blogi (strona 6 z 50)

Zapraszam na drugi przegląd strzelanek kosmicznych zwanych shmupami - tym razem przyjrzymy się trzem mało znanym tytułom - Genetos - będący połączeniem RPGa z Galagą, Pixel Ships będący pokemonami w kosmosie oraz Amanagi - japońszczyzną w 3D, a czy te tytuły są wart uwagi? o tym dowiecie się w mojej recenzji.

No i stało się. po 105 godzinach niezapomnianej przygody ukończyłem Sekiro 4 krotnie (legalne 4 zakończenia, bez save scummingu) i wbiłem platynę, jak w każdej cześci Souls na PC. Na pewno dało się to zrobić dużo szybciej, gdybym nie bił się z ostatnim bossem 20+ godzin za pierwszym razem. Za drugim razem padł już tylko po dwóch godzinach, a za trzecim po godzinie. Jego iteracja wynikająca z jednego z zakończeń zajęła mi ok 2 godzin. Sporo grindowałem poziomy, żeby zdobyć osiągnięcie za wszystkie umiejętności - ok 6-8 godzin.

Na początek - szok!

Choć to zapewne jedynie szum morza, we śnie zdaje mi się szumem piaskowej burzy rodem z pustkowi Elsweyr. Tylko korzenie trama w krajobrazie nie pasują coś. Kobiecy głos, bredzący o byciu wybrańcem Vvardenfell, to również zapewne senny majak, bo budzi mnie Jiub, skromny Dunmer, towarzysz podróży. Wysiadka! Na pożegnanie przedstawiamy się sobie.

No to żeśmy się popisali!

Wybaczcie mi, że będę przyrównywał miejscami tę produkcję do wcześniej wspomnianego Limbo. Twórca nie kryje się swoimi inspiracjami, wspominając również o Badland, które to też serdecznie polecam wszystkim.

Spokojnie myśliwi: rower, piknik, namiot czy jezioro mogą mieć najwyższy priorytet. Majówka w MHW trwa do szesnastego, więc macie czas, żeby ze świeżą opalenizną wrócić na polowanie.

Popularność poprzedniego wpisu utwierdziła mnie w przekonaniu, że nie jestem stworzony do blogowania. Spędziłem niemal cały wieczór na pisaniu oraz tworzeniu screenów i filmików pasujących do narracji. I wiecie co? Moja radosna twórczość, będąca prezentacją absurdów w grze Ghost in the Sheet, nie zainteresowała zupełnie nikogo. Tylko dwa z ośmiu filmików zostały w ogóle odtworzone (jedno, standardowe wyświetlenie jest oczywiście moje).

W zalewie syfu możemy ominąć gry bardzo dobre i taką też produkcją jest Membrane. Wyobrażam sobie jak wiele osób spojrzało na kartę w sklepiku i stwierdziło meh, odpuszczam. Błędnie - bo to jeden z lepszych cyforwych psychodelików dostępnych w eShopie. Nie oceniaj gry po jej pikselach: Membrane dla jednych wyglądać może jak zwykły koszmarek, ale znajdą się również i tacy, którzy docenią kwasowy wymiar grafiki. To zawsze kwestia gustu. Ale tytuł to nie tylko narkotykowy trip - motyw drogi objawia się również w podróży naszego tyciuńkiego bohatera z mózgu do ręki - by przesłać sygnał do działania.

Jakieś dwa tygodnie temu Gnuśnemu Gustawowi udało się skończyć Grim Fandango, po półrocznej przerwie! Moje gratulacje za wytrwałość i nie zrezygnowanie z tego ponadczasowego dzieła. Okoliczność ta natchnęła mnie do podzielenia się moim odczuciami do tego tytułu, a szczególnie do jego topowej ścieżki dźwiękowej. Wpis z wrażeń Gustawa możecie przeczytać tutaj: https://polygamia.pl/blog/dont-wanna-mess-up-my-blade/

Ulica. Ciężarówka. Trzask kości. Nieświadomość.

Od niepamiętnych czasów zwierzęta towarzyszą ludziom – także w grach video, a w szczególności w platformówkach. Nie raz mieliśmy okazję pokierować niebieskim, wyjątkowo szybkim jeżem, bohaterską żabą w czerwonej pelerynie, wesołymi krokodylami o imieniu Croc oraz Alex, wojowniczym kangurem polskiego pochodzenia, królikami z obcej planety, agentem gekonem, kocim piratem, słoniem komandosem, nieco zwariowanym jamrajem, niedźwiedziem grającym na banjo, a także kaczkami i wiewiórkami od Disney’a. Jednak istnieje jeszcze jeden reprezentant ubiegający się o uznanie w gronie legendarnych postaci gier platformowych, o kim mowa? O tym dowiecie się w tej oto recenzji.

W nawiązaniu do materiałów wspominkowych zgromadzonej tu społeczności przyszedł czas na 3 zdania w sprawie MORTALA.

Załóżmy, że jesteś marketingowcem na wysokim szczeblu drabiny kariery. Pracujesz w The Coca-Cola Company, Lenovo Group Limited czy Uber Technologies Inc. Jesteś tam ważniakiem, możesz podejmować kluczowe decyzje dotyczące sposobu reklamowania produktu. W wolnym czasie lubisz też grać w gry, a obserwując branżę elektronicznej rozrywki, z coraz większą pasją główkujesz, jak wykorzystać ją w dotarciu do szerokiej gamy odbiorców. Chwytasz więc za telefon i dzwonisz do swojego znajomego z Take-Two (weź dwa, w ogóle co za piękna nazwa, czy tylko mi się kojarzy z wiecznym problemem na dzielni w dzieciństwie - mogę wziąć dwa?), a kilka miesięcy później reklamy twojej firmy lądują w nowej odsłonie Grand Theft Auto.

Far Cry 3 ma naprawdę niezłą fabułę.

Temat poziomu trudności Sekiro był gorący mniej więcej jakoś tydzień po premierze, postanowiłem jednak, że z perspektywy miesiąca wrzucę do dyskusji swoje trzy grosze. Tak na szybko, i tak nikt nie ma czasu czytać w święta 🙂

Do czego to doszło! Że zmuszony jestem umęczać się graczami młodszymi ode mnie.

HAHA! Już pewnie myśleliście, że moja krucjata głosząca tezę “starzy ludzie są starzy” oraz “stare gry są stare” zakończy się na jednym tytule. Nic bardziej mylnego. Powiem więcej: po jakże szczodrej nominacji mojego tekstu czuję się zmotywowany, by dalej umęczać się grami starszymi ode mnie. Dlatego tradycyjnie wyzywam wszystkich od starych dziadów (oprócz pani redaktorki Joasi, która młodnieje z każdą minutą) i biorę się za 27-letnią bijatykę - Mortal Kombat (TU TU TU TUTUTU TU TU TU TUTUTU).

Dragon's Dogma to ogromny, wielowarstwowy, pełen zazębiających się systemów tytuł, który nieco onieśmiela nie tylko kiedy rozważać budowę bohatera i tworzenie przedmiotów, ale potrafiący mieć rozwiązania questów równie złożone i elastyczne, co w klasycznym cRPG. Tylko może podane jest to nieco mniej zgrabnie.

Nintendo 64 rozeszło się w 32.93 milionach egzemplarzy. W porównaniu do 102.49 milionów PlayStation, można z całą pewnością powiedzieć, że bitwę generacyjną przegrało (choć Nintendo miało później i gorsze statystyki sprzedaży - weźmy na przykład następcę GameCube'a czy ostatni "fuck-up" w postaci Wii U). Żadna ze wspomnianych platform Nintendo nie była zła - absolutnie daleko im do takiej etykiety. Konsole pogrzebać mógł chociażby marketing i komunikacja z graczami.

Warto nawiązywać kontakt z autorami gier. To nic, że znaczna część wysyłanych maili pozostaje bez odpowiedzi. Najważniejsze jest te dziesięć, góra trzydzieści procent przypadków, kiedy nasze wiadomości są traktowanie poważnie. Gdy w styczniu zdecydowałem się napisać do Scarecrow Studio, nie liczyłem na wiele. Jestem w końcu zwykłym graczem prowadzącym mało znaczący i nieznany niemal przez nikogo kanał o przygodówkach. Udało się jednak nie tylko porozmawiać z Janem Serrą, ale także namówić go na przyjazd do Polski. No, może niezupełnie jego, bo wysłanniczką studia na majowe Pixel Heaven ma być Pavlina Kacerova.

Muzyka zawsze była istotnym elementem składowym mojego życia. Zainteresowałem się nią koło 12 roku życia oglądając MTV i czekając na teledyski ulubionych wykonawców. To jeszcze w epoce przed internetem. Sięgnąłem też wtedy po instrumenty - a moim wyborem została gitara basowa, po wieloktronym oglądnięciu teledysku do "My Way" Limp Bizkit. Bo to taka gitara, tylko że inna i robi takie fajne niskie dźwięki. i tak już zostało. Wcześniej oczywiście była przygoda z graniem na flecie w szkole podstawowej, ale umówmy się, zmuszanie dzieci do grania na flecie tylko zniechęca je do muzyki.

Zbliżające się święta Wielkanocne to czas, który kojarzy się z jajami… takimi wielkanocnymi oczywiście. Niektórym jaja wielkanocne kojarzy się natomiast z easter eggami. I to właśnie to skojarzenie zainspirowało mnie do przygotowania specjalnej wersji Biznesu Filmowego Easter Egg Edition, która skrywa w sobie kilka niespodzianek nie tylko dla fanów gry. Jakiś czas temu w Biznesie Filmowym pojawiła się wyszukiwarka. Oprócz głównej funkcji, którą jest wyszukiwanie różnych rzeczy znajdujących się w uniwersum gry, ma ona kilka dodatkowych zastosowań. Wśród nich są dodatkowe opcje niedostępne w interfejsie graficznym, możliwość uruchamiania cheat kodów, a także drobne easter eggi (czyli ukryte przekazy dla graczy). Zainspirowany zbliżającymi się świętami i artykułem w portalu Chip postanowiłem rozszerzyć nieco tę ostatnią sekcję o kilka historycznych aplikacji, które napisałem jeszcze za czasów studenckich. Wśród nich znajdzie się zarówno coś dla fanów uniwersum gry jak i... coś z zupełnie innej beczki.

The Elder Scrolls Blades właśnie zawitało na smartfony. Weekend na uczelni postanowiłem więc spędzić nie tylko na pracy czy nauce, ale też w wirtualnym świecie, testując aplikację będącą jeszcze w Early Access, cokolwiek to dla tej produkcji znaczy. Na koniec, konsekwentnie, napisałem ten wpis w całości, korzystając z edytora tekstu w telefonie.

Niedawno natrafiłem na artykuł National Geographic Magazine Poland który daje do zrozumienia, że gry stają się coraz lepsze. Badania przeprowadzone w National Opinion Research Center (NORC) na Uniwersytecie w Chicago pokazują, że 23% dorosłych Amerykanów nie uprawiało seksu w ciągu ostatniego roku. Według prof. Jean`a Twenge z Uniwersytetu w San Diego powodem tej abstynencji jest, między innymi, rozwój technologiczny. Profesor popiera swoje stwierdzenie zdaniem "Mamy więcej sposobów na spędzenie czasu po 22 niż 20 lat temu - zauważa. Granie w gry, przeglądanie mediów społecznościowych, prowadzenie kanału na YouTubie..."