recenzje (strona 19 z 85)

Ale może nauczyć cię kung-fu.

Taki mały paradoks gier wydawanych co roku.

Komputerowa adaptacja bestsellerowej powieści zaskakuje i zachwyca.

Wszystko dla dobra zabawy.

A na papierze było tak dobrze...

Ogólnie jest bardzo dobrze; czasami bywa gorzej.

Jeszcze nigdy podtytuł gry tak trafnie nie opisywał jej jakości.

Niebieski jeż nie chciał być gorszy od rudego jamraja i również przypomniał, kto kiedyś rządził.

Pod nieobecność Samus każda twarda babka w kosmosie powinna mieć nieco łatwiej. Tymczasem Avalon wyszło tak sobie.

Bloober Team właśnie udowodniło, że ma talent do tworzenia narracyjnych gier grozy, a Layers of Fear nie było ich jednorazowym, przypadkowym sukcesem.

Tylko 10 minut dzieli cię od kariery potężnego wojownika!

Długo musieliśmy czekać na tę ekranizację, oj, długo.

Gdy się już go nauczyć...

Jeżeli przeczytaliście już nasz tekst, warto zerknąć na pozostałe, zarówno z rodzimej, jak i "światowej" części branży.

W tym, a raczej w tych, na kilku poziomach.

Dosłownie i w przenośni.

Budowanie kolonii na obcej planecie jest świetne. O ile robimy to po swojemu, a nie w sposób narzucony przez twórców w kampanii.

Pewnie znaliście taką dziewczynę czy chłopaka. Na zdjęciach tap madl, ale trudno było zdzierżyć ich obecność.

„Gone Home w kosmosie”? Trochę tak.

Jeśli lubicie przemoc, flaki i urywane kończyny, przedstawiam grę idealną. Redeemer to jeden z tych tytułów, gdzie nawet na normalnym poziomie trudności będziecie często ginąć. Nie ma przebacz.

Wolałbym, żeby studio Zen pozostało przy pinballu.

Był Bastion, był Transistor. Jest Pyre. Oby było coś jeszcze...

Wróciły. Mają farbę i nie zawahają się jej rozlać. Setki razy.

„Dunkierka” zdecydowanie wyróżnia się na tle dotychczasowego dorobku Nolana. I już teraz można powiedzieć, że trafi do panteonu najlepszych filmów o wojnie w historii.

Przecież ja nie zasnąłbym przed północą na Sylwestrze!