branża (strona 54 z 55)

Kiedyś bohaterowie gier milczeli z przyczyn technicznych, z czasem brak dialogów stał się wręcz wizytówką dla niektórych serii (nie szukając daleko - Half-Life). Mi milczki raczej nie przeszkadzają, wręcz czasami pomagają w lepszym wczuciu się w dany tytuł. Nieco innego zdania jest massca z zagraceni.pl, który jakiś czas temu - przy okazji grania w Dead Space - poruszył właśnie temat milczących bohaterów:

Upadek Clicka! sprowokował Huberta z Branży Gier do opracowania wykresu, który przedstawia, jak sprzedawała się nasza prasa branżowa w zeszłym roku. Warto zaznaczyć, że monitoringiem, który jest usługą płatną, choć kosztuje relatywnie mało, nie są objęte ani Neo Plus ani PSX Extreme. Co widzimy na wykresie? Dominację CD Action. Widać też wyraźnie, jak sprzedaż Clicka! spadała od września zeszłego roku, czyli w mniej więcej w momencie dodania konsol i zmiany formuły pisma. Swoją drogą, ciekawe czy w tym roku wyłoni się tytuł, który zajmie stabilne drugie miejsce. Liczymy też, na kolejne zestawienie z komentarzem za jakiś czas i na to, że w zestawieniu pojawi się więcej tytułów.

Podczas sesji na GDC zatytułowanej Silencing The Censors Lawrence Walters prawnik specjalizujący się w prawach konstytucyjnych i wolności wypowiedzi stwierdził, iż poprawność polityczna jest jednym z największych wrogów gier wideo. Lawrence mówi, że branża powinna potraktować je równie poważnie, tak samo jak próbowano ograniczyć sprzedaż gier ze względu na narkotyki, przemoc i seks.

Ile kosztowało zrobienie Braida? Wiemy, że Blow nie narzekał na zarobki i sam już mówił, że na grze zarobił. Podczas panelu na GDC "Braving the Stormy Waters of XBLA and PSN: Smaller is NOT Easier" twórca rzucił kwotą 200 tysięcy dolarów. Co prawda część poszła na artystę, gdyż Jonathan nie chciał sam robić grafik, ale sporo pieniędzy twórca wydał po prostu na życie.

Doszły do nas plotki z dość wiarygodnego źródła iż magazyn Click! został zamknięty. Warto przypomnieć, że jakiś czas temu pismo zmieniło formułę dodając gry konsolowe i pisząc dla dojrzalszego gracza. Był to też jeden z największych magazynów o grach wideo, którego wielu redaktorów pisywało również do CD Action. Skontaktowaliśmy się oczywiście z wydawnictwem celem potwierdzenia tych informacji.

Są takie nieśmiertelne tematy na długaśne dyskusje. Kiedyś było to "z kośćmi, czy bez", teraz, poza wojnami platformowymi, mamy chociażby "czy gry to sztuka". Zwykle jako przykład artystowskiej gry podawane jest ICO, jednak czy tak jest w istocie?

Ranking wydawców na podstawie ocen z Metacritic już był. Czas na studia deweloperskie. Raportem, tak jak poprzednio , przygotowała firma GameQuarry. Przyjęto też analogiczny model oceniania, którego szczegóły znajdziecie w poprzednim, podlinkowanym wpisie. W rankingu znalazło się 1700 studiów. W rozwinięciu szczegóły.

Niczym w wojennej zawierusze wielkie miasta znikają z powierzchni Ziemi, strasząc zgliszczami prężnych niegdyś ośrodków beztroskiej gangsterki. Zostają tylko niewielkie mieściny i małe osady, najczęściej z jedną ledwie ulicą z licznymi zasiekami uniemożliwiającymi skok w bok i odkrycie uroczego zaułka. Deweloperzy nie chcą już rzucać nas w gąszcz arterii cyfrowych metropolii. Moda na licytowanie się, kto ma większego (liczone w kilometrach kwadratowych), minęła.

Activision nie lubi opóźniać gier. Dlaczego? Bo to kosztuje. Podczas trwającego Wedbush Morgan Securities Management Access Thomas Tippl powiedział:

Widzieliście, że o logu Namco Bandai mówi się, że jest świńskie? Ja też nie. A takich rzecz możemy dowiedzieć się z wywiadu z Makoto Iwai, który znalazł się na stronach Gamasutry. Ale wpis nie o tym. Poza stwierdzeniem, że Afro Samurai (aż boję się napisać, że nasza recenzja pojawi się niebawem, coby nie zapeszyć) nie dostaje tak dobrych not, na jakie firma liczyła i podaniem prawdziwego powodu zmiany dewelopera Splatterhouse (poprzedni nie dawał sobie rady), dowiadujemy się również o japońskim "Drang nach Westen", czyli ich wersji marszu na Zachód.

Na łamach Gamasutry Christian Nutt zastanawia się, czy branża gier jest już gotowa, a w zasadzie, czy jest w stanie stworzyć grę kategorii B. Chodzi oczywiście o produkt intencjonalnie zły, który ma, operując na stereotypach i kliszach, ośmieszyć je. Za przykład podany tu zostaje Matt Hazard, którego świetna kampania reklamowa odwoływała się do znanych nam postaci i gier przedstawiając od razu tytuł D3 jako ich parodię. Zresztą wystarczy spojrzeć na zaprezentowane do tej pory trailery. Niestety, jak podkreśla większość recenzentów i ogólny wynik, jaki tytuł osiągnął na Metacritic można stwierdzić, że to raczej nie wyszło. Dlaczego?

Creative Assembly wierzy mocno w PC. Nie boją się dominacji konsol i większej sprzedaży gier na te platformy. Przynajmniej jeżeli chodzi o ich działkę, czyli gry strategiczne. W rozmowie z Mikem Simpsonem czytamy:

Używane gry coś nie chcą zejść z tapety ostatnio. Coraz więcej sprzedawców zaczyna wprowadzać tę opcję u siebie (Toys R US, Amazon itd), co budzi sprzeciw części deweloperów. Jaffe twierdzi, że klienta generalnie nie powinno interesować czy kupuje grę używaną, interesować powinna go jedynie atrakcyjna cena. Problem jednak w tym, że drugi obieg zawsze da nam atrakcyjniejszą ofertę niż wydawca. Chociażby dlatego, że wielu sprzedawców będzie nam chciało sprzedać tę samą, używaną grę.

W EDGE pojawił się tekst, w którym Peter Driessen ze ‬Spil Games opowiada o tym, dlaczego warto inwestować w rynki wschodzące takie jak Brazylia, Chiny i, uwaga, Polska. Jego firma co prawda zajmuje się online'owymi grami dla casuali, ale jego obserwacje, jako osoby z zewnątrz powinny być dla nas całkiem ciekawe. Co mówi o Polsce?

Pamiętacie, jak analityk dawał THQ 50% szans, a firma broniła się, mówiąc że może i nie jest najlepiej, ale mają pomysły jak wyjść na prostą? A więc na co wpadł Brian Farrel, szef firmy?

THQ właśnie potwierdziło, że większość pracowników Volition zajmujących się kontrolą jakości zostanie zwolnionych, ze względu na centralizację całego działu kontroli u wydawcy:

Mimo, iż sprzedaż Xboksa 360 w Japonii, mówiąc dość łagodnie, nie idzie najlepiej, jest parę firm z tego kraju, które właśnie na tej platformie koncentrują swoje wysiłki. Od początku tej generacji Capcom był jedną z najbardziej "zachodnich" firm w KKW. Co ciekawe, na początku nie wzbudzało to za dużego entuzjazmu wśród pracowników firmy, a przynajmniej takie plotki pojawiły się w jedynym z wywiadów opublikowanym na stronie firmy. Keiji Inafune potwierdza je, po czym wyjaśnia

Piracka maszyneria od lat jest tak rozkręcona, że wydawcy przestali z nią walczyć, bo wyprawy z motyką na słońce zazwyczaj kończą się niepowodzeniem, a z wiatrakami nie wygrywali nawet narwańcy z La Manchy. Poza tym pojawił się nowy wróg, równie niebezpieczny, ale za to w zasięgu, którego można podszczypywać bezkarnie w imieniu walki o dobro graczy. Zło wcielone, wirtualny Belzebub - wypożyczalnie gier i gry używane.

Głos w sprawie piractwa postanowił też zabrać jeden z moich ulubionych pisarzy SF Jacek Dukaj. W swoim felietonie na wp.pl postuluje wprowadzenie nowego określenia - pajęczarza - dla osób, które z pirackiego procederu nie czerpią korzyści majątkowych.

Pamiętacie jeszcze Mike'a Hickeya? To ten analityk, dzięki któremu poznaliśmy plotkę o tańszym PS3 bez napędu Blu-ray. Tym razem na łamach Los Angeles Business Jurnal zajmuje się THQ. W podlinkowanym tekście czytamy:

BBFC alarmuje: w grach jest coraz więcej seksu! Nie dość, że mamy wulgarny język, przemoc to jeszcze do tego wszystkiego doszedł seks. W związku z alarmującymi doniesieniami zaniepokojonych jest już 74% rodziców.

Na wspomnianej już dzisiaj Goldman Sachs Internet and Technology Conference John Pleasants powiedział jeszcze jedną ciekawą rzecz. Otóż słabe wyniki finansowe Electronic Arts złożył na karb braku hitów.

Podczas trwające w San Francisco Goldman Sachs Internet and Technology Conference do spekulacji na temat obniżki ceny PS3 odnieśli się przedstawiciele THQ i Electronic Arts. Na początek Brian Farrell z THQ

Przy całej tej nagonce na używane gry i czytaniu o sposobach na wykończenie rynku wtórnego przez wydawców miło czasami przeczytać zdanie nieco odmienne.