społeczeństwo (strona 3 z 5)

Jeśli wierzyć ankiecie przeprowadzonej przez American Journal of Preventive Medicine, to właśnie taki jest obraz przeciętnego amerykańskiego gracza. Nie napawa to optymizmem, a co gorsza, to nie wszystkie odchyły, które powiązane są z tą grupą:

Kiedy Michael Douglas wyznał, że jest uzależniony od seksu i że zamierza uwolnić się od nałogu za pomocą metody dziesięciu kroków - wtedy zrozumieliśmy, że uzależnić się można naprawdę od wszystkiego. Kiedy czytaliśmy o gościu z Korei, który nie przeżył zawału po 50-godzinnej sesji w StarCrafta - zrozumieliśmy, że syndrom "jeszcze tylko jednej misji" może przybrać zastraszające formy. Kiedy z Chin dochodziły wieści o ludziach, których organizmy nie wytrzymały wielodniowych sesji przed monitorem z przerwą jedynie na sikanie - wzruszaliśmy ramionami, zrzucając to na dziwaczną psychikę obywateli Dalekiego Wschodu. Kiedy Amerykanin Daniel Petric dostał 23 lata za to, że zamordował matkę, ponieważ odebrała mu jego egzemplarz Halo 3 - powiedzieliśmy sobie: "cholerny świr". Kiedy Amerykańskie Stowarzyszenie Psychiatryczne zaczęło się zastanawiać, czy uznać uzależnienie od gier za jednostkę chorobową - prychnęliśmy: "histeria".

No proszę, wreszcie jakaś feministyczna inicjatywa, pod którą mogę podpisać się nogami i rękami. Organizacja GoTopless domaga się, by kobiety również mogły chodzić w miejscach publicznych z gołą klatką piersiową tak jak mężczyźni. Co więcej, tego samego chcą także w grach i ubolewają, że jest w nich tak mało kobiecych piersi, a wszystko pod sztandarami walki o równouprawnienie. GoTopless z radością przyjęła do wiadomości fakt, że nagie piersi pojawią się w Dragon Age: Początek, ale bulwersuje ich trochę, że nie będzie widać sutków. No cóż, w niektórych grach i to już było. Inicjatywa zacna i miejmy nadzieję, że uda im się to i owo wywalczyć. Mam też nadzieję, że nie jest to jakiś marketingowy zabieg EA by było głośniej wokół gry BioWare.

Okazuje się, że nie tylko Niemcy obwiniają gry wideo za niecne zachowania młodych ludzi. Chińskie ministerstwo kultury postanowiło zakazać gier, które "gloryfikują obsceniczność, hazard lub przemoc", a wszystko dlatego, że rząd ma spore kłopoty ze zorganizowaną przestępczością. Chińczycy zamierzają zająć się także stronami internetowymi sprzedającymi pornografię i "inne wulgarne treści". W tym gloryfikowaniu przestępczego światka coś jednak jest, ale ciekawe, że nie próbują zakazać tego typu filmów. Roberto Saviano w "Gommorze", napisał, że po premierze Kill Billa większość neapolitańskich kamorystów zaczęła strzelać trzymając pistolet bokiem, tak jak w filmie. Sprawia to, że nie trafiają czysto i zupełnie niepotrzebnie przysparzają ofierze dodatkowych cierpień. W innych częściach świata po obejrzeniu filmu czy zagraniu w grę nie zostaje się na szczęście gangsterem, więc Chińczycy chyba przesadzają (choć kto wie, może u nich jest podobnie?), ale na samo zjawisko warto zwrócić uwagę, bo faktycznie w wielu grach i filmach pokazuje nam się, że nie ma nic lepszego od bycia gangsterem.

Sprawa homoseksualizmu na Xbox Live powraca niczym bumerang za sprawą Gay & Lesbian Alliance Against Defamation, która to organizacja w ubiegły weekend zorganizowała panel dyskusyjny nt homofobii w grach i sieci. Na pogadankę został oczywiście zaproszony Stephen Toulouse, szef moderatorów Xbox Live, bo jak odkrył niedawno jego zespół, słowo "gej" w sieciowej usłudze Microsoftu ma w 98% przypadków wydźwięk negatywny. Właśnie dlatego, w naszych tagach graczy nie możemy chwalić się orientacją seksualną. Toulouse jednak zapewnia, że to się niedługo zmieni, jak tylko jego zespół znajdzie sposób by zaimplementować to tak, by nikogo raziło. Tylko po co? Po raz kolejny powtórzę, że Xbox Live to nie serwis randkowy.

Przynajmniej w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej wg najnowszych badań NPD. Badania sondażowe objęły 20 tys. osób w przedziale wiekowym 2-65 lat (jak można zrobić sondaż dwulatkowi?) i wynika z nich, że 28% użytkowników konsol to kobiety. To o 5% więcej niż rok temu i szacuje się, że to głównie przez 19% wzrost użytkowników Wii. To miło, że coraz więcej kobiet przekonuje się do naszego hobby. Może przynajmniej na randkach nie będzie trzeba z zakłopotaniem opowiadać co to jest konsola i dlaczego zajmuje się pisaniem o takich bzdurach.

Myślicie, że Dragon Quest jest tak wielki w Japonii, jak np. Final Fantasy u nas? Srogo się mylicie. Zapytajcie 100 wybranych na ulicy osób czy kojarzą markę FF. Myślę, że jeśli kilka skojarzy, to będzie sukces. Famitsu opublikowało zaś wyniki ankiety, w których możemy przeczytać, że 95.5% mieszkańców KKW (nie graczy, mieszkańców) w wieku 16-49 lat zna DQ. Kojarzy ją zatem praktycznie każdy. Jej egzystencja jest niemal tak samo oczywista, jak Coca Coli. To jednak nie koniec interesujących danych.

Niewiele dziś wiadomości o nowych grach, za to sporo dzieje się wokół samych graczy. MTV na ten przykład poszukuje (rzecz jasna w USA) graczy uzależnionych. Uzależnionych bardzo poważnie należałoby dodać. Takich, którym granie niszczy związki, pozbawia przyjaciół, przeszkadza w nauce czy karierze i takich, którzy chcą z tym skończyć. Stacja zamierza jeden z odcinków programu True Life poświęcić właśnie temu tematowi. Sam program ukazuje się na antenie MTV od 1998 r. W każdym odcinku pokazywane jest życie różnych osób borykających się z tym samym problemem. No to wiemy już, że za jakiś czas będzie odcinek o uzależnionych graczach. Należy jednak MTV oddać, że kiedyś w True Life pojawił się także epizod o profesjonalnych graczach, zarabiających na swoim hobby, zatem stacja nie skupia się wyłącznie na pokazywaniu negatywnych stron. I bardzo dobrze.

Autobusy z takimi reklamami, jak na zdjęciu powyżej, kursują po Bostonie. To część kampanii społecznej prowadzonej wspólnie przez ESRB (amerykańska organizacja przyznająca grom kategorie wiekowe) oraz burmistrza tego miasta, Thomasa Menino. Reklamy pojawiają się także w lokalnym radiu i telewizji. Hasło głosi:

Nintendo we współpracy z Sharp System Products wymyśliło jak sprzedać jeszcze więcej DSów. Japońskim szkołom zaproponowano program DS Kyoushitsu czyli po prostu Klasa DS. Aplikacja pozwala z komputera PC łączyć się z 50 DS w ramach sieci lokalnej. Dzięki temu nauczyciel na ekranie komputera widzi, co uczniowie robią na swoich konsolach. Można w ten sposób monitorować rysunki, pisanie czy wypełnianie testów. System ma współpracować z każdym modelem konsoli i póki co przeznaczony jest tylko na rynek japoński. Pewnie dlatego, że długopisy i papier są tam już "passe". Żeby było śmieszniej, o konsole musi zatroszczyć się sama szkoła, więc wątpię, żeby ten biznes opłacał się komukolwiek poza samym Nintendo.

Wyniki badań, jakie PewResearch Center przeprowadził jesienią 2008 r. są naprawdę zaskakujące. Według nich 97% amerykańskich nastolatków to gracze. Oczywiście w wynik ten wpisuje się absolutnie wszystko, od gier na telefony komórkowe po rozbudowane pozycje jak Mass Effect, ale dalej brzmi to niewiarygodnie. Wydaje mi się po prostu, że grupa, którą wylosowano do badań nie była dość reprezentatywna. No bo jak tu uwierzyć, że 99% chłopców gra w gry wideo? Co z mormonami, bezdomnymi, ludźmi w śpiączce, z tymi którym epilepsja grać nie pozwala itd.? Nie wierzę, że tylko jeden procent męskiej populacji nastolatków w stanach nie gra, to jest po prostu niemożliwe i kropka. PewResearch Center twierdzi także, że w gry gra 94% dziewczyn. Dalsze wyniki to takie, że w dzień poprzedzający badanie grało w coś 50% wszystkich nastolatków z czego 86% na konsoli, a 73% na PC. Na telefonach komórkowych grywa 48%. Badania dowodzą także, że jeśli gramy z kimś w jednym pokoju to sprzyja to zachowaniom pro obywatelskim, a jeśli w sieci to już nie bardzo. Zaiste dziwne.

To dopiero społecznie świadoma firma! Koei Tecmo ogłosiło, że w związku ze spadającą w Japonii populacją będzie wypłacało swoim pracownikom całkiem spore dodatki za narodziny dzieci. Za pierwsze dostanie się co prawda tylko 100,000 jenów (3300zł), ale kolejne to 200,000 (6600zł), za trzecie i każde następne zaś rodzina otrzyma aż 2,000,000, czyli przeszło 60 tysięcy złotych. Nic tylko się rozmnażać. Z drugiej strony, ja nie miałbym nic przeciwko, jakby przez kilka kolejnych lat liczba Japończyków malała i może wtedy w godzinach szczytu dałoby się wejść do tokijskiego metra.

Znów powraca temat nagonki na tzw. brutalne gry w Niemczech związany z tragiczną, szkolną strzelaniną z 11 marca. Tym razem ministrowie spraw wewnętrznych landów RFN (cała 16-tka) wystosowali zapytanie do Bundestagu o zakazanie dystrybucji i produkcji brutalnych gier na terenie Niemiec. Ministrowie chcą, by zakaz wszedł w życie przed wyborami, które mają odbyć się 27 września. Prawo to, jeśli wejdzie w życie, dotknie nie tylko zwykłych graczy, ale też producentów takich jak Crytek. Na fali populizmu Niemcy zaszkodzić mogą zatem nie tylko sobie samym, ale także swojej gospodarce. Producent min. FarCry musiałby bowiem przenieść produkcję kolejnych części za granicę, a być może i przenieść się całkowicie.

NPD sprawdziło jak wygląda sytuacja jeśli porówna się częstotliwość grania do chodzenia do kina czy słuchania muzyki. I wiecie co? Tak, przeczytaliście tytuł i już wiecie. Z muzyką, którą przez ostatnie 6 miesięcy słuchało 94% Amerykanów gracze nie mają co rywalizować, ale pojedynek kino kontra gry wygląda już zgoła inaczej. W tym samym okresie 63% badanych grało, podczas gdy jedynie 53% poszło na film. Nie ma mowy tutaj oczywiście o samych konsolach, bo np. 31% powiedziało, że przez ostatni rok zagrało w grę na stronie internetowej, a 11% kupiło grę na telefon, ale sam fakt grania jest niepodważalny. Co więcej, na gry wydaje się przeciętnie 1/3 pieniędzy przeznaczonych na rozrywkę, w skład której wchodzą też wspomniane wyżej filmy i muzyka.

Nasi czytelnicy posiadający prawo jazdy doskonale wiedzą, że nie warto siadać za kółko będąc sennym, albo prowadzić próbując jednocześnie rozmawiać przez telefon (wyłączając zestawy głośnomówiące, bo jak mawia klasyk, od tego są one), a jeśli nie wiedzą, to właśnie się dowiedzieli. Uczniowie Vail Christian High School w Kolorado nabywają podobną mądrość dzięki Mario Kart Wii. Dzieci same zauważyły, że bardzo trudno jest wygrać wyścig próbując jednocześnie wysłać sms'a. Oczywiście można by zadać pytanie, po co wpajać tę wiedzę dzieciakom w wieku szkolnym, ale "czym skorupka za młodu...", więc chyba warto. Swoją drogą to nie pierwszy raz, kiedy Wii wykorzystuje się w amerykańskich szkołach.

Pamiętacie jeszcze kontrowersyjną reklamę społeczną Change4Life w Wielkiej Brytanii? Jeśli nie, to krótko przypomnę, że miała zachęcić młodych ludzi do zmiany stylu życia na bardziej aktywny. Wykonanie było niestety mocno kontrowersyjne, bo jednak z reklam przedstawiała dziewczynkę jedzącą ciastko, druga chłopca z padem od konsoli w ręku. Obie sugerowały, że wiąże się to z ryzykiem przedwczesnej śmierci. Nie wiemy jak zareagowała branża cukiernicza, ale TIGA, reprezentująca brytyjską branżę gier, mocno się oburzyła. Chyba dało to efekt, bo teraz Change4Life twierdzi, że aktywne granie może być częścią aktywnych 60 minut dziennie, jakie powinien spędzić młody człowiek. Ledwie wczoraj pisałem, że PR Nintendo dostał na Wyspach nagrodę od magazynu MCV, czyżby w tym też maczali palce? Nie zdziwię się, jeśli sprzedaż Wii po takiej kampanii wzrośnie.

Za każdym razem, kiedy obrywa się brutalnym grom, do znudzenia powtarzamy, że te tytuły nie są przeznaczone dla dzieci i nie powinny im być sprzedawane. Ktoś w końcu pomyślał podobnie, a właściwie zrobiła to brytyjska Trading Standards kontrolując jak się sprawy mają w 16 sklepach z grami w Dundee w Szkocji. Pomógł jej w tym 14 letni ochotnik, któremu udało się nabyć gry dla dorosłych w 12 z 16 sklepów. Sprzedawcy mogą zostać teraz ukarani grzywną w wysokości 5 tys. funtów lub być pozbawienie wolności na pół roku. Ciekawy jest komentarz samej Trading Standards:

Douglas Gentile z Iowa State University odkrył, że aż 8,5% spośród wszystkich młodych graczy w USA (8 do 18 lat) to tzw. gracze patologiczni. Owa patologia polega na spędzaniu coraz większej i większej ilości czasu na graniu, by osiągnąć podobny poziom ekscytacji. Jeśli obniży się im czas grania owocuje to irytacją, problemami w szkole, oszukiwaniem na temat czasu gry, a nawet kradzieżą pieniędzy na kolejne gry. By dojść do takich wniosków Gentile badał za pomocą kwestionariusza 1 178 dzieci i nastolatków. Komentarz samego badacza wydaje się być niezwykle rozsądny:

Pokemon to ogromna marka w Japonii. Można zaryzykować stwierdzenie, że absolutnie każde japońskie dziecko ją zna i na jego twarzy taki Pichu czy Pikachu jest w stanie wywołać uśmiech. A jeśli nie one, to któryś z pozostałych kilkuset kieszonkowych stworów. I właśnie dla tych dzieciaków, tylko trochę bardziej schorowanych, w Japonii rozpoczęła się sprzedaż mobilnej maszyny do zdjęć rentgenowskich z Pokemonowym designem. Maluchy chociaż na chwilę będą mogły zapomnieć o zimnych, szpitalnych ścianach, a jeśli gry mają w tym nawet pośrednio pomóc to jestem na tak. Jurku Owsiaku, za rok zbierajcie na to!

Pamiętacie jeszcze oburzenie pewnej lesbijki na fakt, że nie może podać swojej orientacji seksualnej na Xbox Live tak, by nie spotkać się z ostrą reakcją pozostałych graczy? Temat powraca, bo na ostatnim podcaście Majora Nelsona Larry Hryb z Microsoftu oraz Stephen Touluse, szef moderatorów Xbox Live, zdradzili, że firma rozmawia nt swojej usługi sieciowej z organizacją Gay & Lesbian Alliance Against Defamation (GLAAD). Touluse opisał te rozmowy w sposób następujący:

Takie właśnie dofinansowanie ma otrzymać związany z University of Missouri profesor Joel Epstein, a wszystko po to, by stworzyć grę wpisującą się w popularne hasło "zażywasz - przegrywasz". Rozgrywka ma się zasadniczo różnić od tego jaką płeć reprezentujemy. Wersja dla chłopców ma stawiać na wyzwania, natomiast ta przeznaczona dla dziewczynek na doświadczenie społeczne. Pierwsze dwa lata projektu mają być poświęcone na deweloping a następne dwa na zbieranie opinii czwarto i piątoklasistów, wychowawców oraz ludzi z National Institute of Drug Abuse, z którego pochodzi rzeczony grant.

Z przeprowadzonej niedawno przez Famitsu ankiety możemy dowiedzieć się kilku interesujących faktów na temat japońskiej społeczności growej. Sam miałem wrażenie, że generalnie nie pali im się do grania po sieci i preferują rozrywkę jednoosobową (z wyłączeniem Monster Huntera). Okazuje się, że ostatnio sytuacja już niekoniecznie jest tak oczywista, gdyż 65.6% respondentów korzysta z darmowych usług sieciowych, a 24.6% także z tych płatnych. Odsetek osób, które się z tym jeszcze nie zetknęły to jedynie 9.8%.

Ostatnio mamy chyba jakąś modę na profanowanie dzieł sztuki przez gry wideo. Najpierw przyszło mi oburzać się na Dante`s Inferno, w którym twórcy książkowy pierwowzór mają w zasadzie za nic, a teraz czegoś podobnie niezrozumiałego dopuścił się Ubisoft, na szczęście na znacznie mniejszą skalę. Jak pisze Louvette na Alterganiu, firma przerobiła w teaserze Assassin`s Creed 2 jeden ze szkiców Leonarda DaVinci - Człowieka witruwiańskiego. Nie chodzi wcale o to, że wsadzono mu nóż do jednej z rąk, bo to w kontekście gry zrozumiałe, ale ciężko mi zrozumieć, po co postaci usunięto genitalia. Tym bardziej, że filmik jak i gra przeznaczone są dla osób dorosłych. Owszem, są muzea, w którym rzeźbom antycznym zasłania się przyrodzenie, ale dla mnie to naprawdę źle pojęta pruderia. Zresztą zgadzam się z komentarzem Louvette, więc przytoczę jej słowa: