klasyków kina science fiction. Pomysł, fabuła, wykonanie i klimat po dziś dzień wywołują na plecach ciarki. Nowy film z komputerowego uniwersum za kilka dni wejdzie do kin i przekonamy się, czy będzie choć w połowie tak porywający, jak część pierwsza sprzed 28 lat. Obok niego Disney postanowił wydać grę Tron: Evolution. To jednak nie był dobry pomysł.

Przez ostatnie lata gry poszły niesamowicie do przodu pod praktycznie każdym względem. W niczym nie przypominają produktów, na których wychowało się moje pokolenie. Może to kwestia sentymentu, a może tęsknota za dzieciństwem, ale produkcje stylizowane na tytuły z ubiegłego wieku wyciskają mi z oczu łzy wspomnień. Taki właśnie jest Cat Astro Phi - idealny przykład tego, jak grało się kiedyś.

Są takie gry, za którymi ludzie szaleją. Prosty pomysł i dobre wykonanie potrafią wciągnąć niczym bagno. Tak właśnie jest w przypadku Angry Birds, w które grają wszyscy - niezależnie od wieku czy płci. Kto by przypuszczał, że tytuł polegający na wystrzeliwaniu z procy sympatycznych ptaszków zrobi taką furorę i doczeka się konwersji na Androida.

Nowy Bomberman wcale nie jest taki nowy.

Zdradziliście kiedyś kobietę? Pozwólmy, by każdy odpowiedział sobie w myślach - aczkolwiek warto wspomnieć, że konsekwencje takich czynów są często opłakane. Dowiedział się o tym również bohater gry Super Playboy, który za swoje miłosne występki został surowo ukarany.

Przeznaczone dla serwisu Facebook gry, w których należy rozbudowywać miasto/osadę/akwarium/zoo (niepotrzebne skreślić), to codzienność i na pewno większość z Was grała w przynajmniej jeden tytuł tego typu. Niedawno recenzowałem społecznościową wersję Settlersów, teraz natomiast przyszedł czas na City of Wonder.

Boomshakalaka! Nie macie pojęcia, jak trzymałem kciuki, żeby ta gra pojawiła się w cyfrowej dystrybucji nie tylko w transakcji łączonej z NBA Elite 11. Jak wiemy, "duża" gra została skasowana, a EA postanowiło zmienić pierwotne plany i wydać odświeżonego klasyka w wersji pudełkowej. Czy zdołało upchnąć w nim tyle radochy, by usprawiedliwić ten ruch?

"Piaskowa trylogia" Prince of Persia to jedna z moich ulubionych serii w ogóle. Każdą część przeszedłem dwa razy, więc kiedy Piotrek Gnyp wręczył mi płytkę z ich odświeżoną wersją na PS3, pomyślałem: "to będzie szybkie". Planowałem włączyć każdą na chwilę, zobaczyć, jak teraz się prezentują i napisać recenzję. W końcu znam je na wylot. Myliłem się jednak - to zadanie zabrało mi o wiele więcej czasu...

Gra o dwójce przyjaciół ciągle rozdzielanych przez los nie pojawiła się jeszcze tak do końca oficjalnie*, ale nie przeszkodziło jej to w wymoszczeniu sobie miejsca wśród najsympatyczniejszych tytułów z cyfrowej dystrybucji tego roku.

No Heroes Allowed, o której mogliście usłyszeć w Polygadce #145 (tej o zielonych blobach), to gra strategiczno-logiczno-zręcznościowa na PSP, od listopada dostępna na Playstation Network. Jej premierze nie towarzyszyły specjalne fanfary ani rozszalała kampania marketingowa, przez co wielu graczy mogło ją po prostu przegapić - a szkoda, bo zadaje ona kłam tezie, jakoby na PSP nie było oryginalnych gier. Poniżej zatem nasza recenzja, przerywana wywiadami z mieszkańcami krainy gry.

Bungie nie kazało nam długo czekać na pierwszy zestaw map do Halo: Reach. Dostępne w podstawowej edycji gry miejscówki nie każdemu fanowi sieciowych starć przypadły do gustu, więc po dodatkowej paczce obiecywano sobie wiele. Czy kosztujący 800 MSP zestaw Noble Map Pack, składający się z trzech map zdoła zadowolić fanów Reach, a pozostałych przekonać do "przesiadki" z trzeciej części gry na nowy produkt z uniwersum Halo?

Jestem więcej niż pewien, że po przeczytaniu tytułu, przynajmniej połowa z Was zrezygnowała z czytania dzisiejszego odcinka cyklu flashowego. Wszędzie zombie, macie ich dość. Ale czy można dyskwalifikować grę tylko dlatego, że traktuje o umarlakach? A wybaczycie jej jeśli wygląda jak Metal Slug? Panie i Panowie, pora na wieczorne ubijanie nieumarłych w Undead End Hardcore.

Choć nie każdy z nas przewiązywał sobie w dzieciństwie oko przepaską i udawał kuternogę, to piraci są ogólnie lubianymi (anty)bohaterami. Pirackie gry również cieszą się niesłabnącą popularnością, o czym wie wrocławska firma Can't Stop Games. Tak, dobrze kombinujecie - Polacy zrobili grę na Facebooka i trzeba przyznać, że tytuł prezentuje światowy poziom. Panie i Panowie, przed Wami Pirates Saga.

Koniec listopada. Patrzę na spowite śniegiem miasto i myślami wracam do pewnego dochodzenia, które pomogłem rozwiązać w miniony weekend.

Niektórzy ludzie podchodzą sceptycznie do gier muzycznych wszelkiej maści. A co byście powiedzieli na możliwość "przelecenia" swojej muzyki ? Latającym pojazdem oczywiście...

a

W naszej branży takie przypadki zdarzają się dość rzadko - mało któremu twórcy daje się aż sześć lat na dokończenie swojego opus magnum. Czy Gran Turismo 5 Kazunori Yamauchiego po tylu latach produkcji może sprostać oczekiwaniom?

Do tej pory, jeśli chcieliśmy usiąść za sterami śmigłowca, mogliśmy liczyć jedynie na epizody w popularnych strzelaninach. Gaijin Entertainment postanowiło coś z tym zrobić, ale podobnie jak ich wcześniejsza gra - IL-2 Sturmovik - Apache: Air Assault jest skierowany do węższej rzeszy graczy, niż można się było spodziewać.

To musiało się w końcu zdarzyć. Ten pomysł jest po prostu zbyt oczywisty. PlayStation Move to w końcu idealne narzędzie do tego, żeby ekran telewizora zamienić w wirtualne płótno. I tym właśnie w swojej istocie jest Beat Sketcher - prostym programem graficznym na PS3. Ale, ale, nie przestawajcie jeszcze czytać - pod paroma względami ta prosta gra naprawdę pozytywnie zaskakuje.