blogi (strona 45 z 50)

Dla kogo obrazek w poprzednim wpisie był perfidnym click baitem (nawet jeśli, to całkiem skutecznym), dla tego przynoszę tekst z największą skruchą o Another World.

Chciałoby się zakrzyknąć "ten moment, kiedy pojawia się gameplay z DLC do Dark Souls 3, a społeczność jest zbyt zajęta, żeby to zauważyć". Nieco to przesadzone, ale nie aż tak bardzo. Fani soulsów emocjonują się ostatnio głównie wirtualnymi klanami, które - przynajmniej w teorii - mają bawić się zorganizowanymi walkami zespołowymi.

Moim ulubionym komputerem jest Amiga 1200. Czy się z tym zgadzacie, a może macie innego faworyta? :-)

Oraz o kilku błędach, jakie popełniła seria na przestrzeni ostatnich lat. W luźnym, weekendowym stylu.

Potrzebuję znów zagrać w Morrowinda. Pewnie większość z nas ma taką grę, do której systematycznie wraca mimo upływu lat. Bo zobaczył na streamie u kogoś, albo bo usłyszał motyw przewodni. Albo cokolwiek. Pewnie mało która, jeśli nie jest schludnym piexel-artowym dziełem sztuki, zachęca do wspólnego spędzenia czasu swoim wyglądem.

Od lat dają nam wybór, poczucie wolności, chociaż iluzję, że mamy wpływ na to co się dzieje na ekranie. Twórcy co raz częściej zapominają o unikatowych perspektywach, które umożliwia nam tworzenie gry wideo. Albo nie chcą o nich pamiętać. W zasadzie, niezależnie od naszej woli działały już Blinky, Pinky, Inky i Clyde, kolorowe duchy z Pac-Mana, jednak to nie jest tekst o zasadach ustalanych przez deweloperów. W dziedzinie filmu też nie możemy oczekiwać salw śmiechu po thrillerach, ale autor może wprowadzić elementy humorystyczne do nich. Poniższe słowa spisane są w lamencie o utracone idee, odbieranie wolności czy nawet cofanie postępu dokonanego przez już prawie 50 lat. No i wreszcie muszę napisać coś dłuższego, to już 10 wpis.

Wędrując po strefie biznesowej Gamescomu jednym z głównych punktów, które chciałem odwiedzić były stoiska z polskimi produkcjami. Tak oto trafiłem do pawilonu polskiego, który promował gry niezależne stworzone przez rodzime studia. Tego typu inicjatywa pojawiła się po raz pierwszy na Gamscomie. Zorganizowała go fundacja Indie Games Polska przy współpracy kilku innych instytucji (m.in Wydziału Promocji Handlu i Inwestycji Konsulatu Generalnego RP w Kolonii oraz Polski Instytut w Dusseldorfie). Zapraszam Was więc na relację z tego co miałem okazję tam zobaczyć.

Misją towarzyszącą każdej potyczce jest powstrzymanie niszczycielskiej mocy jednego z czterech, dostępnych w podstawowej wersji, Przedwiecznych. W tym celu należy rozwiązać trzy tajemnice związane z danym mrocznym bóstwem. Jeżeli nie zdążymy w porę to albo gra się kończy albo dostajemy jeszcze jedną, ostateczną szansę na wygraną. Wówczas jednak poziom trudności zauważalnie wzrasta, mapa zostaje zalana hordą potworów, ich silniejszymi wersjami bądź dochodzi czwarta tajemnica do rozwikłania, a czas, czyli ilość tur jaka została do zakończenia przygody, nieubłaganie kruszeje.

Rok wydania: 1995

O istotności noszenia właściwego t-shirta na targach poświęconych elektronicznej rozrywce czyli jak na Gamescomie poznałem dwóch sympatycznych developerów gier z Francji oraz czego dowiedziałem się o ich najnowszych produkcjach.

Kiedyś nawet bym nie pomyślał, że będe bawił się w jRPG na PC, a nie na konsoli. Jakoś tak wyszło, że do pewnego czasu, Playstation 2, jRPG tylko i wyłącznie kojarzył mi się z konsolowym światkiem, gdzie skutecznie temat realizowałem. Tylko ostatnio jest jakaś mocna posucha tematyczna jeśli chodzi o obecną generację konsol, nawet na Playstation 3 nie było tego zbyt wiele. Raptem parę tytułów zaliczyłem, bądź rozgrzebałem i porzuciłem (cześć, Ni No Kuni).

No chyba że gabarytami. Pojawiła się za to ciekawostka dotycząca "starej" wersji konsoli PS4. Starej, ale jarej, bo wspierającej HDR.

Lekcja historii i retro w niemalże surowym wydaniu. Tak zapomniana dziś gra, że trudno było mi wypełnić wpis grafiką.

Nie chodzi mi bynajmniej o wygląd zewnętrzny, "dynamiczny design" czy kolor, który będzie dobrze pasował do meblościanki. Choć o to trochę też, bo ilekroć Sony czy Microsoft chwalą się nowymi, limitowanymi i o-jakże-ekskluzywnymi konsolami z naciapanym logiem gry na plastiku i padzie, strzelam soczystego facepalma. Bo czy tylko na to ich stać? Wiecie co by było limitowane i "ekskluzywne"? Pad ukryty w wielkiej głowie generała Raama, na którym grałoby się wsadzając mu łapy w oczodoły. O!

Jeśli miałbym kilka dni temu wyobrazić sobie nowego Dooma w 2D, oprócz projektów lokacji, najwięcej czasu zajęłoby mi zastanawianie się nad mechaniką strzelania i czuciem spluw. Jeśli miałbym to zrobić teraz, zerżnąłbym z Guns, Gore and Cannoli. To chyba najlepsza rekomendacja jaką mogę wystawić całkiem nowemu dziełu Crazy Monkey Studios, a Belgowie mają do zaoferowania więcej. I mniej.

Grupa terrorystów zwanych Inżynierami domaga się od rządu Stanów Zjednoczonych wycofania wojsk amerykańskich z wszystkich zagranicznych misji. W przypadku, gdy żądania nie zostaną spełnione Inżynierowie mają dokonać serii ataków terrorystycznych. W celu zidentyfikowania i powstrzymania agresorów zostaje powołany zespół zwany Czwartym Eszelonem, którego członkiem staje się Sam Fisher! Zajebisty Coop, zajebiście zmontowany, nawet UWAGA! momentami zabawny! "grany" na poziomie Realistic!

Rok wydania: 1999 (PSX)/2000 (PC)

W dobie niemal pewnych opóźnień na rodzimych dworcach PKP, czekając na swój skład, niejedna osoba widziała się w roli kierownika pociągu, czy całej spółki kolejowej. A jeśli brak nam odpowiednich koneksji rodzinnych, nigdy nie kręcił nas widok pędzącej lokomotywy, bądź chcielibyśmy rozpocząć udany wieczór z planszówkami, to zawsze możemy sięgnąć po Wsiąść do Pociągu: Europa.

Drzwi Gildii Magów uchyliły się lekko, na tyle jednak, że już od ulicy dało się słyszeć zgryźliwy głos starego maga - Czyż nie byliśmy dziś umówieni na lekcję, Ultusie?

Rogalik z bekonem... tfu! Znaczy się, roguelike Beacon jest debiutem amerykańskiego studia Monothetic, które co prawda wydało wcześniej moda do Half Life 2 pt. Black Snow (wysoko oceniony przez graczy), ale pełnoprawna gra i modyfikacja jednak się różnią. To skromne portfolio oraz zachęcające informacje przedpremierowe zdołały zwrócić moją uwagę, więc stwierdziłem, że opiszę Beacona w ramach "Może wypali". Zapraszam do lektury.

Przyznam szczerze, że wybierając się na tegorocznej edycję Gamescoma nie miałem zbyt wiele produkcji, które "musiałem" zobaczyć. Na tej bardzo wąskiej liście była jednak jedna, absolutnie obowiązkowa - najnowsza gra Quantic Dream - Detroit: Become Human.

Nie wszystko na Polygamii recenzujemy. Nie wszystko recenzujemy też na czas - każdy z nas ma na sumieniu grę, której nie dał rady w rozsądnym czasie przejść i/lub opisać. Bo targi, choroby, urlopy albo po prostu recenzje ważniejszych rzeczy...

I nie skończę tego "hitu". Zbyt dużo ciekawych gier wychodzi, bym miał zmuszać się do grania w coś na siłę i igrać z naturalnym cyklem snu.

Poprzedni mem bardzo spodobał się fanom R6 na różnych forach także czas na część drugą.

Historia gry "Battlezone" od firmy Atari, która wzbudziła duże zainteresowanie nie tylko ze strony graczy ale również samej armii amerykańskiej.