polonizacje

Polscy dystrybutorzy robią to, co Nintendo powinno zrobić już dawno temu. Może więc chociaż teraz Big N weźmie z nich przykład?

Wszystko dzięki tytanicznemu wysiłkowi tworzącego bazarowe tłumaczenia człowieka, o którym historia zapomniała.

Ciekawych czasów dożyliśmy. Brak polskiej wersji językowej gry AAA jest wydarzeniem. Jeszcze nie tak dawno temu była nim polonizacja ukazującej się na konsoli gry.

Lokalizacji 2.0 w wykonaniu Sony ciąg dalszy. Kolejna gra, która doczeka się pełnej polonizacji, to Ratchet & Clank: 4 za Jednego (albo, jak kto woli: Ratchet & Clank: All 4 One).

Zwiastun Battlefield 3 to dziś póki co największy hit poranka. Wraz z jego wypuszczeniem w sieć, ruszyły także zamówienia przedpremierowe w kilku sklepach. Możemy z nich dowiedzieć się, że gra zostanie przetłumaczona, ale jeśli chodzi o szczegóły polonizacji zgody brakuje.

To jedna z tych wiadomości, na którą jedni zareagują entuzjazmem, a drudzy smutkiem: Cenega, dystrybutor LA Noire nie zamierza w żaden sposób polonizować gry.

Historia polskiej branży lokalizacyjnej, nie tylko growej zresztą, zna ładnych kilka kwiatków, które fandom tego czy owego z dumą przypina do kożucha tzw. tłumaczy. O pracy tych drugich pisałem jakiś czas temu, teraz chciałbym się skupić na moim zdaniem najsłabszym ogniwie procesu lokalizacyjnego: odbiorcach.

Do diabła, wygląda na to, że Sony wzięło sobie do serca uwagi graczy dotyczące autentyczności wulgaryzmów w Killzone 2 i w trzeciej części ma być już ich znacznie więcej.

Przyzwyczajenia to potężna rzecz i bardzo trudno jest z nimi wygrać. Polonizacja StarCrafta 2 to kolejne potwierdzenie tezy, że niektórych rzeczy nie warto dubbingować bez odpowiednich nakładów finansowych i obsady. A jeśli już chce się to zrobić, to warto zadbać o łatwiejszy wybór wersji językowych.