blogi (strona 17 z 50)

Moja opinia o dobrej grze - Everspace - Postarałem się w krótki i zwięzły sposób opisać co ważniejsze aspekty tego tytułu, zapraszam do obejrzenia i oceny tu czy na YT

Tajemnicze miejsce którego przeznaczenia nie zna nikt, jedyne co wiemy to że jest to miejsce powiązane z thargoidami.

Jest ładnie, ciekawy system walki, dość satysfakcjonujące questy i pokłady miodności generowanej także przez proceduralnie zestawiane lochy. Wszystko to z walkami turowymi i nienagannym spolszczeniem, które czyta się i brzmi dobrze. Wypada jednak ostrzec, że użytkownicy na Steamie raportują o babolach jak zdolnościach, które się nie odblokowują powyżej 10 poziomu oraz błędami uniemożliwiającymi kończenie questów. Do poczekania, do poprawienia, bo gdyby nie to, Battle Chasers robi dobrze.

Misja w Centrali CIA rozkręca się z minuty na minutę i kiedy już myślimy, że główny element został już przez nas zaliczony, gra rzuca nam pod nogi nowe wyzwanie.

Dokładnie tak jak wskazuje nazwa, o to cały materiał o tym jak się walczy z thargoidami, bez komentarza, tylko czysty gameplay!

Obcy są razem z nami, i stanowią prawdziwe wyzwanie i zagrożenie. Potrafią przejmować statki w hiperprzestrzeni, nie za bardzo przejmują się tarczami naszego statku, i dosłownie potrafią pluć kwasem w nasze statki gdzie w przeciągu chwili możemy pożegnać się z pancerzem i tym samym z naszym statkiem.

Przed wami recenzja zakręconej produkcji traktującej o rolnictwie ... z grubsza.

Już dawno temu w swojej serii podzieliłem ciężarówki (w moim wypadku te wirtualne) na kilka typów w zależności od odczuć jakie budzą.

Nie dostaliśmy trzeciego torchlighta, póki co. Zamiast tego Runic games postanowili skręcić trochę w bok i zamiast kolejnego h'n's zaoferowali nam action RPGa. Coś tajemniczego i jednocześnie znajomego. I przyjemnie jest. HOBa możecie kupić na GOGu. Używając tego linka, procent ze sprzedaży odkładam na chleb z pasztetem. Dziękuję. Obecnie do HOBa dorzucają też Stories, o których pisałem TUTAJ.

„Przetwarzam dane” ma być cyklem wpisów na moim blogu, w których pytam Was, czytelników Polygami, o aktualne oraz przyszłe wydarzenia mające miejsce w naszej branży. Założenie jest takie by było krótko, treściwie oraz by pobudzić do dyskusji. W każdym z wpisów będzie kilka pytań-problemów; ja przedstawię swój punkt widzenia na daną sytuację, a reszta należy do Was.

Z lekką obsuwą wjeżdża nowa recenzja na kanał! Tym razem padło na niewielką aczkolwiek uroczą grę która sprawiła, że się w niej zakochałem! Zapraszam do recenzji SteamWorld Dig 2 na Nintendo Switch oraz komputery klasy PC.

Zapraszam na film dotyczący Wojen konsolowych, książki barwnie opisującej batalię pomiędzy Segą a Nintendo. W książce można znaleźć mnóstwo zakulisowych informacji dotyczących działań marketingowych i decyzji biznesowych podejmowanych przez dwóch branżowych potentatów pierwszej połowy lat 90.

Miałem okazję uczestniczyć w testowaniu nowej polskiej gry Ruiner - już wtedy spodziewałem się, że finalny produkt będzie świetny ale nie spodziewałem się, że będę w napisach końcowych! Zapraszam do recenzji!

Przez niemalże trzy lata Polacy pod skrzydłami Devolvera dłubali giereczkę na dwie gały, twin stick shootera. Zrobili to dobrze, zobaczcie.

Z początku, ten niepozorny, rodzimy horror uwiódł mnie bez większego trudu. Od pierwszych zapowiedzi hasło „Beksiński” i Chopin przygrywający w kickstarterowym trailerze działały na mnie wyjątkowo zmysłowo. Czy takimi samymi sztuczkami twórcy posługują się w wersji alpha? Na to pytanie przyjdzie czas, może zacznijmy od początku. Znacie w ogóle studio Movie Games Lunarium? Ktoś, ktokolwiek? Nie? Ja tak samo. Może dlatego, że powstało niespełna rok temu i jest częścią Movie Games (z Aleksym Uchańskim na czele – redaktorem naczelnym ś.p. magazynu „Gambler”). Kolejne sprostowanie dotyczy buildu Lust for Darkness, w który grałem. To wersja demo wersji alpha. W związku z tak wczesnym i ograniczonym modelem gry mogłoby się wydawać, że jeszcze długa droga przed deweloperami, prawda? A jednak, PlayWay zaplanowało wydanie już na grudzień tego roku. Wygląda na to, że mam więcej powodów do obaw, niż porwanie Amandy Moon.

Pierwsza część wizyty w Centrali CIA, choć bardzo klimatyczna, była jedynie wstępem do prawdziwej "akcji", jaka się rozegra w czwartej misji Spinter Cella.

Wydawnictwo Dark Horse Comics rozpoczęło kolejny komiksowy projekt związany z uniwersum Halo. Rise of Atriox to miniseria będąca antologią różnych epizodów z przeszłości lidera Wygnańców, mająca się zamknąć w kilkuzeszytowym tomie. Dodatkowo zainteresowani mogą wziąć udział w rozdawaniu zeszytu będącego tematem tego filmu.

Jak to się dzieję, że jedynymi znaczącymi w branży gier wersjami „demo” pozostały te, wydawane co roku dla wiodących tytułów sportowych? Zacofanie? A może wręcz przeciwnie? Przecież nic tak nie buduje hype’u wokół produktu jak możliwość sprawdzenia go samemu. Dziś częstszym widokiem są wczesne dostępy i beta-testy – często wypuszczane ot tak, niedopracowane, by właśnie na podstawie feedbacku potencjalnych odbiorców dopieścić te najważniejsze szczegóły, wraz z kolejnymi łatkami. Teraz, w zapowiedzi każdego dema FIFY wytwarza się magiczna atmosfera, nadzieja, że następny sezon będzie lepszy. Jak to się kończy, wszyscy wiemy, ale w tym roku również konkurencja cieszyła się sporym zainteresowaniem. Głównie z powodu wyjątkowych podobieństw i długo oczekiwanego, rzetelnego portu na PC. Demo FIFA 18 zadebiutowało 12 września na PS4, XONE i PC, kiedy już od 30 sierpnia można było grać w PES 2018. Tylko, że na konsolach. Dopiero dwa tygodnie później demo pojawiło się na Steamie, wraz z premierą pełnej wersji. Budziło to pewien niepokój dot. optymalizacji i domniemanej równości pomiędzy next-genami, a portem na komputery osobiste. Na szczęście, obawy się nie sprawdziły. Technikalia i zawartość. Zacznijmy od tego, co widać na pierwszy rzut oka, więc interfejsu i trybów rozgrywki, gdzie w obu przypadkach wirujemy między standardowymi kaflami. Oprócz meczu towarzyskiego, Japończycy udostępnili tryb co-op 3vs3, niestety bez funkcji sieciowych. Szkoda, ponieważ dodanie ich mogłoby zrobić dobre wrażenie – gry piłkarskie dla wielu to właśnie tryb multiplayer. Na taki ruch nie odważono się również przy demie Kanadyjczyków, kiedy tutaj tryb kooperacji jest zastąpiony wstępem do The Journey. Tryb fabularny w „siedemnastce” był tylko interesującym urozmaiceniem i dopiero teraz protagonista - Alex Hunter może zamienić Premier League na inne najlepsze piłkarskie ligi świata (albo amerykańską MLS).

Ponownie już w mojej serii głównym tematem odcinka jest nie tyle ciężarówka pochodząca z modyfikacji, co towar, jaki ciągnie, a raczej zestaw w jakim ten towar jest przewożony.

Mocne wejście fabularne i mechaniczne

Image and Form ma niewątpliwą smykałkę do wydawania gier wszelkich. Niemalże każdy z ich ostatnich tytułów zbierał wysokie noty i cieszył lwią część gawiedzi.

Mati ograł Songbringera i chętnie dzieli się swoimi wrażeniami.

Nie ma nic bardziej klasycznego niż Kenworth W900, którego z resztą możemy w American Truck Simulator zasmakować bez konieczności instalowania jakichkolwiek modyfikacji.

Po takim se Submerged współtwórcy m.in. Bioshocka wracają, by wciągnąć nas w ruchome piaski. Temat z wczesnego dostępu, acz obiecujący.

Nie będę udawał. Uniwersum Kaczora Donalda uważam w obecnych czasach za mocno niewykorzystane. Na szczęście Disney spróbował markę „kaczek” podnieść z martwych. Na początek poszły Kacze Opowieści czyli Duck Tales.