czy gry przestały być grami

Nie spodziewałem się, że wideofelietonem "O grach, które przestały być grami" rozpętam burzę. Nie spodziewałem się, że zostanie on tak opacznie zrozumiany. Skoro temat nadal wzbudza emocje, pozwólcie że zabiorę głos jeszcze raz, precyzując kilka niejasności.

Coraz częściej daje się słyszeć głosy, że produkcje wysokobudżetowe powinny zrezygnować lub zmniejszyć nacisk na otoczkę fabularną, a postawić na czystą rozgrywkę. Oto moje głośne veto przeciwko takiemu postawieniu sprawy. Planescape: Torment

Jeśli zastosujemy definicję starożytnych Greków do rzeczywistości XXI wieku, okaże się, że jesteśmy bogami, otaczają nas inni bogowie i wszyscy jesteśmy unurzani w magii niczym Gandalf. Odmawianie czemuś prawa do zawierania się w definicji, bo ta kiedyś była rozumiana w inny sposób, nie prowadzi do niczego.

Parę dni temu na naszych łamach pojawił się wideofelieton zatytułowany "O grach, które przestały być grami". Michał Puczyński, jego autor, postawił w nim kilka dość śmiałych tez, które sprowokowały do dyskusji naprawdę mnóstwo osób. Rzućmy okiem na najciekawsze komentarze. Co Wy sądzicie o tym problemie? A może żadnego problemu nie ma?

Macie wrażenie, że w grach jest coraz mniej rozgrywki? Że to wszystko zmierza w nieco złym kierunku? Zapraszamy do obejrzenia naszego wideofelietonu.