publicystyka (strona 88 z 117)

Randka w kinie to standard. Bezpieczny, ale ile można? Czas na małą odmianę. Zamiast tego mamy dla Was kilka pomysłów na wieczór we dwoje przed konsolą.

Mieliśmy okazję przetestować w weekend Sharpshootera, plastikowy karabinek-nakładkę na PlayStation Move, dzięki któremu można wygodniej strzelać choćby w takim Killzone 3. Zanim zbierzemy na spokojnie wszystkie wrażenia, zapraszamy do galerii.

Kariera gier muzycznych przypomina losy niejednego zespołu: niemrawe początki, niespodziewany sukces, ogólnoświatowe szaleństwo na punkcie nowego idola... Spadek formy, bolesna klęska, zapomnienie. Jeszcze kilka lat temu cały świat bawił się plastikowymi gitarami - dziś gry pokroju Guitar Hero nikogo nie interesują. Historia zatoczyła koło. Taka jej parszywa natura.

Do premiery Bulletstorm zostały niecałe dwa tygodnie i o grze wiadomo już wszystko, poza jednym: czy odniesie sukces. A jeśli tak, to co z nim zrobić?

W 1994 roku członkowie łódzkiej grupy thrash metalowej postanowili zmienić branżę. Odstawili instrumenty muzyczne i sięgnęli po komputery marki Amiga. Okazało się, że to właśnie na tym sprzęcie powstały ich największe dzieła.

Dwa newsy w dwa dni o tym, kto będzie komponował, a kto nie muzykę do Mass Effect 3 - czy to naprawdę tak istotna informacja?

Ostatnio sporo piszemy o budżetach polskich gier - jak choćby o tym, że Bulletstorm kosztował ponad 20 milionów dolarów. Produkcja Snipera 2 to „tylko" 6 milionów. I to naszych polskich złotych.

Niewielu wie o ich istnieniu. Stanowią jedną z największych tajemnic branży. Odnalezienie ich jest podobno niemożliwe, ale nie przejmuj się - i tak nie chciałbyś ich znaleźć. Jeśli kiedykolwiek poczujesz masochistyczne potrzeby, których nie zaspokoi byle biczowanie, zawsze możesz skorzystać z ich usług. Oto elektroniczne adaptacje "Drużyny A".

Contra, Mario, Prince of Persia, Double Dragon, Castlevania, Mega Man, The Legend of Zelda, OutRun, Ninja Gaiden, Final Fantasy. Koniec rankingu! A nie, chwila...

Jest niedzielny wieczór, wieczorna msza w osiedlowym kościele w Warszawie. Wśród ławek biega mały, na oko pięcioletni chłopiec. Ceremonia dochodzi do momentu podniesienia, wszyscy klęczą, panuje cisza i skupienie. Rozlega się charakterystyczny odgłos gongu. Chłopiec reaguje natychmiast. W kościele rozlega się jego głośne „Baza wirusów została zaktualizowana!”

Z zalewu informacji branżowych mediów można wyłuskać dwa pozornie błahe doniesienia, które dopiero po zestawieniu ze sobą wywołują pewne nurtujące (przynajmniej mnie) pytanie: o co właściwie chodzi na chińskim rynku gier wideo? Z jednej strony docierają raporty o astronomicznych wycenach tamtejszego sektora gier online wartego nawet miliard dolarów, z drugiej dobiegają informacje o planach ekspansji Sony, a dokładniej chęci przeprowadzenia premiery PlayStation 3. Mimo światowej premiery w 2006 roku, w Chińskiej Republice Ludowej konsola ta nie została jeszcze dopuszczona do sprzedaży. Podobnie zresztą jak konkurencyjny Xbox 360 i Wii. Pytanie brzmi: dlaczego, skoro same tylko gry sieciowe cieszą się taką popularnością?

Próbowałem publicznie zbesztać konsolę Nintendo Virtual Boy. Istotnie, dziś uważana jest za kicz, ale wtedy pomysł (sam pomysł, nie mylić z wykonaniem!) doceniały nawet duże korporacje. Do tego stopnia, że Sega postanowiła wypuścić konkurenta! Mowa o urządzeniu Sega VR. Jak bardzo Sega bała się Nintendo można zobaczyć po nazwie. Nie wiem jak Wam, ale mi i dużej części Sieci VR kojarzy się jakoś ze skrótem od virtual reality.

Killzone 3 to jedna z najbardziej wyczekiwanych premier początku roku. Warto przyjrzeć się, co Guerrilla Games dokonało podczas dwóch lat produkcji - i jak ich najnowsze dzieło wypada na tle konkurencji.

A może nie koniec, tylko nowy, lepszy i wspanialszy początek?

Życzenia, co prawda, spóźnione o jeden dzień, ale liczą się intencje. Artystom odpowiedzialnym za trzy najważniejsze FPS-y w historii gier wideo, z okazji dwudziestej rocznicy założenia studia, życzymy kolejnych dokonań na miarę Wolfensteina, Dooma i Quake'a. A naszych Czytelników zapraszamy na podróż przez dwie dekady historii id Software.

Mroczny okres PRL upośledził Polaków nie tylko pod względem gospodarczym czy kulturowym, ale także technologicznym. Ludowa myśl techniczna w starciu ze zjednoczonymi siłami kapitalizmu mówiąc językiem współczesnej młodzieży "nie dawała rady". Nic więc dziwnego, że gadżety z Zachodu zyskały w Polsce status niemal legendarny. Przyjrzyjmy się najciekawszym z nich.

W pogoni zatem za głębią i mocą emocji, rośnie dziarsko pokolenie emo-graczy, którzy naprawdę chcą być bohaterami, żołnierzami.

Tak, tak - przed dzisiejszym graniem zarezerwujcie sobie chwilkę na pobranienajnowszego oprogramowania, oznaczonego numerkiem 3.56. Jakie zmiany przynosi?

Spisane na gorąco.

Jak być może już słyszeliście, Sony organizuje dziś w Tokio tajemniczą konferencję... Co może zostać na niej pokazane? O co chodzi? To tylko domysły, ale wszystko wskazuje na to, że będzie to PSP2, nowa przenośna konsola japońskiej firmy... Zapraszamy na relację na żywo z tego wydarzenia.

Wszyscy wiemy, że miał miejsce zamach na moskiewskim lotnisku Domodiedowo. Wiemy również wszyscy, że w pewnej grze uczestniczyliśmy własnoręcznie (chociaż undercover) w zamachu na moskiewskie lotnisko. Paru moskiewskich dziennikarzy dodało jeden do jednego i już świat obiega informacja, że rosyjscy pieniacze zwalają winę na gry komputerowe, a to przecież tylko zlepek pikseli i ci dziennikarze to w ogóle debile.

Jak wielu rówieśników, choć mam w domu telewizor, to nie mam telewizji. Wczoraj jednakże, telewizja powróciła pod mój dach, zdradziecko ukryta w Konsoli Trojańskiej.

Na kontynuację Dead Space'a przyszło nam czekać nieco ponad dwa lata. Teraz następna odsłona przygód Isaaca Clarke'a trafia do sklepów, więc czas przyjrzeć się, jak gra została przyjęta przez media. Sądząc po dotychczas opublikowanych recenzjach, nowe dzieło Visceral Games - w przeciwieństwie choćby do Dante's Inferno - spotkało się z bardzo ciepłym przyjęciem mediów branżowych.

Historia polskiej branży lokalizacyjnej, nie tylko growej zresztą, zna ładnych kilka kwiatków, które fandom tego czy owego z dumą przypina do kożucha tzw. tłumaczy. O pracy tych drugich pisałem jakiś czas temu, teraz chciałbym się skupić na moim zdaniem najsłabszym ogniwie procesu lokalizacyjnego: odbiorcach.

Czy granie na imprezach jest fajne? Pewnie. Może nie na wszystkich, w końcu czasami warto też odpocząć od konsoli (prawda?), ale od czasu do czasu dobra domówka przed telewizorem może być naprawdę fajnym pomysłem. Problem pojawia się, gdy zastanowić się, w co właściwie w takiej sytuacji grać. Co się sprawdzi, a co, wręcz przeciwnie, spowoduje, że goście zaczną ziewać i poczują przemożną potrzebę poszukania czegoś do jedzenia w kuchni?