Nioh zainteresowałem się od pierwszych zapowiedzi i z zniecierpliwieniem wyczekiwałem go jako wymagającej gry typu souls-like, czytając wszelkie materiały, oglądając zapowiedzi i zapoznając się z japońską mitologią użytą na potrzeby tytułu. Nioh był dla mnie grą, z którą bawiłem się dobrze przeszło 100 godzin, a ostatecznie poświęciłem mu 200 godzin, maksując na platynę (100% osiągnieć) Wymagało to 5- krotnego przejścia gry - drogę samuraja, drogę siły, drogę mędrca, drogę oświeconego i drogę Nioh, a także zaliczenie ok 30 poziomów end-gamowych aren - odchłani, które były typowym boss-rushem (a było ich 999, ale szanujmy swój czas). Grę oceniam na 8/10, fajny setting w feudalnej japonii, zmieszanie fabuły Szoguna James Clavella, z inwazją mitologicznych demonów Yokai, duża możliwość customizacji, zróżnicowana i satysfakcjonująca walka wykorzystująca 8 rodzajów oręża + 3 rodzaje postawy, zbieractwo, wyzwania...oraz niestety duża powtarzalność, duży grind, piniata loot fest jak z Diablo czy Borderlands , małe zróżnicowanie lokacji i przeciwników, mające przemawiać za spójnością opowieści, ale ostatecznie działające na jej niekorzyść, a także tony niezrozumiałych mechanik i statystyk. Mimo wszystkich wyżej wymienionych niedociągnięć bawiłem się świetnie, ale nie jest to tytuł do którego bym chciał wracać.