recenzja (strona 18 z 34)

Taki mały paradoks gier wydawanych co roku.

Komputerowa adaptacja bestsellerowej powieści zaskakuje i zachwyca.

Wszystko dla dobra zabawy.

A na papierze było tak dobrze...

Pod nieobecność Samus każda twarda babka w kosmosie powinna mieć nieco łatwiej. Tymczasem Avalon wyszło tak sobie.

Tylko 10 minut dzieli cię od kariery potężnego wojownika!

Długo musieliśmy czekać na tę ekranizację, oj, długo.

Gdy się już go nauczyć...

Dosłownie i w przenośni.

Pewnie znaliście taką dziewczynę czy chłopaka. Na zdjęciach tap madl, ale trudno było zdzierżyć ich obecność.

„Gone Home w kosmosie”? Trochę tak.

Wolałbym, żeby studio Zen pozostało przy pinballu.

Był Bastion, był Transistor. Jest Pyre. Oby było coś jeszcze...

Wróciły. Mają farbę i nie zawahają się jej rozlać. Setki razy.

„Dunkierka” zdecydowanie wyróżnia się na tle dotychczasowego dorobku Nolana. I już teraz można powiedzieć, że trafi do panteonu najlepszych filmów o wojnie w historii.

Przecież ja nie zasnąłbym przed północą na Sylwestrze!

Dobra inspiracja potrafi być kluczowa dla procesu twórczego, ale może też stać się brzemieniem.

Gra o seryjnym sprzątaczu niestety obiecuje znacznie więcej oryginalności, niż jest w stanie zapewnić.

Netflix. Nowy najlepszy przyjaciel graczy.

A tak dobrze ostatnio szło Codemasters.

Parafrazując tego mema, o którym wszyscy myślą, gdy myślą o Człowieku Pająku: ten film zdecydowanie nie dał mi raka.

Możecie zapomnieć o wszystkich turbulencjach, jakie Crash przeżył przez ostatnie kilkanaście lat. O ile jesteście już na tyle starzy.

Housemarque znowu to zrobiło.

Byłem żołnierzem, byłem wariatem, byłem... Byłem?

Lato ze Switchem chyba należy uznać za otwarte.