stare gry (strona 4 z 42)

Głazy blokują tory? Pociąg techniczny jednorazowego użytku z (samo)poświęceniem usunie przeszkodę, razem z nią odchodząc w niebyt w efektownym zderzeniu. To nie heroizm, lecz standardowa procedura. Podobnie jak podróż przez teleporty. „Loco-Commotion” nie jest bowiem symulatorem kolei żelaznej. To gra logiczna w industrialnej oprawie.

Kiedy gracze zwariowali na punkcie pierwszej gry z cyklu „Wizardry”, pecet kosztował 5 tys. dolarów, wyświetlał dwa kolory i jako zewnętrzną pamięć można było podłączyć do niego magnetofon. „Wizardry 8” ma nie tylko grafikę wyciskającą ostatnie poty z nowoczesnych akceleratorów, ale też wciąga tak samo jak sławny poprzednik

Co łączy słoneczną Helladę i Hiszpanię? Według autorów „oficjalnej gry” igrzysk olimpijskich w Salt Lake City są to potęgi w sportach zimowych. Grek może wygrać na skoczni K-120, ale „Latająca Wiewiórka” z Wisły już nie. Polski nie przewidziano

Bombardowanie, zasieki, pole minowe na plaży i nieustanny ogień dziesiątków karabinów maszynowych z betonowych gniazd. 20 proc. szans na przeżycie. Nie, to nie jest słynna scena z filmu „Szeregowiec Ryan” Stevena Spielberga. To gra komputerowa

Czy powabowi tęczowej grzywy i równie barwnego ogona jednorożca z „Heroes of Might & Magic IV” mogłaby się oprzeć jakakolwiek klacz? Nie trzeba być hipofilem - wystarczy nie być hipokrytą, by po ujrzeniu tego baśniowego stworzenia w pełnej krasie jęknąć cicho z zachwytu

Audrey Hepburn czule spojrzała w myślące oczy Dolpha Lundgrena i nieśmiało chwyciła go za rękę. Schowana przed nimi w cieniu cyprysów Pola Negri zalała się łzami. Czy wkrótce będziemy oglądać filmy, których nigdy nie nakręcono?

To były czasy. Powietrzne walki przypominały prawdziwe rycerskie pojedynki, w których liczyły się umiejętności człowieka, a nie to, który z pilotów ma w samolocie lepszy radar i rakiety. Nowa polska gra „Asy przestworzy” próbuje nas przenieść w tamten okres. Nawet karabiny maszynowe zacinają się tak jak kiedyś

Jeżeli masz za dużo energii, refleks godny kierowcy formuły pierwszej, a na dodatek nie przepadasz za widokiem rozbryzgujących się ciał przeciwników, to „Rayman M” jest grą dla ciebie. Najlepiej, żebyś poza wymienionymi cechami posiadał mocny komputer i znajomych podzielających twoje upodobania.

Producenci nie rozpieszczają miłośników podwodnych symulacji nadmiarem gier. Po dużym sukcesie „Silent Huntera” wiele osób z napięciem wyczekiwało jego drugiej, długo przygotowywanej części. „Silent Hunter II” pozostał jednak wierny tradycji - kierujemy w nim legendarnymi niemieckimi U-Bootami, które siały postrach na morzach w ciągu drugiej wojny światowej.

Nie będą nas polskie pany na parobczaków brać, bab naszych chędożyć, a co gorsza, dziesięciny w okowicie pobierać! Szable w dłoń, bracia Kozacy!

Niemiecki sentyment do germańskiej mitologii przybiera czasami niepokojące formy. Tym razem jednak możemy odetchnąć z ulgą - zamiast ciężkich wagnerowskich tonów pojawił się humor i zdrowy dystans, i to w podejściu do tak klasycznego tematu jak perypetie Odyna z gigantycznym wilkiem Fenrisem.

Średniowieczny zamek to nie tylko grube mury, wysokie wieże i głęboka fosa, a życie jego właściciela wcale nie było pasmem przyjemności - tego możemy się nauczyć z gry strategicznej „Twierdza”. Jeżeli sądzić po grze, biedak miał naprawdę mało rozrywek

Czas samotnych bohaterów minął - doszli do wniosku tatusiowie Lary Croft i postawili na pracę zespołową.

Ci, którym wydaje się, że znają już na wylot wszystkie chwyty scenarzystów gier komputerowych, powinni zagrać w „Soul Reaver 2”. Nawet ich wciągnie pasjonująca fabuła, w której próba przełamania pętli czasoprzestrzeni stanowi tylko jeden z mniej oryginalnych elementów

Dwie ostatnie z czterech „Kronik” właśnie trafiły na sklepowe półki, definitywnie zamykając trzeci etap cyklu gier strategicznych „Heroes of Might & Magic”. Czy kolejna odsłona będzie równie udana? Wiele wskazuje na to, że tak.

„Historia świata nie jest teatrem szczęścia” - napisał niegdyś pewien wielki filozof - „a okresy szczęścia to puste karty historii”. Żeby się o tym przekonać, nie trzeba czytać dzieł Hegla. Wystarczy zagrać w „Europę Universalis 2”, najdokładniejszy symulator historyczny w historii gier komputerowych

Czy jest coś bardziej wzniosłego, szlachetnego, piękniejszego, godnego większej chwały niż pełna poświęcenia, na poły charytatywna praca dla dobra firmy? Nie. Jednakże ta gra też daje przykład, jak być oddanym podwładnym, wolnym od obmierźle egoistycznych, materialnych pobudek.

Oczekiwanie na czwartą część znakomitego cyklu gier strategicznych „Heroes of Might and Magic” mogą nam umilić cztery, ostatnie już, dodatki do „HoMM 3”. Równie dopieszczone, co - niestety - krótkie

Wydawać by się mogło, że główną atrakcją wyścigów jest tempo, dynamizm, ekscytująca konieczność podejmowania błyskawicznych decyzji w ułamku sekundy. No to teraz proszę sobie wyobrazić wyścigi w „trybie turowym”. Tak tak, „turowym”. Pegaz wyobraźni wierzgnął i zdechł? Cóż, łatwiej już chyba imaginować sobie hokej na wodzie.

Czy jest coś bardziej odrażającego, krwiożerczego, okrutnego, bezwzględnego, wzbudzającego większy strach niż cyniczne kierownictwo firmy w czasach recesji? Nie. Ale w tej grze też można się bać.

Zamiast recenzji wystarczyłoby jedno zdanie: „Można już kupić grę z Harrym Potterem”. Co najwyżej z ostrzegawczym dopiskiem: „Uwaga! Tylko dla wielbicieli Harry'ego”, by przypadkiem nie naciął się na niej jakiś mugol.

Symulatory to dziwna kategoria gier. Potrafią być monotonne i nieznośnie jednostajne. Aby móc w nie grać, zwykle przebyć trzeba długie misje szkoleniowe i przeczytać kilkusetstronicowe podręczniki. Co więc powoduje, że mają stałe grono fanatycznych wielbicieli? Odpowiedź brzmi: realizm.

Uniwersum Gwiezdnych Wojen, tak dobrze znane z filmów i obudowującej je bogatej literatury, nie miało dotąd szczęścia do gier komputerowych. Zwłaszcza gry strategiczne nawiązujące do tego świata miały nie najlepszą passę. „Star Wars: Galactic Battlegrounds” ma szansę to zmienić.

Aż 13 lat trzeba było czekać na następcę jednej z najsłynniejszych komputerowych gier fabularnych ze świata magii i bohaterskich czynów godnych pieśni barda.

Teraz nasze marzenia o podboju świata mogą się ziścić. Chcemy zostać Kortezem? Proszę bardzo. Napoleonem? Nie ma sprawy. Nasze podboje będą miały jeszcze jedną zaletę - pozostaną wirtualne, a więc nie przyniosą szkody naszym bliźnim.