abc recenzji (strona 11 z 41)

Prawie dekadę po premierze rewolucyjnej strategii „Dune 2” dostajemy grę o niemal identycznej formule, za to radykalnie różniącą się formą. To, że to właśnie oprawa graficzna decyduje o atrakcyjności „Emperor: Battle for Dune”, może miłośnika gatunku przyprawić o dreszcze

Czy przyjemnie jest być spokrewnionym z bóstwem? Losy bohatera sagi „Baldur's Gate” dowodzą, że przynosi to same kłopoty. Zwłaszcza, kiedy boski tatuś miał wredny charakter. Najlepiej możemy się o tym przekonać, grając w „Tron Bhaala”, który ostatecznie kończy cykl

Sterowane przez radio samochodziki - przedmiot marzeń z dzieciństwa. Nadszedł czas, by odreagować do syta.

W tej grze co prawda też się strzela i walczy ze złymi, ale trzeba przede wszystkim myśleć.

Ponad 138 tys. osób zarejestrowało się w ciągu jednej doby na internetowych serwerach firmy Blizzard, żeby móc zagrać w testową wersję „Diablo II” - najbardziej oczekiwanej gry komputerowej w historii przemysłu rozrywkowego. Tylko tysiącu z nich udało się zagrać - w tym mnie.

Przestałem odpowiadać na listy, nie dzwoniłem do przyjaciół, a noce spędzone przed ekranem odsypiałem w redakcji mimo karcących spojrzeń szefa. „Baldur's Gate II” niepostrzeżenie ukradł sto godzin mojego życia.

Swedish Touring Car Championship to wyścigi przerobionych samochodów seryjnych. W grze mamy do dyspozycji samochody tak znanych marek jak Volvo, BMW, Audi, Peugeot. Każdy z nich został odpowiednio podrasowany - wozy mają spoilery, aluminiowe felgi, sportowe zawieszenie, sportowy silnik i skrzynię biegów, zmiany w nadwoziu. Możliwość ścigania się takim samochodem powinna budzić dreszczyk u każdego kierowcy. Niestety, nic z tego.

Nie widziałem jeszcze gry, która na pierwszy rzut oka wyglądałaby równie niewinnie - może poza windowsowym pasjansem. Ale pozory mylą. Jej bohaterowie nigdy nie rozstają się z bazooką i nie boją się nawet napalmowych bomb.

Ambicje poniosły twórców gry „Wehikuł czasu”. Chcieli jak najlepiej - stworzyć wspaniałą grę przygodową opartą na klasycznej powieści Herberta George'a Wellsa. Niestety, wyszło to, co zwykle - banalna fabuła i postaci tak płaskie jak w dobranockach. Dobrze, że przynajmniej można popatrzeć na ładne krajobrazy.

Nie pierwszy raz kierujemy grupką niedobitków po nuklearnej katastrofie. I nie pierwszy raz dzieje się to wedle wzorca gier RTS (strategia czasu rzeczywistego). Ale dawno już nie było gry tak wciągającej, jak „Warzone 2100”. Dobra zabawa, zwłaszcza dla miłośników gatunku.

Granie w „FIFA '99” miało w sobie coś z kabaretu. „Viva Football” bynajmniej jej nie ustępuje. Wręcz przeciwnie, momentami bywa jeszcze śmieszniej...

Cykl „Ultima” zna chyba każdy wielbiciel komputerowych gier fabularnych. Po kilku latach oczekiwania możemy wreszcie zagrać w ostatnią, dziewiątą część komputerowej sagi - i po raz ostatni uratować przed zagładą krainę Britannii, bo „Ascension” kończy najdłuższy cykl w historii gier komputerowych.

Po ukończeniu „Starcrafta” i „Brood Wars” - moim zdaniem najlepszych strategii czasu rzeczywistego (RTS) wszech czasów - znalazłem się w sytuacji zaiste dramatycznej. Firma Blizzard Entertainment przesunęła premierę kolejnej części słynnego „Warcrafta” na bliżej nieokreśloną przyszłość. I w co tu grać?

Uważajmy na swoje życzenia, bo niektóre z nich mogą się spełnić. Chcieliście gry o nieliniowej fabule, premiującej logiczne myślenie, o stopniu trudności przypominającym codzienne zmagania z szefami? No to macie.

Niewielka firma Cavedog zdobyła rynek gier komputerowych przebojem, wydając w zeszłym roku „Total Annihilation”. Oczekiwania przed premierą drugiej części tej gry były duże. Rozczarowanie również, bo „Królestwa” są znacznie słabsze od swojej poprzedniczki.

Możesz zostać reżyserem czyjegoś życia, przeżywać wirtualne troski i radości komputerowych bohaterów, a nawet podglądać ich w intymnych sytuacjach. Tylko czy to naprawdę takie ciekawe?

Sprzedaż poprzednich części „Command & Conquer”, wraz z licznymi dodatkami, „złotymi edycjami” i wydaniami dla kolekcjonerów, sięgnęła na świecie blisko 10 mln egzemplarzy. Niestety, trudno oczekiwać, aby „Tiberian Sun” odniosła podobny sukces.

Submarine Titans

To jest gra dla prawdziwych mężczyzn. Takich, którym widok krwi i pourywanych kończyn podnosi poziom adrenaliny. I tylko dla takich - wszyscy inni będą się słabo bawić.

Jeżeli myślisz, drogi graczu, że widziałeś już wszystko i żadna gra cię nie zaskoczy - jesteś w błędzie. Tak złej gry jak „Skout” dawno nie widziałem.

Co z tego, że gra ma świetną grafikę, skoro miast straszyć - śmieszy, a wszelkie efekty specjalne nudzą się bardzo szybko? A na dodatek sam program zachowuje się jak widmo, które uparcie chowa się w zakamarkach twardego dysku...

Feministki z Kingą Dunin na czele powinny być zachwycone. Najnowszy dodatek do gry „Settlers III” pozwala ostatecznie uwolnić świat od wrażej samczej plagi. Amazonki nie biorą jeńców - nawet do tzw. wyższych celów. Być może opanowały partenogenezę...

To chyba pierwsza gra strategiczna, w której dostrzeżono istotną rolę kobiet w społeczeństwie. Bez nich nie byłoby więksości budynków oraz... nowych wojowników.

Jeżeli nie możesz się doczekać drugiej części „Diablo”, ta gra może wciągnąć cię na kilka wieczorów. Ale nie dłużej - szybko staje się monotonna i do bólu przewidywalna. Szkoda, że autorzy zmarnowali dobry pomysł...

Niestety, nie możemy opublikować finalnej wersji opisu gry „Nocturne”. Kolega, który podjął się tego zadania, zaginął bez śladu. Drukujemy zatem jej wersję beta - notatki odnalezione w komputerze Olafa S.