przemyślenia

Gry to swego rodzaju symulacje rzeczywistości. Jakby się nad tym zastanowić, są to bardzo proste symulacje (nikt nie pomyli ich z prawdziwym światem). Mimo tego, z biegiem lat widać postępy na wielu płaszczyznach. Grafika to jedno, ale liczy się jeszcze symulacja fizyki, czy złożoność postaci niegrywalnych, tak zwanych NPC-ów (Non-Playable Character).

Być może przesadzam, ale jeśli ktoś robi serial Halo, to chyba jednak powinien zainteresować się grami Halo? Wiem, jestem dziwny.

Odbyło się udawane, wyreżyserowane spotkanie, które zostało sfilmowane. Dzięki temu gracze z całego świata mogą dowiedzieć się czegoś nowego o grze Starfield.

Wiecie co mam na myśli, prawda? Czy gry zombie to już problem? Czy za dziesięć lat na sklepowych półkach wciąż będą nowe, odświeżone wydania GTA V a ludzie nadal będą je chętnie kupować? Czy to źle? A może dobrze?