michał walkiewicz

Czym się różni krytyka growa od filmowej, czy casuale są przyszłością, a zakończenie Mass Effecta wiecznie żywe? Odpowiedzi na te i inne pytania poniżej, w nowym odcinku Dwóch i Tego Trzeciego.

Symulator Lee Harveya Oswalda? Członka Ku-Klux-Klanu? Mordercy z Columbine? Gwałciciela? Księdza-pedofila? Mela Gibsona? Są na tym świecie gry, o którym nie śniło się krytykom GTA.

Śmiałe plany dystrybucyjne Telltale Games to nie tylko dowód na renesans mainstreamowych przygodówek, ale również świadectwo artystycznego potencjału tkwiącego w serialowej formule.

Developerzy mają problem z opowiadaniem o przemocy - także tej o charakterze seksualnym - wobec dzieci, ale cóż w tym dziwnego, skoro z trudnością przychodzi im opowiadanie o samych dzieciach?

Developerzy mają problem z opowiadaniem o przemocy - także tej o charakterze seksualnym - wobec dzieci, ale cóż w tym dziwnego, skoro z trudnością przychodzi im opowiadanie o samych dzieciach?

Gry wideo karmią się narodowymi stereotypami. I choć wypada z fałszywymi świadectwami o obcych narodach walczyć, nie zapominajmy, że bez nich wciąż odbijalibyśmy piłeczkę w Pongu.

Gry mówią o homoseksualizmie językiem ezopowym, ale dajmy im czas. Dystans między dyskryminacją a tolerancją pokonują o wiele szybciej niż inne media.

Jeśli przerywniki filmowe w grach są świadectwem artyzmu, mówimy o wyjątku potwierdzającym regułę. Większość reżyserów cut-scenek dostałaby w Hollywood wilczy bilet.