publicystyka (strona 61 z 117)

Czyli Paweł, Paweł i Tomek opowiadają o tym, co działo się podczas wczorajszego Dnia Konferencji.

Witajcie w Dniu Zero, dzisiaj czeka nas małe zwiastunowe święto. Zobaczyliśmy już konferencję EA, teraz czas na pokaz Sony!

O tym, czym jest concept art i czy można się go nauczyć, rozmawiamy z Pawłem Graniakiem z Potęgi Obrazu.

Podsumowanie tygodnia czas zacząć!

Choć współczesne konsole Nintendo cieszą się w Polsce umiarkowanym powodzeniem, nie oznacza to, że Polacy nie robią na nie gier. Tak jak Qubic Games właśnie.

Rano NASA udało się wylądować na Marsie z łazikiem Curiosity. Postanowiliśmy powtórzyć ten wyczyn.

Fizyczny model dystybucji gier się kończy. Przyszłość należy do cyfrowych sklepów, chmur i streamów. To jasne jak na dłoni. Ale byli tacy, dla których ten kierunek był oczywisty już w 2003 roku. A przynajmniej sprawiali takie wrażenie.

Zapowiedzi nowego Army of Two oraz drugiej części Dragon's Dogma to tylko część nowości w tym tygodniu. Zapraszamy do oglądania.

Sezon ogórkowy w pełni, a interesujących premier jak na lekarstwo. To chyba najsłabiej obstawione podsumowanie recenzji miesiąca w historii Polygamii - pytanie, czy znajdziecie w tym niezbyt doborowym gronie grę, która przypadła Wam do gustu i zasłużyła na Wasz głos.

Natalię Siwiec znają wszyscy, którzy choć przez moment interesowali się mistrzostwami Europy w piłkę nożna. Ostatnio stała się jednak bohaterką VitaGate.

Pisanie o komiksach na licencjach gier jest zawsze trochę daremne, ze względu na to, że trudno jest dostać je na polskim rynku. Pozostaje wtedy cyfrowa dystrybucja.

Gdy czujesz się źle. Gdy potrzebujesz inspiracji. Gdy nie możesz sobie przypomnieć starej myśli. Zerknij na tę listę.

Są takie gry, które, gdy je wspominamy, budzą w nas odczucia i emocje w pierwszej kolejności związane z dźwiękiem, nie z grafiką czy fabułą. O muzyce w grach mówi się coraz więcej i coraz wyraźniej wskazuje na jej znaczenie, choć wciąż chyba jeszcze nie traktuje się jej z uwagą i uznaniem w stopniu na jakie zasługuje.

Wakacje to taki okres, kiedy ukazuje się znacznie mniej gier niż zwykle i gracze zazwyczaj wykorzystują ten czas na nadrobienie zaległości z minionych miesięcy. A może warto poświęcić wolny czas nie na nadrabianie czy przypominanie sobie pojedynczych tytułów, tylko na zaznajomienie się z biblioteką danej konsoli? Na przykład tak mało popularnego w Polsce Wii, na które wbrew pozorom ukazało się sporo świetnych gier, i warto dać im szansę - szczególnie że już za parę miesięcy czeka nas premiera Wii U.

W tym tygodniu reedycja kultowego RPG dostała datę premiery, Uprising 44 wydawcę, a Dishonored zapowiedź polskich napisów. Co jeszcze? Zobaczcie w Polytygodniu.

Slender pretenduje do bycia najstraszniejszą grą tego roku. A jest to zupełnie darmowy projekt, wykonany przez jednego człowieka w ramach ćwiczeń. Skąd wziął się jego fenomen?

Na kilka miesięcy przed premierą, do sieci trafił scenariusz Mass Effect 3. Przypomniałem sobie o nim co prawda dopiero teraz, ale każda okazja jest dobra, aby porównać go z tym, co dostaliśmy w finałowej wersji gry.

Masy ludzi stojących godzinami pod sklepami tylko po to, żeby w momencie ich otwarcia jak najszybciej wtargnąć do środka i kupić za bezcen nowe gadżety czy ciuchy - znamy ten widok, prawda? Przez długi czas kupowanie w sieci nie mogło się z tym równać. Steam zaczął to zmieniać.

Nie dajcie sobie wmówić, że lipiec, że nie ma wieści, że nic się nie dzieje - dzieje się, a Polytydzień to potwierdza.

Lato w pełni, czytaj: nowych gier jak na lekarstwo. Idealny czas, by nadrobić zaległości i odgrzebać parę już prawie zapomnianych - nawet jeśli wcale nie bardzo starych - tytułów.

"Zabierz swoją grę wszędzie", "z jednej platformy na drugą"? To nie wypali. Będzie to działać, ludzie będą to robić, ale to tak samo Święty Graal tej branży, jak kontrolery ruchowe i telewizja 3D. Niby jest fajne, ale w zasadzie to mogłoby tego nie być.

Dziś w cyfrowej dystrybucji na Xboksie 360 premierę ma Tony Hawk's Pro Skater HD. Gra teoretycznie jest dokładnym remakiem trzech pierwszych części sprzed lat. Te same deskorolki, te same plansze, te same wyzwania. Teoretycznie. W praktyce od oryginału różni ją pewien - wydawałoby się, nieznaczący wiele - szczegół.

To poważna sprawa. Bodziec tak silny, że nie da się zrobić nic innego, jak powrócić do starej gry.

Nowa konsola! Tania! Rewolucyjna! Dla niezależnych twórców! Jaaasne. Wiecie co, ja kocham niezależne gry, ale ta cała OUYA (wym. uu-ja) to jest jakaś jedna wielka ściema.

Od czasu do czasu w sieci pojawia się jakaś darmowa gra flashowa, która szybko nie tyle robi się popularna, co staje się wręcz fenomenem. Tak było kiedyś chociażby z Robot Unicorn Attack, tak dziś dzieje się z Happy Wheels.