Graj utracony: Poligon emocji
Dzień dobry, witam wszystkich po bardzo długiej przerwie, wynikającej po części z tego, że musiałem się wylogować ze wszystkiego na kilka miesięcy, a po drugie z tego, że zwyczajnie nie było w co grać, a jak nie ma w co grać, to nie ma o czym pisać. Swoją drogą bycie elektronicznym publicystą to chyba najtrudniejszy kawałek chleba w dziennikarstwie, kręcenie bata z gówna i doszukiwanie się na siłę treści w miejscach, gdzie tej treści zwyczajnie brakuje. Ale dziś nie o tym, dziś o wysublimowanej, wykształciuchowej kinematografii i o tym, jak traktuje naszą ulubioną, zaraz po seksie, rozrywkę.