blogi (strona 15 z 50)

Nie będzie niczym odkrywczym, jeśli napiszę, że większość problemów, z jakimi borykają się ludzie i jakie na siebie sprowadzają, wynikają z nieporozumienia.

team 17 to już nie tylko robaki w każdej postaci. To także wydawnictwo, które objęło pieczę nad Kickstarterowym projektem tutaj prezentowanym, My time At Portia. Symulator wiejskiego głupka, inspirowany tytułami jak Animal Crossing, Dark Cloud 2, Harvest Moon nie jest co prawda gotowy, ale zobaczyć jak się będzie grało może zobaczyć już teraz. Zapraszam.

Nioh na moim kanale gościł już nie raz, jednak tym razem zerkniemy sobie na wersję na PC. Zapraszam!

Patrzycie czasem na kogoś i myślicie, co tam mu siedzi w głowie? Tekst, który czytasz, nie dawał mi spokoju. Miałem kilka innych rzeczy na głowie, przypadkiem usunąłem screeny z 12h rozgrywki i zwlekałem na tyle długo, żeby zapomnieć jakie aspekty gry chciałem opisać. Ale to nic, kiedy nawet prosty opis dziełka Double Fine sprawiał mi trudności. Bo też trudno sklasyfikować to, co dzieje się na ekranie. Chciałem zacząć porównaniem do animacji Pixara „Inside Out”, pośmiać się trochę z Tima Schafera (tego śmiesznego grubaska z gamedevu) i już na samym początku wytknąć irytujące dla odbiorców projekty poziomów (o, właśnie to zrobiłem). Z początku miałem zamiar nadać moim słowom pozytywny wydźwięk, bo Psychonauts zachwyca - pomysłami, stylistyką i (często czarnym) humorem. Jednak te trzy elementy występują obok znaczących wad, które w 2005 roku miały podzielić krytyków z raczkujących wówczas serwisów o grach. Nie mam pojęcia dlaczego tak się nie stało.

Assassin spotyka Baldura, Dishonored i Commandos. Co z tego wynika? Sprawdźcie w naszej recenzji!

Znacie te reklamy - kino 4D, kino 5D... kino 18D.

Niemalże każda gra teraz ma w sobie "lootboxy" - otwieramy paczkę z której dostajemy kilka losowych przedmiotów lub czasami jeden a konkretny zależy od tytułu.

W poprzedniej części mojego tekstu o architekturze w Assassin’s Creed: Origins skupiłem się głównie na stylu starożytnego Egiptu. Dla przypomnienia dodam, że w czasach gdy dzieje się gra a Bayek pokazuje jak było tworzone Bractwo, Egipt był już „jedynie” rzymską prowincją.

Dieselpunkowy twin stick shooter w retro stylu.

Kolejna polska produkcja wylądowała. Kolejny horror.

Tytułu tłumaczyć raczej nie trzeba. Poradnik - Elite: Dangerous - Handel w którym nauczymy się właśnie tej profesji w naszym galaktycznym świecie.

Świat starożytnego Egiptu jest dla dzisiejszych odbiorców nieczytelny. Archaiczne materiały budowlane, politeizm wpływający znacząco na system budowania sakralnego oraz wszechobecne grobowce. Wszystko to razem tworzy mieszankę, do której z architektonicznego punktu widzenia… nie chciałem wchodzić. Przed wami architektura w Assassin’s Creed: Origins!

Osiłki z siekierami, powykręcani spawacze, więźniowie z celami zamiast twarzy czy w końcu czarne widmo powolnym krokiem zbliżające się do naszej postaci.

Nowy Battlefront wylądował i... no nie było to łagodne lądowanie. Póki co EA wyłączyło całkowicie możliwość kupowania skrzynek za pieniądze do momentu aż dopracują system, tak by gracze byli zadowoleni. Niby fajnie, ale...

Weekend spędziłem na froncie i oto streszczenie moich wrażeń. Póki co... pozytywne zaskoczenie.

W swojej zawodowej pracy zajmuje się nieruchomościami i projektowaniem wnętrz. Nie jest to wielka tajemnica. Ale rzadko w swojej pracy zajmuję się rzeczami, które mógłbym później poruszyć na blogu. Tym razem jest inaczej. Znalazłem taką grę, o której raczej nie słyszeliście – House Flipper!

Maszyna klasyczna, old-schoolowa, a co najważniejsze wyjątkowa - tak zachęcić można graczy spragnionych nowych modyfikacji do Super Brigadiera.

Strasznie dużo tych odgrzewanych kotletów ostatnio.

Dark Interval to mod stworzony przez grupę entuzjastów gdzie koncept jest świetny, stworzyć moda z rzeczy które z Half life 2 zostały wycięte.

Oto przed Wami sequel lepszego sortu. Większy, ładniejszy i bardziej dopieszczony, niż poprzedniczka. A przecież nie było źle. Skoro jednak może być lepiej, a jest, to czemu nie? Hand of Fate 2 - dungeon crawler, deck builder, action RPG, turbo wygrzew.

Wyobraź sobie, że siedzisz w lesie, w tych pieprzonych krzakach, już trochę czasu. Gdzieś zza górki ciszę przecinają serię z karabinów. Rytmiczne, regularne, czasem jakaś zbłąkana kula odłupuje kawałek kory z pobliskiego drzewa, niczym w survival craftingu w early accessie. A żeby uciec, brakuje kilkuset metrów. A ciężko biega się z przestrzeloną nogą i zawrotami głowy. W kieszeni zaś same batony.

Nowy Wolfenstein pokazuje pazurki, wygląda pięknie, fabuła potrafi być poważna jak i naprawdę prześmieszna, krótko mówiąc kawał dobrego klasycznego shootera.

Na tegorocznym PGW nagle wylądował trailer tej produkcji wraz z informacją, że już można grać. Wywołało to małe poruszenie. Gra wygląda bardzo bajkowo i wielu od razu okrzyknęło produkcję kolejnym Journey czy ABZU. Czy słusznie? Sprawdźcie w naszej recenzji!

Wraz z rozpoczęciem święta zmarłych swój start miał nowy, trzeci już w otwarej becie, sezon rozgrywek rankingowych w Gwincie.

Od pierwszej kąpieli w brązowej mazi w pobliskim lasku, uskutecznianej przez metalowe bestie minęło przeszło trzy lata. Blaszaki, wielkie kolubryny do ciężkiego transportu, wracają. Uzbrojone w szereg ulepszeń, w końcu porządną obsługę pada, tryb fpp, czy klierowcę w kabinie (!) ponownie staną przed zadaniem dowiezienia transportu przez niedostępne lasy Tajgi. Maszyn do okiełznania jest, póki co (bo idą mody), dziewiętnaście, przepastnych map dla trybu dla singli lekko sześć (co wystarczy na wiele godzin zabawy, uwierzcie), a do tego czyhają też wyzwania w ilości sztuk dziewięć o dodatkowych celach, których wypełnienie spędzi sen z powiek licznym.