recenzje (strona 7 z 85)

Przestałam liczyć na fajerwerki dwa sezony temu.

Wygląda bajecznie, nieprawdaż?

Zanim w Egipcie spojrzały na armię Napoleona tysiące lat historii, całe stulecia historii runęły we Francji z cokołów...

O mojej przygodzie po trzydziestym poziomie.

Witajcie w świecie, w którym IKEA nie istnieje, a Waterloo kojarzy się tylko z bitwą Napoleona przeciwko Wielkiej Brytanii…

Nawet jeśli mają mnie potem złożyć w ofierze.

Pod pozorem sentymentalnej podróży w czasie kryje się złożona i mocna opowieść.

Genialna w swych założeniach przygodówka z ograniczonym czasem rozgrywki mogła być hitem roku.

O mojej drodze do trzydziestego poziomu.

Machanienko to na pewno hard-core gamer.

Potop, ale raczej nie z tych szwedzkich.

Nawet nie wyobrażacie sobie, jaka to mogła być wielka gra. Tylko właśnie, słowo klucz brzmi „mogła”.

Ta gra nie utknie Wam w głowie.

A zasady są po to, aby je łamać.

Po prostu jedna z najlepszych gier niezależnych tego roku.

Ktoś tu wraca na nowo rozświetlić gatunek slasherów.

Ta gra radzi sobie śpiewająco.

Życie malarza w wersji light.

Ból głowy od intensywnego myślenia gwarantowany!

Dragon Ball, One Piece i Bizzare Adventures wreszcie się spotkały. Szkoda tylko, że usiadły przy różnych stołach.

Czy trzydziestoletni już pomysł na grę wciąż może sprawdzić się w XXI wieku.

I znowu trzeba być odważnym.

Nowe Trialsy pokazują, że wszystko dobre, ale trzymanie pionu nigdy nie wyjdzie z mody.

Anthem to bardzo dobra gra.

Jeżeli uznamy, że gry mogą mieć swego rodzaju duszę, Crackdown 3 okazuje się być pustym ciałem...