gamedev (strona 6 z 7)

Mimo recesji na światowych rynkach rok 2010 przyniósł rekord jeśli chodzi o ilość pieniędzy zebranych przez twórców gier. Według raportu opublikowanego w serwisie VentureBeat upływający rok przyniósł dofinansowanie w wysokości 1.05 miliarda dolarów.

Napisałem tę (przydługą) notkę aby wyrzucić z siebie myśl, która dręczy mnie od dłuższego czasu, a mianowicie od czasu gdy doszedłem do wniosku że gry na Facebooku są do niczego. A było to już dobry rok, półtora roku temu. Myśl na nie dawała mi spokoju, a jako wieloletni, wytrawny Gracz przez duże G zachodziłem co chwilę w głowę dlaczego tak jest. I chyba mam odpowiedź. Ale po kolei.

Microsoft nie należał nigdy do specjalnie lubianych firm. Niedawno zaczęło się to jednak zmieniać. Zresztą - powiedzcie sami - bardziej lubicie swoje Xboksy 360 czy nie lubicie Windowsów?

Dość często spotykam się z graczami, którzy narzekają na nowe rozwiązania w grach, słyszy się "to nie to co kiedyś". I kiedy tak przypomnę sobie stare tytuły to rzeczywiście, wspomnienia z nimi związane są bardzo pozytywne ale prawda jest taka że po uruchomieniu większości starszych produkcji czuję że brakuje mi tych wszystkich nowoczesnych rozwiązań, i tylko sentyment do tytułu sprawia że chce się grać dalej.

Ekspansji City ciąg dalszy. Kolejne informacje od tej firmy mówią o otwarciu nowego studia deweloperskie i kolejnym projekcie.

Na pewno znacie kogoś, kto w pierwszych latach szkoły zdobywał bardzo dobre oceny, by w końcu sobie odpuścić i stać się przeciętnym uczniem... o niezachwianej reputacji kujona. W branży gier komputerowych kimś takim jest brytyjskie studio Rebellion.

O procesie projektowaniu poziomów mogliście poczytać w serii tekstów przygotowanych dla Was przez Techland. Teraz czas na wykład.

Na trwającym właśnie w Lublinie Falkonie jedną z prelekcji poprowadził znany z naszych łam Artur Ganszyniec. O czym? O tym, jak należy zabrać się do tworzenia swojej własnej gry. Bo pułapek po drodze czeka na nas co niemiara.

Dziś 11 listopada, Święto Niepodległości. Z tej okazji przypominamy artykuł Bartłomieja Kluski o historii polskich gier komputerowych - od Puszki Pandory do Call of Juarez.

Zaskakująco dużo osób nie ma pojęcia o tym, czym jest scenariusz, a co dopiero o roli jaką spełnia. Stąd pojawiają się nieporozumienia, prowadzące do waszej ignorancji, a także do mojego wkurzenia, bo raczycie tę ignorancję objawiać w wyjątkowo zaczepny sposób. Gdybyście nie wiedzieli - rozchodzi się o dyskusję z wątku "Budowanie napięcia w grach".

22 września w warszawskich Łazienkach odbył się Kongres Kultury Polskiej podsumowujący ostatni rok. Spotkali się recenzenci filmowi, teatralni i muzyczni, publicyści z gazet i tygodników opiniotwórczych, krytycy sztuki, wykładowcy akademiccy, teoretycy architektury czy kuratorzy wystaw. Porozmawiali, podyskutowali i ustalili jak polską kulturę wspierać. Zapomnieli o jednym - grach.

Pytaliśmy się już polityków czy grają i czy wiedzą co to jest PEGI. Czas na konkrety. Czy warto wspierać polskich twórców gier? W końcu inne państwa, takie jak na przykład Francja i Kanada to robią. Ich odpowiedzi znajdziecie poniżej.

Czym się różnią się japońskie gry od innych? To pytanie postawiono pracownikom kilku studiów deweloperskich podczas tegorocznego TGS. Odpowiedzi były różne, choć miały jedną część wspólną.

Czy może istnieć gra komputerowa bez animacji? We współczesnych produkcjach na pewno nie, a jak było na początku powstawania gier komputerowych? Animacja zawsze była obecna: choćby dotyczyła przesuwających się kwadracików, czy przełączających się paropikselowych obrazków ludzika w różnej fazie chodzenia. [UWAGA - w tekście możecie natknąć się na informacje zdradzające tajniki fabuły gry Call of Juarez: Bound in Blood]

W Polsce powstaje coraz więcej produkcji na światowym poziomie i wszystko wskazuje na to, że znajdujemy się w czołówce Europy razem z Francją i Anglią. I nie chodzi tu tylko o wysokobudżetowe produkcje, takie jak Bulletstorm, Nail'd czy Wiedźmin 2, ale też gry na iPhone, Facebooka czy flashówki. Czy jest to zasługa konsol?

Jeśli marzycie o tym, by robić gry wideo, to na Śląsku powstaje właśnie być może idealny dla Was kierunek studiów.

Jest rok 1995, właśnie ukazała się pierwsza polska gra na CD - Teenagent. Jako bonusowy materiał możemy tam znaleźć wywiad z Adrianem Chmielarzem z Metropolis, który nie dość, że opowiada nam o planach studia i prezentuje kolejne projekty, to jeszcze mówi, jak to aktualnie sprzedają się gry w naszym kraju.

Tak zrobił już Eshelon na naszym forum. Przedstawił pomysły na trzy różne gry, nie tylko pod kątem fabuły, ale także rozgrywki. Jeżeli macie swoje koncepcje - niekoniecznie tak rozbudowane - koniecznie się nimi podzielcie.

Skąd się biorą polskie utwory w SingStarach - najpopularniejszej serii gier karaoke w Polsce? W jaki sposób są dobierane? Kto i na jakiej podstawie decyduje o listach utworów?

David Jaffe - enfant terrible game designerów i wygadany twórca God of War co jakiś czas staje się bohaterem skandalu. Jakiś czas temu w odpowiedzi na zgryźliwie napisany news o przesunięciu premiery swojej gry, zbluzgał jeden z portali z góry na dół na swoim blogu, kiedy indziej oburzony przebiegiem dyskusji o zyskach z handlu używanymi grami, w dramatycznym geście skasował swoje konto na Twitterze. Z tego ostatniego posunięcia szybko się jednak wycofał, bo dzielenie się przemyśleniami ze światem to jego hobby. W przeciwieństwie do wielu celebrytów, Jaffe współtworzy kultowe tytuły, więc ma prawo do własnego zdania.

Przed każdym projektem pojawia się wyzwanie: jak zrealizować wizję stworzoną przez dział Concept Art tak, aby nie stracić tego, co w niej najważniejsze, a jednocześnie sprostać ograniczeniom technologii. Te drugie potęgują się w przypadku tworzenia gier mulitplatformownych - każda z platform dokłada swoje. Gdy zaczynaliśmy prace nad Bound in Blood, mieliśmy już doświadczenia z konwersji pierwszej części z PC na Xboksa 360. Tym razem chcieliśmy od razu wyprodukować tytuł na trzy platformy: PC, 360 oraz dodatkowo PS3, które w obiegowej opinii było "mało przyjazne deweloperom", a dla nas zupełnie nowe.

W lipcu odbyła się w Warszawie konferencja scenarzystów polskich Script Forum 2010, której pierwszy dzień poświęcony był nowym mediom - czyli tematyce pisania scenariuszy do produktów tak egzotycznych jak gry wideo lub seriale internetowe. To pierwszy raz, kiedy tego typu tematyka pojawiła się na ważnej imprezie polskiego przemysłu filmowego.

Jeden z naszych czytelników zapytał nas, dlaczego w zasadzie w trybach kooperacji gramy zwykle w dwóch albo czterech. Dlaczego nie we 3 lub 5 lub w większą liczbę osób? Przekazaliśmy to pytanie naszym rodzimym deweloperom. Oto ich odpowiedzi.

Pisanie scenariusza do gry takiej, jak Call of Juarez: Bound in Blood różni się zdecydowanie od pisania na potrzeby filmu, choć można również dostrzec pewne podobieństwa. Trzeba stworzyć postacie i relacje między nimi; konflikty i opowieść, która rozwija się aż do ekscytującej kulminacji. Potrzebujemy protagonistów i antagonistów, niespodzianek i zwrotów akcji, które muszą wpasować się w jedną całość.

Jeszcze w fazie produkcji Call of Juarez: Bound in Blood padł pomysł udostępnienia edytora map ChromED i stworzenia społeczności mapperów - ludzi zajmujących się robieniem w wolnym czasie dodatkowych misji do gier. Takie zabiegi były już przeprowadzane wiele lat temu, od czasów takich kultowych narzędzi, jak WorldCraft i Valve Hammer Editor, GTKRadiant i UnrealED. W każdym z tych przypadków tworzenie map było ogromną frajdą. Często lokacje tworzone przez społeczność przewyższały oryginalne mapy graficznie i pod względem grywalności, więc opłacało się pobierać dobrze oceniane mapy - wydłużyło to czerpanie radości z gry. W pierwszej części Call of Juarez edytor był również udostępniony, ale mniej popularny. Z braku popularności i małej ilości map tworzonych przez graczy wynikło, że dokumentacja i udostępnione materiały są niewystarczające, aby opanować trudny i skomplikowany system tworzenia map. Oczywistą sprawą stało się to, że narzędzia udostępnione graczom muszą zostać uproszczone, a ich działanie omówione w serii samouczków.