z blogów

Moja druga wizyta w Kolonii, moje drugie targi Gamescom. Wybraliśmy się tam z Tomkiem Kuterą, a o tym, co widzieliśmy i co przeżyliśmy, zaraz Wam opowiem.

Moja druga wizyta w Kolonii, moje drugie targi Gamescom. Wybraliśmy się tam z Tomkiem Kuterą, a o tym, co widzieliśmy i co przeżyliśmy, zaraz Wam opowiem.

Moja druga wizyta w Kolonii, moje drugie targi Gamescom. Wybraliśmy się tam z Tomkiem Kuterą, a o tym, co widzieliśmy i co przeżyliśmy, zaraz Wam opowiem.

Przez Internet coraz odważniej płynie fala zbiorowej euforii na emocje w grach wywołana wizją kilku bardziej rozgadanych przedstawicieli gamedevu, a tymczasem powoli zbliża się premiera tytułu, który przypomni nam czym jest czysta, niezachwiana radocha z grania. Demo Rayman Legends jest świetne.

Większość graczy nie zobaczy zakończenia twojej gry. To nie tragedia, to jedna z cech game designu - powiedział Jason VandenBerghe, dyrektor kreatywny Ubisoftu. Chociaż jeszcze kilka lat temu zdawałoby się, że jego słowa odpowiadają głoszeniu herezji, dziś z licznych statystyk dowiadujemy się, że niestety ma rację. Czy zatem zakończenia są nam potrzebne?

„Kupka wstydu” to takie brzydkie określenie na stertę nierozpoczętych lub nieskończonych gier. Prawie każdy ją ma - jeden większą, drugi mniejszą. Ja ostatnio poszukałem swojej największej. Ta appstore'owa rozrosła się do gigantycznych rozmiarów.

Mario to człowiek orkiestra (lub jak kto woli złota rączka). Wąsaty hydraulik był już drwalem, profesjonalnym tenisistą, piłkarzem czy właścicielem wesołego miasteczka. Jednak i tak jego najpopularniejszym drugim zawodem jest uczestniczenie w zawodach gokartów. Pierwsza odsłona wyścigów małych samochodów (jeszcze na Super Nintendo) jak i jej druga część na Nintendo 64 okazała się dużym sukcesem, tak więc było tylko kwestią czasu kiedy po premierze Gameboy Advance ukaże się gra dedykowana specjalnie na tą przenośną konsolę. I tak właśnie jeszcze w 2001 roku odbyła się premiera Mario Kart: Super Circuit. Jednak czy gra poradziła sobie równie dobrze na Gameboy Advance co jej starsze odsłony na konsolach stacjonarnych?

Kupiłem PlayStation Vita na premierze, zachwycałem się pierwszymi grami. Potem konsola wylądowała w szufladzie, bo nie było w co grać. Teraz wróciła - pomaga mi przypomnieć sobie młodość.

Wspólnie spróbujmy zinterpretować zakończenie Infinite. Zapraszam każdego, kto grę ma już za sobą, oraz tych którzy wiedzą na pewno, że gry nie ukończą, chociażby dlatego że część graczy się od Bioshocka po prostu boleśnie odbija ze względu na specyficzny gameplay. Niech i oni mają szansę przyjrzeniu się elementowi w dużej mierze odpowiedzialnemu za kosmiczne oceny tej produkcji. Tekst stanowi jeden wielki spoiler.

W przypadku sztuki filmowej i teatralnej od dawna znana jest zasada, wedle której pewne sytuacje mogą znacznie zyskiwać na dramatyzmie, gdy nie są pokazane explicite. Część graczy ma jednak problem z zaakceptowaniem takiego zabiegu, powszechnie uważając tego typu historie za "niedopięte". W pewnym stopniu winą jest fakt, że już od dziecka przyzwyczajani jesteśmy do opowieści, na których końcu czeka wyraźna pointa czy morał, których to elementów otwarte zakończenia nas pozbawiają.

Jak można przeczytać w moim opisie profilu lubię gry z zasady... ładne. Naprawdę. Oczywiście, nie jest to jedyny wyznacznik w mojej osobistej ocenie, ale jeżeli dany tytuł ma coś ciekawego do zaproponowania w konstrukcji leveli to zawsze podchodzę do niego z ciekawością. I nie chodzi mi o te wszystkie antyaliasingi... bardziej o samą konstrukcje. Przestrzeń (bądź jej brak), wyraz emocjonalny, formę. Jedną z gier które mnie zachwyciły (pomimo pewnych braków) był Wiedźmin 2: Edycja Rozszerzona.

Twórcy gry przy okazji każdego wywiadu usilnie przypominali jak ważne w ich nowej produkcji jest skupienie się na przeżywaniu emocji razem z Larą, która nie szczędzi ich okazywania, poddana osobistej tragedii. Mam w tej kwestii pewne zastrzeżenia.

Nie wiem czy sens jest porównywać to co widzimy w Mirrors Edge do obrazów Mondriana, bo chyba każdy widzi podobieństwo. I choć twórcy z pewnością mieli nieco inne wytłumaczenie tego stylu graficznego, to nie ulega wszelkiej wątpliwości, że musieli twórczość Mondriana znać

Zauważyłem, że Crytek wrzucił harlem shake w swojej wersji z jedną ciekawą rzeczą Więc zrobiłem sobie małe zestawienie wszystkich bardziej znanych firm i wydawców. Można zobaczyć kto ma gibkich i kreatywnych pracowników w swoich szeregach.

Ciekawi mnie, kiedy gry w warstwie fabularnej nareszcie zrównają się z średniakami gatunku w książkowych relacjach bohaterów. Czy w miarę złożona relacja uczuciowa, nieoparta na hiperboli wydarzeń, jest nieosiągalna dla piszących scenariusze gier?

Tak, czasy, gdy wystarczyło, żeby coś się na ekranie ruszało i było kolorowe, minęły.

Gra dla każdego, ujmująca zarówno grafiką i wykonaniem jak i historią. To jedna z tych gier, która podobnie jak Podróż, Flower, Heavy Rain czy Uncharted, definiuje platformę i zapadnie w pamięci graczy na długo.

Cytat na dzisiaj : "Zrobiliśmy parę ambitnych rzeczy przy produkcji Halo, by wyjść na przeciw potrzebom ludzi. Ograniczyliśmy posiadane bronie do dwóch, daliśmy im samoregenerujace się zdrowie, autosave i checkpointy - rzeczy wręcz bluźniercze w grach fps w tamtych czasach. Zrobiliśmy grę która działa bez myszki i klawiatury. I teraz nikt nie gra w strzelaniny tak jak to robił przed premierą Halo. Bo nikt nie chce."

Lubicie kucyki? Kalimdor lubi i zaraża tym innych.

Kung Fu Strike robi wszystko dobrze. Nie rozprasza nas ozdobnikami, niepotrzebnymi elementami typu zagadki czy eksploracja świata. To jest twój bohater, tu jest gamepad, tam stoi setka wrażych harcowników - teraz walcz.

Witajcie w nowym cyklu poświęconym naszej prężnej społeczności. Liczba blogów i wpisów na nich rośnie błyskawicznie, więc postanowiliśmy regularnie wyławiać dla was te najciekawsze.

Sama gra nie jest oryginalnym pomysłem (czerpie garściami z Temple Run), natomiast szata graficzna kojarzyć może się jednoznacznie - World of Warcraft.

Granie na smartfonie z Androidem stało się moim najnowszym nałogiem i boli mnie to, że mimo tak młodego wieku ta platforma tak szybko została spaczona przez mechanizmy rynkowe wypracowane by uprzykrzać normalnemu graczowi życie. Ale po kolei.

Spędziłem z tym tytułem już około dwóch godzin i przyznam szczerze... jest to jedna z gier która zgarnęła sporo negatywnych recenzji, moim zdaniem niezasłużenie.

Trzy wymiary w zasięgu ręki, dla wielu puste stwierdzenie ukrywa w sobie nowe możliwości. Innowacyjne gogle wirtualnej rzeczywistości (już dość stara i wyświechtana doszczętnie konwencja) zechcą otworzyć nowe możliwości kosztowania wirtualnej rozrywki.