abc recenzji (strona 4 z 41)

Średniowieczny zamek to nie tylko grube mury, wysokie wieże i głęboka fosa, a życie jego właściciela wcale nie było pasmem przyjemności - tego możemy się nauczyć z gry strategicznej „Twierdza”. Jeżeli sądzić po grze, biedak miał naprawdę mało rozrywek

Czas samotnych bohaterów minął - doszli do wniosku tatusiowie Lary Croft i postawili na pracę zespołową.

Ci, którym wydaje się, że znają już na wylot wszystkie chwyty scenarzystów gier komputerowych, powinni zagrać w „Soul Reaver 2”. Nawet ich wciągnie pasjonująca fabuła, w której próba przełamania pętli czasoprzestrzeni stanowi tylko jeden z mniej oryginalnych elementów

Dwie ostatnie z czterech „Kronik” właśnie trafiły na sklepowe półki, definitywnie zamykając trzeci etap cyklu gier strategicznych „Heroes of Might & Magic”. Czy kolejna odsłona będzie równie udana? Wiele wskazuje na to, że tak.

„Historia świata nie jest teatrem szczęścia” - napisał niegdyś pewien wielki filozof - „a okresy szczęścia to puste karty historii”. Żeby się o tym przekonać, nie trzeba czytać dzieł Hegla. Wystarczy zagrać w „Europę Universalis 2”, najdokładniejszy symulator historyczny w historii gier komputerowych

Czy jest coś bardziej wzniosłego, szlachetnego, piękniejszego, godnego większej chwały niż pełna poświęcenia, na poły charytatywna praca dla dobra firmy? Nie. Jednakże ta gra też daje przykład, jak być oddanym podwładnym, wolnym od obmierźle egoistycznych, materialnych pobudek.

Oczekiwanie na czwartą część znakomitego cyklu gier strategicznych „Heroes of Might and Magic” mogą nam umilić cztery, ostatnie już, dodatki do „HoMM 3”. Równie dopieszczone, co - niestety - krótkie

Wydawać by się mogło, że główną atrakcją wyścigów jest tempo, dynamizm, ekscytująca konieczność podejmowania błyskawicznych decyzji w ułamku sekundy. No to teraz proszę sobie wyobrazić wyścigi w „trybie turowym”. Tak tak, „turowym”. Pegaz wyobraźni wierzgnął i zdechł? Cóż, łatwiej już chyba imaginować sobie hokej na wodzie.

Czy jest coś bardziej odrażającego, krwiożerczego, okrutnego, bezwzględnego, wzbudzającego większy strach niż cyniczne kierownictwo firmy w czasach recesji? Nie. Ale w tej grze też można się bać.

Zamiast recenzji wystarczyłoby jedno zdanie: „Można już kupić grę z Harrym Potterem”. Co najwyżej z ostrzegawczym dopiskiem: „Uwaga! Tylko dla wielbicieli Harry'ego”, by przypadkiem nie naciął się na niej jakiś mugol.

Symulatory to dziwna kategoria gier. Potrafią być monotonne i nieznośnie jednostajne. Aby móc w nie grać, zwykle przebyć trzeba długie misje szkoleniowe i przeczytać kilkusetstronicowe podręczniki. Co więc powoduje, że mają stałe grono fanatycznych wielbicieli? Odpowiedź brzmi: realizm.

Uniwersum Gwiezdnych Wojen, tak dobrze znane z filmów i obudowującej je bogatej literatury, nie miało dotąd szczęścia do gier komputerowych. Zwłaszcza gry strategiczne nawiązujące do tego świata miały nie najlepszą passę. „Star Wars: Galactic Battlegrounds” ma szansę to zmienić.

Aż 13 lat trzeba było czekać na następcę jednej z najsłynniejszych komputerowych gier fabularnych ze świata magii i bohaterskich czynów godnych pieśni barda.

Teraz nasze marzenia o podboju świata mogą się ziścić. Chcemy zostać Kortezem? Proszę bardzo. Napoleonem? Nie ma sprawy. Nasze podboje będą miały jeszcze jedną zaletę - pozostaną wirtualne, a więc nie przyniosą szkody naszym bliźnim.

Powrót legendy. „Wolfenstein 3D” był pierwszą trójwymiarową grą akcji, w której patrzyliśmy na świat oczami bohatera. Szalona popularność tego tytułu wyniosła firmę id Software na sam szczyt, dopingując do stworzenia następców „W3D” - nie mniej słynnych gier z cykli „Doom” i „Quake”. Czy „Return to Castle Wolfenstein” osiągnie porównywalny sukces?

Pod Grunwaldem od stuleci pasą krowy, a zamek w Malborku wciąż przytłacza potęgą i majestatem. To jest to -warownia, która potrafi wytrzymać szturm za szturmem. Dzięki grze „Twierdza” będziemy mogli przekonać się, jak wiele znaczą solidne, grube mury i głęboka fosa.

Miało być prawie jak w „ Z Archiwum X”. Magia, tajemnicze urządzenie, które zagraża Ziemi, spisek grupy religijnych fanatyków i dwoje nieustraszonych agentów, którzy mają tylko kilka godzin, aby uratować nas wszystkich przed zagładą.

Dwóch bohaterów ulubionych przez nastoletnich chłopców filmów - cyklu „Obcy” i „Predator” - spotka się wkrótce znów na komputerowym ekranie.

Gra wojenna, która może podziałać jak zimny prysznic na naiwnych militarystów, bez makijażu pokazując grozę współczesnego pola walki. Nieustraszeni bohaterowie szturmujący pozycje wroga niczym Rambo giną pierwsi, zwykle nawet nie wiedząc, skąd nadleciała kula.

Idea podróży w przeszłość, by dokonać zmian w teraźniejszości, to klasyczny motyw literatury s.f. Idea tanich, ale dobrych, poprawnie spolszczonych i legalnie sprzedawanych gier to z kolei klasyczne marzenie miłośnika komputerowej rozrywki. „Original War” to udana synteza obu tych idei

Technika wkroczyła do świata magii. Szczątki ostatniego smoka trafiły do muzeum, a w powietrzu zaczyna się już panowanie maszyn. Początki jednak są trudne - dziewiczy lot pierwszego sterowca kończy się widowiskową katastrofą. W tym właśnie momencie rozpoczyna się nasza fascynująca przygoda.

Znów wzywa nas planeta Lukkat, gdzie trudnej sztuki koegzystencji uczą się nie bez przeszkód trzy rasy:Amazonki, Sajikisowie oraz Pimmonowie.

Wszystkie trzy stanowią przykłady klasycznych gier strategicznych. Twoim zadaniem jest zbudowanie miasta, które wykarmi swych obywateli, zapewni im dach nad głową, znośne warunki sanitarne, a nade wszystko pracę. Łatwe? Spróbuj!

Odwiecznym marzeniem miłośników gier komputerowych jest w pełni interaktywny wirtualny świat - podlegający prawom fizyki, plastyczny i zmienny. „Red Faction", choć jest dużym krokiem w tym kierunku, uzmysławia zarazem iluzoryczność owej idei.

Idea, jakoby nasz świat przenikała niewidoczna dla ludzi sfera zamieszkała przez potężne istoty, jest obecna w wielu wierzeniach i mitach. Niektóre z nich ostrzegają przed czającą się tam grozą. „Necronomicon" zwiastuje zagładę.