sztuka (strona 3 z 3)

Nie jest to wiadomość, która obiegła świat dzisiaj, ale w końcu prawdziwa sztuka się nie starzeje, prawda? No przynajmniej nie tak szybko, aby po miesiąc nie warto było na nią spojrzeć. Na prace Thomasa "Akutou" Pereiry bardzo bowiem warto spojrzeć. W naszej galerii umieszczam oczywiście te nawiązujące do gier, czyli Jill Valentine i Sheva Alomar, obie panie z różnych części Resident Evil. Zwłaszcza ta pierwsza mi się podoba, a lekkie zaczerwienienie na policzku i serce w chmurce tylko dodają seksapilu. Ale nie wahajcie się i zobaczcie wszystkie pracy Thomasa - ma facet ogromny talent. Prawie każdą z przyjemnością powiesiłbym na ścianie.

I jeszcze jeden "weekendowy" wpis. Tym razem jest to obraz Winony Nelson, przedstawiający urealnione postacie z Super Mario Bros 2. Co ciekawe, można go pobrać za darmo w naprawdę sporej rozdzielczości i rozmiarze i wydrukować sobie jako plakat. Wystarczy kliknąć tutaj. Miły gest, prawda?

Tworząc poprzedni i ten wpis korzystając z nieobecności TŻ, opycham się nachosami marząc o porządnej, ciepłej kolacji. I w takim momencie wpadłem na to - bento, w którym odwzorowano scenę z Patapona. Co prawda te posiłki zajada się na lunch, ale w takim przypadku zrobiłbym wyjątek. Smażony ryż z keczupem, brokuły, nori, żółty ser, mięsko mielone... Nic, tylko schrupać w całości. A potem żałować, że zepsuliśmy całodzienny wysiłek. Więcej zdjęć tutaj.

Wygląda na to, że ten temat nie znudzi się nigdy. Projekt Podkowa - konferencja deweloperów, którzy lubią rozmawiać o problemach branży i rozważać sposoby na ich rozwiązanie w tym roku postawiła na pomysły oklepane i zaczęła dywagować nad tym, jak zrobić z gier sztukę. Deweloperzy posunęli się nawet do stworzenia własnego manifestu.

Może ktoś z Was jeszcze pamięta, że rok temu odbyła się wystawa Famicase, na której pokazano nieistniejące gry na NESa z okładkami wykonanymi przez wielu artystów tudzież designerów. Podobna akcja miała miejsce w tym roku i znów na stronie imprezy możecie podziwiać wszystkie carty wraz z opisem po kliknięciu na nie. I ponownie autor nie zatroszczył się o wersję angielską, ale od czego mamy Poly. Proszę, oto przykładowy opis gry Pix'n love (za którą stoi zresztą grubsza historia):

Nie wierzycie? To spójrzcie na prace Stevena Lefcourt'a, które uświadomią wam, że przemoc w takich grach jak Pac-Man czy Dig-Dug była wszechobecna. Lefcourt przekonuje, iż fakt, że Mario nie był fotorealistyczny, nie znaczy, że był wolny od brutalności. Wystarczy przecież odrobina wyobraźni, by dojść do wniosku, że po skoku na takiego grzybka pewnie musiał wypłynąć z niego mózg czy gałka oczna. Inspiracją dla artysty stała się Mortal Kombat, a oto dlaczego:

World of Goo to perełka wśród gier. Zresztą nie raz się już tym tytułem zachwycaliśmy. Teraz okazało się, że nie tylko zapewnia on kupę zabawy, ale może również inspirować. GameTrailers ogłosiło konkurs na krótkie filmiki związane z tym tytułem. Jedno ze zgłoszeń możecie zobaczyć powyżej. Mi się strasznie spodobało i czekam na więcej.

Na NeoGAF padł pomysł na stworzenie fikcyjnych okładek ukochanych gier, które miały zdobić edycje dla "poważniejszych" kolekcjonerów. Zgłoszeń było na tyle dużo, że powstała specjalna galeria, którą możecie obejrzeć tutaj. U nas jedynie parę z nich, zachęcamy do obejrzenia całości. Która Wam się najbardziej podobała?

Temat Mario jak widać wiecznie żywy. Tym razem mamy dla Was małą galerię prezentującą bohaterów Nintendo w konwencji Gwiezdnych Wojen. Moim zdaniem całkiem udaną. Do obejrzenia w rozwinięciu.

Dotychczas jestem chyba najbardziej odpornym na wdzięki Sackboyów redaktorem naszego bloga. Owszem, jak grałem wspólnie z Piotrkiem u niego w domu to gra bardzo mi się podobała, aczkolwiek nie porwała mnie na tyle, bym natychmiast pobiegł do sklepu po swój egzemplarz. A Szmaciaki chociaż słodkie, to nie przemawiają do mnie aż tak, jak ulubione postaci japońskie. Nie przeszkadza to jednak w docenieniu kunsztu Jasona Freeneya, który zajrzał w głąb maskotek gry Media Molecule i stworzył ich bardziej naturalistyczną część. Łącznie z przesłodkimi, malutkimi jelitkami. Fajne.

Zdolni internauci to jest to. Z cyklu co by było gdyby... - spójrzcie, jak prezentują się okładki obecnie najgłośniejszych gier wykonanyh w konwencji NESowej. Wyglądają wspaniale i tak dokładne oddanie charakteru tych produkcji w mocno ograniczonej w środki formie budzi ogromny podziw. Nie ma co się rozwodzic, klikajcie i podziwiajcie galerię. Brawo!

Przed Wami dwa filmiki zrobione w animacji poklatkowej. Jako tworzywo posłużyło jedzenie, zaś inspiracją były rozmaite klasyczne gry wideo. Jest trochę Asteroids, Prince of Persia, Tetrisa itd. Zresztą - na pewno sami wyłapiecie większość tytułów. Drugi filmik rzecz jasna w rozwinięciu.

Takie pytanie postawił sobie artysta Christopher Locke i w rezultacie stworzył skamieliny z konsolowych kontrolerów. Idea była taka: jeśli pójdziesz do muzeum to zobaczysz co zostało po Rzymianach, Kartagińczykach, a nawet Czechosłowakach (z tej nowszej historii). Pozostałości po nas mają niby wyglądać tak jak w galerii (tradycyjnie w rozwinięciu). Przyznam, że pomysł fajny, ale kompletnie nierealny, bo wszystko to jest z plastiku i pewnie prędzej czy później się rozłoży. Jeśli ktoś chciałby mieć jednak takiego pada z kamienia, a ten pewnie przetrwa trochę dłużej niż zwykły, to może go sobie zamówić z tej strony. Ja niestety czuje, że tym wpisem nie "wzniosłem pomnika trwalszego od spiżu". Cóż, takie życie.

Podoba się powyższy Ryu? Jeśli tak, to macie oko to nieźle wycenianej sztuki. Za ten obraz odpowiada (podobno) popularny artysta Dave White (fakt, jak poszukać to niezłe są jego prace jeśli ktoś lubi popart), a jak to bywa w przypadku celebrytów od razu nowe dzieło otrzymało metkę w postaci ceny - pomiędzy 7 a 10 tysięcy funtów. Niemało, ale Dave przelał na płótno całą, wieloletnią miłość do serii Capcomu:

Któż to się garbi na powyższym zdjęciu? Oczywiście błyskotliwa, brytyjska pani archeolog. Tom Rhodes wpadł na pomysł narysowania postaci z gier, których wygląd nieco bardziej niż w oryginalnej formie odpowiada charakterom. W końcu gdy myślimy o pani naukowiec, niekoniecznie mamy (chociaż dzięki Eidosowi już tak...) w głowie seksowne kształty i pełne usta. Koniecznie rzućcie okiem na tę stronę, gdzie autor pokazał więcej znanych protagonistów - Duke Nukem prosto z Parady Wolności, Ken i Ryu jako karatecy z filmów ze Stevenem Seagalem, czy też Sonic jako... jeżyk. Bardzo, bardzo ładne.

Kto by przypuszczał, że w DSie drzemie nie tylko potencjał muzyczny, ale i plastyczny. Nieoficjalny program Colors, dosłownie minuty wolnego czasu, pomysł i voila - tak powstała wystawa 99DS. Christian Pearce i Greg Broadmore pokazują w drukowanej wersji swoje dzieła stworzone za pomocą wyżej wspomnianego oprogramowania. Tematy są dwa: jeden artysta skupił się na samochodach, drugi zaś na kobiecie upadającej po poślizgnięciu się na skórce od banana. Zwłaszcza ten drugi motyw przewodni dość oryginalny i wymagający sporej inwencji. Bo nie jest raczej prosto wymyśleć 99 różnych sposobów na Chaplinowski upadek. Na górze macie malutki fragment, po więcej zajrzyjcie tutaj - w życiu nie przypuszczałem, że coś takiego może powstać na tej niepozornej konsoli. Stylowe.

Na NeoGAFie pojawiła się galeria niesamowitych obrazków z klasyków gier wideo. Zostały one specjalne podrasowane, ich rozdzielczość podniesiona i aż szkoda, że nie powstały jeszcze remake'i gier w tym stylu graficznym. W końcu wygląda to naprawdę prześlicznie. Twórca - Orioto (nie zapomnijcie odwiedzić jego strony) - przygotował dla nas dzieła z takimi bohaterami jak Mario, Sonic, Zelda, Samus itd. Polecamy.

Oddanie niektórych rodziców jest niesamowite. Dodatkowo jeśli poparte jest to jakimś talentem i odrobiną wolnego czasu, efekty bywają zaskakujące. Tak jest z Lunch Bag Art - blogiem, na którym ojciec codziennie publikuje zdjęcia torebek na drugie śniadanie, które przygotowuje dla swoich pociech. Część jest związana tematycznie z grami, inne z komiksami czy filmami animowanymi. Na moc potężnego czerepu, jest nawet He Man! Śliczne i pomysłowe.

Boxing tonight Załadował: jambonbillGameboy umarł? Pod względem rynkowo-marketingowym na pewno. Są jednak wciąż pasjonaci, którzy właśnie tę maszynkę upatrzyli sobie za narzędzie do artystycznej ekspresji. Powyższy filmik został w całości zsynchronizowany w czasie rzeczywistym na GB, poza tym oczywiście powstała na tym sprzęcie także muzyka. Tutaj znajduje się strona projektu i wedle autorów to dopiero początek! Z ogromną niecierpliwością czekam na więcej - takie odjechane klimaty są świetne, dodatkowo widać inspiracje japońskimi, starymi komiksami np. Osamu Tezuki. Patrzcie i się uczcie! Jakub Tepper