stare gry (strona 30 z 42)

Kapitalizm jaki jest, każdy widzi. Ci, którym marzyło się życie jak z „Dynastii”, twardo wylądowali na ziemi i do tej pory rozglądają się wkoło z szeroko otwartymi oczami. Ach, gdyby tak te 12 lat temu zagrać można było w „Capitalism II”... Kto wie, czy nie pozostalibyśmy przy gospodarce planowej.

Duke Nukem For Never?

Cała jestem twoja... - wyszeptała, kusząco merdając biustem, kolejna oswobodzona cud-dziewica (?...). - Tak wiele laseczek, a tak mało czasu - mruknąłem sentencjonalnie, przeładowując giwerę. - Niestety, dziecinko, najpierw muszę skopać kilka tyłków

Duke Nukem 3D, czyli Książę na tronie

Ostatnia odsłona najdłuższej serii wśród rasowych gier fabularnych potrafi przykuć do monitora, co jest o tyle zagadkowe, że rozbiór na czynniki nie owocuje szczególnie przychylną konkluzją. Moc w „Dziewiątce” drzemie jednak wielka. Ani chybi, magia jakaś...

Gdzie szukać informacji o grach SMS-owych?

Główna bolączką gier strategicznych jest rosnące z czasem poczucie monotonii - po kilku misjach, gdy znamy możliwości dostępnych jednostek i wszystkie możliwe sztuczki, rozgrywka staje się w dużej mierze przewidywalna. W „Warcrafcie III” każda misja to nowa przygoda - nowe wyzwanie

Gdybym jak pająk miał osiem kończyn (do obsługi klawiatury), czułbym się w tej grze jako człowiek-pająk o niebo bardziej komfortowo.

Kradzieże samochodów, zabójstwa na zlecenie, handel narkotykami i napady z bronią w ręku - to tylko niektóre z atrakcji, jakie zapewnia graczowi „Grand Theft Auto 3”. Jakby tego było mało, policja nie może nam nic zrobić, a bohatera kule się nie imają.

Każdy chyba gracz odczuwa czasem potrzebę zagrania w coś płytkiego, pozbawionego jakichkolwiek wartości pedagogicznych, głębszych treści, jak również sensu.

„Serious” Sam Stone, bohater najbardziej dynamicznej strzelaniny od czasów sławnego „Dooma”, powraca. I znowu czekają go setki - nie, tysiące - bezdusznych żołnierzy Mentala, czyli inwazja z kosmosu, nie mówiąc już o podróżach w czasie. Jednym słowem - będzie poważnie.

Bombardowanie, zasieki, pole minowe na plaży i nieustanny ogień dziesiątków karabinów maszynowych z betonowych gniazd. 20 proc. szans na przeżycie. Nie, to nie jest słynna scena z filmu „Szeregowiec Ryan” Stevena Spielberga. To gra komputerowa

Czy powabowi tęczowej grzywy i równie barwnego ogona jednorożca z „Heroes of Might & Magic IV” mogłaby się oprzeć jakakolwiek klacz? Nie trzeba być hipofilem - wystarczy nie być hipokrytą, by po ujrzeniu tego baśniowego stworzenia w pełnej krasie jęknąć cicho z zachwytu

Średniowieczny zamek to nie tylko grube mury, wysokie wieże i głęboka fosa, a życie jego właściciela wcale nie było pasmem przyjemności - tego możemy się nauczyć z gry strategicznej „Twierdza”. Jeżeli sądzić po grze, biedak miał naprawdę mało rozrywek

Chociaż trzecia część sławnej „Cywilizacji” to znakomita gra, czwarta - jeżeli się pojawi - będzie musiała wyglądać już zupełnie inaczej. Bo po dziesięciu latach nawet Sid Meier, autor „Cywilizacji” i najwybitniejszy artysta w świecie komputerowej rozrywki, nie będzie w stanie sprzedać tej samej gry jeszcze raz.

Dwie ostatnie z czterech „Kronik” właśnie trafiły na sklepowe półki, definitywnie zamykając trzeci etap cyklu gier strategicznych „Heroes of Might & Magic”. Czy kolejna odsłona będzie równie udana? Wiele wskazuje na to, że tak.

„Historia świata nie jest teatrem szczęścia” - napisał niegdyś pewien wielki filozof - „a okresy szczęścia to puste karty historii”. Żeby się o tym przekonać, nie trzeba czytać dzieł Hegla. Wystarczy zagrać w „Europę Universalis 2”, najdokładniejszy symulator historyczny w historii gier komputerowych

Spadkobierca najsłynniejszej gry przygodowej i jednej z najbardziej znanych gier komputerowych w historii. Piękny, pełen tajemniczego uroku, kuszący ciekawie skonstruowanymi zagadkami. I jak mu się oprzeć?

Czy jest coś bardziej odrażającego, krwiożerczego, okrutnego, bezwzględnego, wzbudzającego większy strach niż cyniczne kierownictwo firmy w czasach recesji? Nie. Ale w tej grze też można się bać.

„Cywilizacja” po raz pierwszy zagościła na ekranach komputerów w 1990 r., a więc blisko 11 lat temu. Od tego czasu pojawiło się kilka kolejnych mutacji gry, każda z ulepszoną grafiką i nieco zmienionymi zasadami. Mimo to trzecie wcielenie „Cywilizacji” to gra zaskakująco świeża i oryginalna.

Teraz nasze marzenia o podboju świata mogą się ziścić. Chcemy zostać Kortezem? Proszę bardzo. Napoleonem? Nie ma sprawy. Nasze podboje będą miały jeszcze jedną zaletę - pozostaną wirtualne, a więc nie przyniosą szkody naszym bliźnim.

Aż 13 lat trzeba było czekać na następcę jednej z najsłynniejszych komputerowych gier fabularnych ze świata magii i bohaterskich czynów godnych pieśni barda.

Przed miłośnikami gier przygodowych, kuszących pięknem i egzotyką obcych światów oraz ciekawymi zagadkami, trudny wybór. Aż dwie gry zasługują na miano wybitnych - może więc skusić się na obie?

Uniwersum Gwiezdnych Wojen, tak dobrze znane z filmów i obudowującej je bogatej literatury, nie miało dotąd szczęścia do gier komputerowych. Zwłaszcza gry strategiczne nawiązujące do tego świata miały nie najlepszą passę. „Star Wars: Galactic Battlegrounds” ma szansę to zmienić.

Pod Grunwaldem od stuleci pasą krowy, a zamek w Malborku wciąż przytłacza potęgą i majestatem. To jest to -warownia, która potrafi wytrzymać szturm za szturmem. Dzięki grze „Twierdza” będziemy mogli przekonać się, jak wiele znaczą solidne, grube mury i głęboka fosa.