Ok, ok, przejdźmy do samego sedna tego wpisu, czyli do emulatorków. Zanim rozpoczniemy oldskulowe szaleństwa będziemy musieli ściągnąć RetroPie i nagrać go na kartę SD (nie ma tutaj żadnej żmudnej instalacji, wyboru parametrów i klepania komend - wystarczy tylko czyta karta SD, minimum 4GB, jeden programik, dwa kliknięcia i chwila czasu do zabicia). Kiedy już to zrobimy i RetroPie będzie śmigał w Malinie przyjdzie czas na skonfigurowanie jakiegoś kontrolera. W tym miejscu można spokojnie skorzystać z klawiatury i zamapować na niej wszelakie kontrolse, nie ma przymusu podłączania jakiegoś pada czy innego joysticka. Warto to jednak zrobić z głową, jako że takie sterowanie, jakie ustawimy na początku, będzie obowiązywać we wszystkich menusach EmulationStation i emulatorach - a przynajmniej do czasu ich zmiany, naturalnie. Kolejnym krokiem będzie opuszczenie miłego dla oka menu EmulationStation i przejście do bardziej chłodnego, ale równie funkcjonalnego menu systemowego, w którym będziemy mogli skonfigurować sieć/WiFi i wybrać które emulatorki RetroPie ma zaciągnąć i zainstalować, tudzież zaktualizować już siedzące na karcie. Tak jest, żadnego babrania się z instalacjami czy tajemniczymi komendami - jak wspomniałem, RetroPie jest mocno zautomatyzowane i oskryptowane, dlatego też sam proces instalacji/aktualizacji przebiega bez większej ingerencji użytkownika. Naturalnie instalacja czy aktualizacja może chwilę potrwać, w zależności od prędkości sieci i ilości pobieranych danych - warto sobie na ten czas znaleźc jakieś zajęcie. No chyba, że kręci Was oglądanie białego tekstu na czarnym tle przez n minut - w takim razie proces instalacji będzie czasem jak najbardziej spożytkowanym pożytecznie. Wrzucanie samych ROMów/obrazów płyt (tudzież kopii zapasowych gier, które całkowicie legalnie posiadasz) także jest procesem pozbawionym większych problemów, jako że można to zrobić na 4 sposoby. Najprościej - po prostu wrzucić gierki do odpowiednich katalogów na pendrivie, wpiąć go do Maliny Pi i poczekać, aż RetroPie sam sobie zaciągnie zawartość folderów. Bardziej ambitni mogą także manualnie skopiować ROMy przez np. połączenie SSH lub udostępnienie zasobów przez Sambę, tudzież w ogóle wyłączyć Emulation Station i ręcznie przerzucić zawartość pendrive'a z terminala. Należy także pamiętać, że niektóre emuski będą wymagały obecności pliku BIOSa danej konsoli w odpowiednim katalogu (np. Sega CD, 8-bitowe Atari, PlayStation). Jako że to już temat niezwykle mało legalny, trzeba sobie z nim poradzić w zupełności samemu.