WAŻNE
TERAZ

Szansa na przełom? Sybiha ma przywieźć Warszawie innego bohatera

recenzje (strona 5 z 85)

Anodyne 2: Return to Dust - recenzja. Piksele na horyzoncie

Anodyne 2: Return to Dust - recenzja. Piksele na horyzoncie

Odkurz głowę w rytmie lo-fi.
Fire Emblem: Three Houses – recenzja. Od grania mając obrzękłe prawice
13

Fire Emblem: Three Houses – recenzja. Od grania mając obrzękłe prawice

Fire Emblem + Persona + Harry Potter = WNM
Night Call - Recenzja. Podwójne życie paryskiego taksówkarza

Night Call - Recenzja. Podwójne życie paryskiego taksówkarza

Poszukiwanie przestępcy, walka z czasem i dziesiątki pasażerów do przewiezienia. Jacyś chętni?
Robert Szmidt „Szczury Wrocławia. Szpital” – recenzja. Pana zapraszamy w innym terminie
3

Robert Szmidt „Szczury Wrocławia. Szpital” – recenzja. Pana zapraszamy w innym terminie

Tym razem zombie panoszą się w klinice psychiatrycznej.
Wolfenstein: Youngblood – recenzja. To nie są córki Blazkowicza
18

Wolfenstein: Youngblood – recenzja. To nie są córki Blazkowicza

Przysłońmy oczy i udawajmy, że ta gra nie powstała.
Crusader Kings - The Board Game – recenzja. Radosny handel żywym towarem w duchu wzajemnej współpracy
1

Crusader Kings - The Board Game – recenzja. Radosny handel żywym towarem w duchu wzajemnej współpracy

Tak, można wziąć ślub z koniem.
Heavy Rain - recenzja. Rozczarowanie po latach
16

Heavy Rain - recenzja. Rozczarowanie po latach

Kiedy trzeba się przyznać do błędu.
Crash Team Racing Nitro-Fueled - recenzja. Więcej niż retro
8

Crash Team Racing Nitro-Fueled - recenzja. Więcej niż retro

CTR wraca, ale nie liczy wyłącznie na nasz sentyment.
„Spider-Man: Daleko od domu” – recenzja. Podobało mi się
8

„Spider-Man: Daleko od domu” – recenzja. Podobało mi się

Tak po prostu. Mam słabość do Toma Hollanda.
Stranger Things (sezon) 3 - recenzja. Neverending Stooory
5

Stranger Things (sezon) 3 - recenzja. Neverending Stooory

Lepiej przypomnijcie sobie słowa tego utworu!
Judgment – recenzja. Japońskie LA Noire
1

Judgment – recenzja. Japońskie LA Noire

A podobno to Call of Duty jest synonimem odgrzewanego kotleta...
The Sinking City – recenzja. Koszmar w Oakmont ma barwę atramentowo-czarną
40

The Sinking City – recenzja. Koszmar w Oakmont ma barwę atramentowo-czarną

I jest plugawy. I bardzo mi to odpowiada.
Plague Tale: Innocence – recenzja. Szczurza jesień średniowiecza
7

Plague Tale: Innocence – recenzja. Szczurza jesień średniowiecza

Pomimo masy niedoskonałości, tę przygodę wspominać będziemy latami.
„Czarne lustro" - recenzja piątego sezonu. To już nie to samo
14

„Czarne lustro" - recenzja piątego sezonu. To już nie to samo

Formuła powoli się wyczerpuje?
Team Sonic Racing - recenzja. Czy wymieni stryjek?

Team Sonic Racing - recenzja. Czy wymieni stryjek?

Siekierką niech będzie Mario Kart 8.
„Czarnobyl” – recenzja. Perfekcyjna katastrofa
28

„Czarnobyl” – recenzja. Perfekcyjna katastrofa

Wgniecie was w fotel i przemieli emocjonalnie na drobne kawałeczki. Serial wybitny – co do tego nie mam wątpliwości.
Imperator: Rome - recenzja. Nowy tasiemiec od Paradoxu
1

Imperator: Rome - recenzja. Nowy tasiemiec od Paradoxu

Skoro przyszło mi grać Cezara, dlaczego nie dostałem całego Rzymu? Ta gra będzie dobra, ale jeszcze nie dzisiaj.
Layers of Fear 2 - recenzja. Akt twórczy
3

Layers of Fear 2 - recenzja. Akt twórczy

Ponoć zawsze polega na zniszczeniu. Nie ewolucji.
Tom Clancy’s The Division: Skoro świt - recenzja książki. Agenci na rowerach
2

Tom Clancy’s The Division: Skoro świt - recenzja książki. Agenci na rowerach

The Division nigdy za mało? To teraz można jeszcze poczytać.
Whispers of a Machine - recenzja. Zupełnie nie jak Ghost in the Shell
2

Whispers of a Machine - recenzja. Zupełnie nie jak Ghost in the Shell

Czasami dobrze to już dość dużo.
Rage 2 - recenzja. Wszystkie kolory apokalipsy
11

Rage 2 - recenzja. Wszystkie kolory apokalipsy

Śmiem twierdzić, że gdyby pierwszy Rage wyglądał od razu jak dwójka, zapomnielibyśmy o nim dużo... szybciej!
Gra o Tron – Sezon 8: recenzja. Tyrion płakał
25

Gra o Tron – Sezon 8: recenzja. Tyrion płakał

Nad losem serii.
Sniper Elite V2 Remastered – recenzja. Strzał w stopę
2

Sniper Elite V2 Remastered – recenzja. Strzał w stopę

Łapcie za portfele, jakiś wredny snajper próbuje przedziurawić nam kieszenie!
Tales of the Neon Sea - recenzja. Utracone zaufanie
12

Tales of the Neon Sea - recenzja. Utracone zaufanie

A było tak pięknie...
Steamworld Quest – recenzja. Karty zostały rzucone
9

Steamworld Quest – recenzja. Karty zostały rzucone

Adam, mordo ty moja... dziękuję. Dzięki Tobie nie musiałem czekać do jesieni na nową grę z bardzo lubianej przeze mnie serii.