recenzje (strona 37 z 85)

Cień Mordoru może być dla Śródziemia tym, czym kilka lat temu było Arkham Asylum dla Batmana. Początkiem serii; dowodem na to, że jak się chce, to można; produkcją, na której wzorować się będą inni i do której tych innych będzie się porównywać. Wyznacznikiem jakości; poprzeczką do przeskoczenia. Ale przede wszystkim to po prostu masa świetnej zabawy na co najmniej kilkanaście godzin.

Posiadacze PlayStation 4 nie mają gdzie palić gum. Gran Turismo nadjedzie prędzej czy później, ale jeśli nie możecie się go doczekać, chwytajcie pady i kierownice, bo ryk silników z DriveClub brzmi naprawdę solidnie.

Trzymanie się zasady "byle nie popsuć" wychodziło serii FIFA na zdrowie. W tym roku znów mieliśmy dostać zestaw kosmetycznych zmian oraz dobrze znaną, sprawdzoną w boju mechanikę. Gra faktycznie bardziej przypomina transmisję prawdziwego meczu, ale wbrew pozorom to nie zawsze zaleta.

Wasteland 2 - wielki sukces Kickstartera i wielkie nadzieje fanów, którzy chcieli powrócić do postnuklearnej Ameryki. Spełnione niestety częściowo.

„I am many things” - to pierwsze słowa, które mogliśmy usłyszeć w zwiastunie Endless Legend. Okazały się całkiem niezłą charakterystyką stworzonej przez Amplitude Studios turowej strategii 4X, która - w przeciwieństwie do wydanego wcześniej Endless Space - zabiera gracza z gwiazd na ziemię i stawia przed nim - a jakże - zadanie zdobycia dominacji w fantastycznej krainie Auriga.

Compile Heart to studio budzące mój podziw. Nie dość, iż przetrwali w czasach wyjątkowo niebezpiecznych dla japońskiej szkoły RPG, to jeszcze taśmowo tłuką nowe produkcje poza granicami Krainy Samurajów. W dogasającej batalii gatunku znaleźli wolne okienko z dala od Square Enix (wypasione graficznie, dynamiczne, pozbawione już - niestety - logicznego scenariusza tytuły) czy Atlusa (tutaj należy odwrócić proporcje), gdzie bez gigantycznego ciśnienia kreują nowe opowieści. Niekoniecznie równie udane, ale hej - nie można mieć wszystkiego, prawda?

Słońce, piękne kobiety, szybkie samochody. Skoki, poślizgi i cięcie trawy zderzakiem. Taka jest Forza Horizon 2, słoneczna i emocjonująca. Ale nie wszystko zagrało idealnie.

Jeśli kończymy gry, to zazwyczaj dlatego, że wszystko zrobiliśmy jak należy. Twórcy rzadko dają nam możliwość wsadzenia za kratki niewinnej osoby zamiast przestępcy. Jeśli do tej pory wydawało Ci się to elementarne, drogi czytelniku, czas zmienić perspektywę.

Podobno jestem detektywem Paulem Prospero i muszę odnaleźć tytułowego Ethana, ale nie mam pojęcia, jak wyglądam i jak znalazłem się w Red Creek Valley. Ot, wyszedłem z tunelu. Kawałek dalej znajduję nogi. A chwilę później również ich właściciela, ze spektakularną dziurą w głowie. O co tu chodzi?

Kto zabił małą Peggy? Czy detektyw David Young odnajdzie mordercę swojej ukochanej? Kim jest tajemniczy „D”? Odpowiedzi na te pytania powinniście uzyskać grając w D4. Powinniście, bo póki co nic nie zwiastuje pomyślnego rozwiązania największej zagadki D4. I wiecie co? Nic a nic mnie to nie interesuje, ale z przyjemnością zabiorę się na kolejną szaloną przejażdżkę ze SWERYm.

Lemingi w owczej skórze.

Po piętnastu minutach zabawy z Hyrule Warriors miałem na swoim koncie więcej wyrżniętych przeciwników, niż we wszystkich odsłonach The Legend of Zelda razem wziętych.

Wiele obietnic, wiele oczekiwań. Bungie określa Destiny grą, którą zawsze chciało stworzyć. Ale czy warta 500 milionów produkcja faktycznie jest taka świetna?

Niedźwiadek-psychopata wraca i znów uwziął się na pierwszoroczniaków z Hope's Peak Academy. Wkrótce poleje się krew. Różowa krew.

W nowej odsłonie popularnej serii nie brakuje zmian. Ale póki co pewne jest jedno - nikt nie będzie już opowiadał o tym, jak wpuszczał Sima do basenu i kasował drabinkę, bo basenów w tej części nie zobaczymy w ogóle.

Przygodówka w klimatach steampunk? Świetny pomysł, niestety finalnie nie wszystko poszło tak jak trzeba.

Druga część The Walking Dead ukazywała w odcinkach. Zamiast robić pojedyncze recenzje epizodów, zdecydowaliśmy się przygotować jedną (bez ważnych spoilerów), która stopniowo się rozrastała. Sezon się zakończył, 5 z 5 epizodów opisane.

Wyszaleliście się już Delsinem? Poznajcie historię Abigail Walker. Znajomi mówią na nią Fetch.

Brytyjczycy z Honeyslug postanowili stworzyć piękny, choć niebezpieczny świat. Tak powstało Hohokum. Z pozoru przyjazne i kolorowe miejsce, w którym poczujecie, co oznacza zagubienie.

Nowe Talesy zaskakują podwójnie. Po pierwsze tym, że są kontynuacją, a to w japońskich erpegach zdarza się rzadko. Po drugie zaś tym, że kładą duży nacisk na wybory, a to w japońskich erpegach nie zdarza się prawie w ogóle.

Nuklearny pat pomiędzy mocarstwami znów stał się kanwą gry o infiltracji wrogich baz, przechwytywaniu ważnych danych i zagwarantowaniu ludzkości przetrwania kolejnego dnia. Czy zimna wojna na konsolach Sony może nas rozgrzać?

Widok z lotu ptaka, tony wszelkiej maści broni i niekończąca się eksterminacja napierającego na bohatera plugastwa. Mający na karku 11 lat Crimsonland trafia na PlayStation Vita. Niestety, nie wszystko w tej wersji poszło tak, jak trzeba.

Władcy tytanów to definitywnie najlepsza części trylogii. Długa, rozbudowana i będąca rajem dla graczy z syndromem chomika. Niestety, nie ustrzegła się kilku niedociągnięć.

Od jakiegoś czasu można już grać w nową wersję Street Fightera IV. Czy Capcom chce w ten sposób wyciągnąć od swoich fanów ostatni grosz, czy może rzeczywiście jest to trafiona inwestycja? Niestety, po trosze jedno i drugie...

Po pierwszych kilkudziesięciu minutach spędzonych z grą zadałem sobie pytanie: „To tak na poważnie?” Nie, nie na poważnie. Sacred 3 to pastisz. Pastisz, który jest równie zabawny, co niekonsekwentny.