dystrybucja cyfrowa (strona 2 z 19)

Jasiu, jeśli do zaliczenia planszy na trzy gwiazdki trzynaście razy zabraknie ci kilkunastu punktów, to ile procent szansy na wylądowanie na ścianie będzie miał twój pad?

Inna, ciekawa, ważna? Tak - gra stworzona przy współudziale plemienia rdzennych mieszkańców Alaski bez dwóch zdań zasługuje na te epitety. Dobra? Uwierzcie, że bardzo chciałbym móc ją Wam polecić.

To jedna z tych gier, które przeszły z sukcesem przez Wczesny Dostęp i stały się pełnowymiarową produkcją. Gdy zobaczyłem ją jakiś czas temu na targach, kupiła mnie nie tylko oprawą, ale przede wszystkim tym, że potrzebowałem dłuższej chwili, by pojąć zasady. A i tak błyskawicznie przegrałem, na co twórca siedzący obok patrzył z wyrozumiałym uśmiechem. „Każdy na początku przegrywa”.

W gatunku kosmicznych strategii nie ma lekko. Jego mesjasz, Homeworld, pojawił się - w co ciężko uwierzyć - aż 15 lat temu i od tego czasu stanowi niedościgniony wzór. Gracze czekają na ponowne przyjście, więc każdej nowej osadzonej w kosmosie grze strategicznej przyglądają się podejrzliwie, ale i z nadzieją, że wypełni im pustkę.

Gdyby ktoś mnie zapytał o najcieplejsze growe wspomnienia z lat 90., bez wahania opowiedziałbym o tym, z jaką lubością kończyłem kolejne japońskie roleplaye. Dziś nadal staram się być na bieżąco, jednak z sentymentem wspominam dwuwymiarową oprawę, walki z podziałem na tury, czy nawet grind przed kolejnym olbrzymim bossem. Wydany niedawno Pier Solar HD stał się okazją do podróży w przeszłość, choć była ona wyboista.

Kto zabił małą Peggy? Czy detektyw David Young odnajdzie mordercę swojej ukochanej? Kim jest tajemniczy „D”? Odpowiedzi na te pytania powinniście uzyskać grając w D4. Powinniście, bo póki co nic nie zwiastuje pomyślnego rozwiązania największej zagadki D4. I wiecie co? Nic a nic mnie to nie interesuje, ale z przyjemnością zabiorę się na kolejną szaloną przejażdżkę ze SWERYm.

Lemingi w owczej skórze.

Przygodówka w klimatach steampunk? Świetny pomysł, niestety finalnie nie wszystko poszło tak jak trzeba.

Druga część The Walking Dead ukazywała w odcinkach. Zamiast robić pojedyncze recenzje epizodów, zdecydowaliśmy się przygotować jedną (bez ważnych spoilerów), która stopniowo się rozrastała. Sezon się zakończył, 5 z 5 epizodów opisane.

Wyszaleliście się już Delsinem? Poznajcie historię Abigail Walker. Znajomi mówią na nią Fetch.

Brytyjczycy z Honeyslug postanowili stworzyć piękny, choć niebezpieczny świat. Tak powstało Hohokum. Z pozoru przyjazne i kolorowe miejsce, w którym poczujecie, co oznacza zagubienie.

Nuklearny pat pomiędzy mocarstwami znów stał się kanwą gry o infiltracji wrogich baz, przechwytywaniu ważnych danych i zagwarantowaniu ludzkości przetrwania kolejnego dnia. Czy zimna wojna na konsolach Sony może nas rozgrzać?

Widok z lotu ptaka, tony wszelkiej maści broni i niekończąca się eksterminacja napierającego na bohatera plugastwa. Mający na karku 11 lat Crimsonland trafia na PlayStation Vita. Niestety, nie wszystko w tej wersji poszło tak, jak trzeba.

Mistrzowie gatunku powracają, robiąc przy tym jeden krok do przodu i, niestety, dwa do tyłu.

Tytuł gry nie kłamie. Nowy-stary Oddworld smakuje jak lata 90., ale jednocześnie jest w nim nuta współczesności. Tak właśnie powinno się odświeżać stare hity.

Zawieszona gdzieś między przygodówką a survival simem produkcja potrafi zniechęcić poziomem trudności i dziwnymi rozwiązaniami w designie. Jednocześnie fascynuje i nie pozwala się oderwać.

Wygląda jak gra dla młodych graczy, ale nie dajcie się zwieść - MouseCraft pozwoli całkiem solidnie pogimnastykować umysł.

Platformówki 2D i stylistyka retro już Wam się przejadły? Przyznam szczerze, że mi trochę też, więc do Shovel Knight podchodziłem jak pies do niebieskiego jeża. Niepotrzebnie - to najlepszy dwuwymiarowy platformer, w jaki grałem od dawna.

Gry mówią nam: "Wojna się nie zmienia". Może dlatego, że pokazują ją z jednej tylko perspektywy. Valiant Hearts: The Great War udowadnia, że można inaczej.

Było fajne Real Boxing, ale to wokół Godfire: Rise of Prometheus urosła wielka góra oczekiwań. Połączenie Infinity Blade i God of War, nowa jakość oprawy w grach na urządzenia mobilne. Czy bydgoskiej ekipie Vivid Games się udało?

Solidna kontynuacja solidnej gry.

Uspokajam - Supergiant Games nie przygotowało powtórki z doskonałego Bastionu. Mogło, fani by to pewnie kupili. Jednak Transistor, choć podobnie wygląda i ma kilka elementów wspólnych z poprzedniczką, jest zupełnie inną grą. Nie wiem, czy nie lepszą.

Horror powinien być straszny, ale Daylight nie tyle straszy, co odstrasza.

Child of Light jest nie tylko prześliczne. Gra potrafi zaskoczyć tych, którzy oceniali ją tylko na podstawie obrazków.

Koło zostało już wymyślone. RedLynx dosztukował do niego drugie, połączył je ramą i zepchnął przestraszonych graczy ze stromej górki. Fusion ma coś i dla weteranów tej formuły, i dla żółtodziobów.