z blogów (strona 6 z 13)

Lubię wszelkie darmowe gry - freeware, shareware, open source. Są one tworzone z myślą przebicia się do szerszego spektrum odbiorców lub w ramach potrzeby demonstracji osobistych talentów. Często wertuję Internetowe zasoby w poszukiwaniu takich podarunków od twórców dla graczy. To sprowadziło mnie do "Comy", gry napisanej przez jednego autora - Thomasa Brusha.

Dziś się przeniesiemy do średniowiecznej Japonii pełnej samurajów, ninja i demonów. Zapraszam wszystkich do recenzji Onimusha: Warlords

O ile moja przygoda z poprzednią głośną produkcją Edmunda McMillena, czyli Super Meat Boy, zakończyła się dosyć szybko, to od Isaaca nie mogę się oderwać już od prawie dwóch miesięcy i codziennie muszę zaliczyć chociaż jedną próbę dotarcia do końca gry.

Ciekawe ilu z was Polygamiści myśli nad sprowadzeniem konsoli z Japonii? I jestem ciekaw ilu z was myśli, że wyjdzie na tym lepiej niż poczekać do premiery na początku przyszłego roku.

Znalazłem ciekawy mini-artykuł w Gazecie Wyborczej, wyliczenie przedstawiające dlaczego ceny gier są takie a nie inne. Całość zatytułowana „Gra komputerowa - ile to kosztuje i dlaczego tak drogo” przedstawia dokładne rozbicie ceny gry na czynniki pierwsze.

Wraz z nadchodzącym powolnymi krokami nowym Max Paynem i pojawiającymi się materiałami na jego temat zauważyłem brak dwóch rzeczy - studia Remedy oraz osoby Sama Lake'a w obsadzie. Czy wpłynie to jednak na kształt gry oraz całej serii?

* Uwaga! Niniejszy tekst jest męczący, nawet bardzo. Zaleca się obniżenie częstotliwości taktowania fal mózgowych. English + Polish = Ponglish - o tym wie cała "Polonia" przebywająca za graniczą, pracując w pocie czoła na pożądane ojro, czy dolce amerykańskie. Nie musimy jednak wyjeżdżać za granicę, aby dostrzec wpływy obcych języków na nasz ojczysty.

Już od czasów pradawnych człowiek rozmyślał o sensie otaczającej rzeczywistości, o problemach życia codziennego i o... kwestii, czy oceniając gry należy przyjąć postawę obiektywną, czy też podejść osobiście do recenzji.

Nie, nie będzie o wtórności gier, powtarzalności schematów ani nawet o seryjnej produkcji „call_of_dutowatych” shooterów. Będzie natomiast o powszechnym zjawisku prezentowania przez twórców/deweloperów gameplay'ów czy „pierwszych XX minut z tytułem YY” itp.

Cała idea była dobra, ale po drodze się pogubiła.

Czy Star Wars: the Old Republic może stać się pogromcą World of Warcaft?

Technologia Dual View może tchnąć nowego ducha w kanapową kooperację (mieliście okazję poczytać o tym w jednym z felietonów), która z każdym rokiem staje się coraz mniej popularna. Zyskuje na tym granie online, ale czy może ono dostarczyć nam takich emocji jak wspólna gra na kanapie? Z pewnością nie.

Czy kupiłbyś konsolę najnowszej generacji za przysłowiową złotówkę, godząc się jednocześnie na comiesięczne nabywanie gier w dystrybucji cyfrowej po nieco wyższej cenie?

Are you a man, or a woman? Man, odpowiedziałem. No, you are a girl.

Nintendo DS - kultowa konsola przenośna - przez wielu dzisiejszych graczy, głównie tych bardzo młodych, jest uważana za totalny „szit”. A szkoda, bo jest na niej masa świetnych gier.

Każdy szanujący się gracz, a nawet i casual, powinien znać Nintendo. Japoński gigant, wiele razy ustalał nowe standardy (bądź trendy) w branży gier. Można tutaj przytoczyć przykłady kultowego NES'a, Gameboy'a i dzisiaj już - DS'a. Zacznijmy jednak od początku, za co to Dual Screen zyskał sobie u mnie miano „kultowego”.

Biohazard. Seria, która od ponad 10 lat rozpala emocje jak żadna inna - tysiące sprzedanych kopii, blisko 15 odsłon (nie licząc edycji specjalnych czy konwersji - tego naliczyłem ok. 35). Zapoczątkowana w 1996 roku pierwszą częścią stała się z miejsca hitem i kolejnym system sellerem na PSX, jednocześnie powstała też wersja na konsolę Sega Saturn, zaś rok później na PC. W 2006, koronując dziesięciolecie serii, Capcom postanowił jeszcze raz dać szanse zawładnąć umysłami graczy klasycznym zombiakom. Bo Resident Evil: Deadly Silence nie jest niczym innym jak konwersją z PSX z dodanymi paroma bajerami, ale zacznijmy od początku.

Przy okazji premiery nowej Zeldy...

Nudziło mi się w dokach Konstantynopola, więc postanowiłem się nieco rozerwać. Zaczepiłem jeden oddział, potem drugi i trzeci. Dwunastu chłopa z wielkimi toporami w rękach i łatwą do obliczenia przewagą, padło pod kontrami ukrytego ostrza (po co mam kupować nową broń?). Kilku próbowało uciec, ale... cóż, nie mogłem im na to pozwolić. Ani jeden mnie nie drasnął. Idę o zakład, że gdybym mógł odpalić racę, która zwołałaby do mnie wszystkich templariuszy w mieście, pokonałbym ich w ten sam, banalny sposób i tym samym uwolnił Konstantynopol od ich rządów...

Łojenie skóry sztucznej inteligencji jest zabawne. Zwłaszcza, gdy mamy do czynienia z bytem o niezwykłej autonomii, dzielnie stawiającym moc układów scalonych przeciwko naszym białkowym

Trolle wszędzie się wcisną...

Po wczorajszej informacji jakoby na platformę PC miało najprawdopodobniej w ogóle nie pojawić się ELITE dostaliśmy dzisiaj notę na twitterze, że zaszła pomyłka. ELITE z pewnością pojawi się na PC. Niestety nikt nie podał nawet przybliżonej daty, kiedy miałoby to nastąpić.

Wczoraj, zgodnie z obietnicami Nicolasa, pojawiło się demo Afterfall: InSanity. Wasze pierwsze wrażenia? Niezbyt pozytywne.

Jak ownować noobów i prosów!!!1one Znaczy, jak nigdy nie grać w Battlefielda 3. ;) .

Podczas gdy w sieci trwa dyskusja czy iOS jest pełnoprawną platformą do grania, my gracze dostajemy coraz lepsze tytuły żeby utwierdzić nas w tym że iPhone może być i jest poważną konkurencją dla kieszonsolek. Najlepszy dowód? Przeportowanie z Nintendo DS, Scribblenauts w wersji Remix.