Tak jest, moi drodzy, tak oto rozpoczęła się moja przygoda z tym fantastycznym tytułem. Tak szczerze mówiąc, to nawet i dzisiaj UVII robi duże wrażenie, zwłaszcza jak weźmiemy pod uwagę fakt, że całość radośnie hulała na procesorze 386SX lub 486/33 i 4 megabajtach RAMu, a wszystko zamknięto w niecałych 30 megabajtach przestrzeni dyskowej. Otwarty świat? Owszem! Co prawda był tu obecny główny wątek, który był niezbędny do skończenia gry, jednak nic nie powstrzymywało Cię przed radosną eksploracją świata gry (zarówno na piechotę, przy pomocy gustownej bryczki lub statku, czy w ogóle na latającym dywanie) i wykonywania sporej ilości zadań pobocznych. Niezwykle szokował i radował jednocześnie także wirtualny realizm i ogromna interaktywność otoczenia - większością widocznych obiektów na ekranie (o ile tylko nie były za ciężkie, lub też coś innego ich nie blokowało) można było swobodnie manipulować - otwierać, zamykać, przesuwać, układać na siebie, co tylko byś chciał. Do tego dochodzą także takie akcje, jak wcinanie jedzenia (postacie co raz muszą być odżywione!), pieczenie chleba, dojenie krów, granie na instrumentach, napad na jubilera (wraz z wynajęciem bryczki, by szybko uciec z miejsca zdarzenia i mieć dodatkowe miejsce na kosztowności - tak, tak :)), narysowanie własnego portretu, zbieranie jajek czy wykuwanie swoich broni. No, no, robi wrażenie! A to i tak dopiero wierzchołek góry lodowej, gdyż to póki co akcje kręcące się w okół głównego bohatera - nie wspomniałem ani słowem o całym świecie otaczającym go. A ten po prostu żyje swoim życiem. Jest tu obecny cykl dnia i nocy (jak i zmienna pogoda), wszelakie przybytki, jak sklepy czy knajpy, mają określone godziny otwarcia, a NPCty nie stoją tępo cały czas za ladą, tylko mają określone zajęcia w danej porze dnia - pracują, odpoczywają, jedzą obiady, chodzą na spacer, idą do kościoła (tudzież do karczmy)... Jeżeli szukacie konkretnego jegomościa, gdyż macie jakiś quest z nim związany, możecie go szukać zarówno w domu, w miejscu pracy, tudzież w pobliskim parku. :) Do całości jeszcze dochodzą także wspomniani wcześniej kompani, którzy będą za Tobą podążać oraz aktywnie komentować (w formie tekstu) wszelakie zdarzenia na ekranie, czy niezwykle rozbudowane dialogi z napotkanymi postaciami... Ciekawostką także jest fakt, że jeżeli nie będziemy się zachowywać jak na Avatara przystało (innymi słowy kraść, palić, mordować!), to Nasi kompani mogą nam na to zwrócić uwagę, a nawet odejść od drużyny czy nawet zaatakować Avatara! Totalny kosmos, mówię Wam!