ubisoft (strona 88 z 88)

Tom Clancy's EndWar okazało się jedną z ofiar wysypu ciekawych gier pod koniec roku. Przynajmniej w moim wypadku. Nie znalazłem po prostu czasu, by przekonać się, czy Ubisoft dało radę stworzyć pozycję grywalną, czy może tylko pokraczną prezentację głosowego systemu wydawania komend. Będzie trzeba to nadrobić.

Przez nieszczęśliwy zbieg okoliczności wciąż nie udało mi się zagrać w Prince of Persia, ale jutro najprawdopodobniej w końcu zobaczę, co tam przyszykował dla nas Ubisoft i wyrobię sobie pierwsze zdanie na temat tej pozycji. Niestety, to, że mieszkam we Wrocławiu jest kolejnym niefartem, ponieważ Ubisoft podesłał nam informację prasową, która siłą rzeczy dotyczy tylko Warszawiaków i mieszkańców okolicznych mieścinek. W sobotę, w Multikinie w Złotych tarasach będą oni mogli otrzymać artbooki z gry i zamienić kilka słów z Maćkiem Zakościelnym, który wcielił się w Księcia w polskiej wersji gry. W rozwinięciu znajdziecie pełny komunikat prasowy.

Chociaż Eidos wypuścił całkiem zacnego nowego Tomb Raidera, to niestety firma nie ma się dobrze i czeka ją prawdopodobnie wykupienie przez innego potwora branży. Jako potencjalnych kandydatów podaje się EA, Ubisoft, Warner Bros oraz... Square Enix. Największe szanse posiadają twórcy Królika Bugsa, którzy zakupili już spory pakiet akcji, natomiast również i japoński gigant stara się walczyć o swoje. Reprezentanci firmy odwiedzili nawet IO Studio, twórców Hitmana, wyraźnie dając sygnał co do swoich zamiarów. Póki co firmy nie komentują oficjalnie tej sprawy, ale wszystko powinno być jasne w przeciągu miesiąca. Wyobrażacie sobie Larę i łysego mordercę w rękach Japończyków? Imperialne zamiary Square Enix nabierają na sile. Może w którejś z nabytych firm znajdzie się w końcu osoba, która przetłumaczy im know-how do Unreal Engine?

No tak, powoli zapominamy już o Splinter Cell: Conviction , ale naprawdę trudno się dziwić. Kolejne opóźnienia, zakończone w końcu powrotem gry do fazy koncepcyjnej nie nastrajały optymistycznie. Podobnie jak brak jakichkolwiek informacji o postępach produkcji. Czy właśnie tak ginie jedna z najlepszych skradanek? Ja pozwolę sobie być niepoprawnym optymistą i mieć nadzieję, że nowe przygody Sama warte będą czekania.

Brothers in Arms: Hell's Highway było dla mnie jednym z hitów Games Convention w Lipsku. Mowa jednak nie o tegorocznych targach, a tych które odbyły się jeszcze w zeszłe wakacje. Wtedy to John Antal „sprzedał” mi tę grę i spowodował, że jak kania dżdżu oczekiwałem jej premiery. Ta jednak nie nadchodziła. Po zaliczeniu półrocznej obsuwy Gearbox w końcu dopięło wszystko na ostatni guzik, podgrzało atmosferę klimatycznymi trailerami i Piekielna Autostrada została udostępniona graczom. Tak, znam śpiewkę mówiącą o wyeksploatowaniu tematu Drugiej Wojny światowej w imponującej liczbie strzelanin. Kiedyś sam ją powtarzałem, ale wiecie co? Ostatni raz dzierżyłem karabin Thompsona przy okazji dema Medal of Honor Airborne i szczerze mówiąc, to nawet trochę się za nim stęskniłem. Poza tym, trudno nazwać Hell's Highway po prostu strzelaniną.

Screwball: Podobno Masashi Kishimoto był w młodości denerwującym dzieckiem. Być może właśnie dlatego, niekoniecznie świadomie, stworzył wiele lat później postać Naruto - młodego, nadpobudliwego i nielubianego ucznia Akademii Ninjutsu. Bohater ten stał się w dość krótkim czasie ikoną mangi na miarę Goku z Dragonballa. Zaryzykuje nawet twierdzenie, iż jest to w tym momencie najpopularniejsza na świecie seria rodem z Japonii. Pewnie to zaważyło na decyzji o zrobieniu gry na podstawie przygód młodego fajtera przez i tu niespodzianka. Naruto: Rise of a Ninja nie popełniło Namco, Konami, Capcom czy inne wschodnie studio. Zrobiło to francuskie (a dokładnie kanadyjski oddział) Ubi. Zastanawiając się nad tym chwilę, można by pomyśleć - przecież zachód nie może się zabierać za coś tak rdzennie japońskiego jak Naruto. Nie chciałbym rozpoczynać kolejnego wątku na temat ewidentnego kryzysu branży video w Kraju Kwitnącej Wiśni, powiem tylko - dobrze, że tę grę zrobili „nasi”.

Assassin's Creed od dawna rozpalał wyobraźnię wielu graczy. Nie tylko z uwagi na osobę producenta - śliczniutką Jade Raymond. Przede wszystkim chodziło o zupełnie nowe podejście do gatunku „skradanek”. Zamiast nocy i ciemności, największym sprzymierzeńcem naszego zabójcy miał być tłum. Ubisoft określiło ten gatunek mianem „social stealth”. Dzień przed oficjalną premierą otrzymałem płytkę z Kredem Zabójcy i czym prędzej przeniosłem się w czasy Trzeciej Krucjaty.

Życie głównego bohatera gry to nie kaszka z mleczkiem. Scott Mitchell, dowódca oddziału "Duchów” coś o tym wie. Niecały rok temu jego jednostka została wysłana do zażegnania międzynarodowego kryzysu w Meksyku. Po ciężkich bojach z fanatycznymi rebeliantami zapewne liczył na zasłużony wypoczynek. Niestety panowie z Ubisoft mają inne plany. Rebelianci po raz kolejny szykują się do ataku na Stany Zjednoczone. Sytuacja jest poważna - wróg posiada 2 głowice atomowe i szuka sposobu aby uderzyć. Scott Mitchell i jego Duchy mają zaledwie 72 godziny by zażegnać niebezpieczeństwo i uchronić Stany Zjednoczone przed katastrofą.

Rainbow Six: Vegas jest pierwszą grą z serii Rainbow Six na Xboxa 360. W wydanej przez Ubisoft grze wcielamy się w Gabe'a Logana - dowódcę trzyosobowej drużyny antyterrorystycznej wysłanej do opanowanego przez terrorystów Las Vegas. Fabuła nigdy nie odgrywała ważnej roli w serii, jednak miało się to zmienić wraz z nadejściem Vegas. Niestety rzeczywistość okazała się bardzo rozczarowująca, ponieważ scenariusz tej gry sprawia wrażenie pisanego przez ośmiolatka.