Kolejną zmianę odnotowała walka i uzbrojenie, które musiało wpasować się w klimat początku XX wieku. W Battlefield 1 arsenał dostępnych pukawek jest wpasowany w konwencję I wojny światowej, jednak wprawne, historyczne oko doszuka się przekłamań wymuszonych przez balans pomiędzy realizmem, a grą FPS (m.in. w pojawiających się bardzo często karabinach samopowtarzalnych, które na frontach wielkiej wojny były nowinką techniczną trudną w obsłudze, drogą, rzadko spotykaną i zawodną). Do rąk dostaniemy różnego rodzaju strzelby, pistolety maszynowe, lekkie karabiny maszynowe, snajperki oraz wspomniane już rzadkie karabiny posiadające konstrukcję umożliwiającą automatyczne przeładowanie. Twórcy przechwalają się przy tym, że asortyment uzbrojenia jest niezwykle bogaty w każdej z wymienionych powyżej grup. Dodatkowo każdą broń można zmodyfikować tak, aby gnaty pasowały do naszego stylu gry, co zależne jest również od wybranej klasy postaci – w Battlefield 1 będziemy mogli wcielić się w standardowe dla serii klasy, takie jak szturmowiec, żołnierz wsparcia, medyk, zwiadowca oraz pilot (lub czołgista).W kwestii pojazdów również zadbano o wypośrodkowanie pomiędzy historycznym aspektem, a samą grą – natykamy się na wiele różnych pojazdów, które pomogą nam siać zagładę zarówno na lądzie, jak i w powietrzu oraz na wodzie. Ich wykorzystanie będzie zależało od stanu technicznego – zniszczone stanowiska strzeleckie w czołgu będą niemożliwe do obsadzenia (chyba, że ktoś postanowi je naprawić), natomiast podziurawione skrzydła samolotu mogą zacząć rozpadać się w powietrzu. Ponadto wehikuły również podzielone są na klasy, przez co mogą się różnić między sobą umiejscowieniem i ilością stanowisk strzeleckich (również w samolotach), czy też ich zwrotnością. Taktyka „na piechotę” natomiast, szczególnie przy budowaniu własnych fortyfikacji przez gruzowanie otoczenia na mapie, jest jeszcze bardziej zaawansowana, niż miało to miejsce w poprzednich częściach serii – oprócz destrukcji prawie każdego budynku (od małego mieszkania, przez okopy, zasieki i bunkry, aż po potężny młyn, w środku którego często skrywa się strzelec wrogiej drużyny), gdy tylko nie mamy pod ręką innej osłony terenowej, możemy rzucić granatem o ziemię, by w ten sposób utworzyć taktyczny lej, z którego poprowadzimy ostrzał.W samej walce, oprócz dostępnych broni strzeleckich, większy niż w poprzednich częściach nacisk położony został na walkę w zwarciu – przy pomocy wszelkiego rodzaju bagnetów, siekier i łopat. W Battlefield 1 wskakiwanie za kierownicę pojazdu, chwytanie za moździerz czy zmiana miejsca w sterowcu również narażają nas na niebezpieczeństwo – nastąpił koniec „magicznych teleportów” na rzecz uruchomienia przy każdej czynności kontekstowej animacji, która zajmuje czas i naraża nas na postrzał, ale w znaczący sposób urzeczywistnia rozgrywkę (i ewentualną śmierć).W rozgrywce multiplayer możemy zmierzyć się w trzech trybach – są to kolejno „podbój”, „dominacja” oraz „operacje”. Pierwsze dwa znane są fanom serii – „podbój” toczony jest na olbrzymich mapach, na których rozgrywane są walne bitwy z udziałem nawet 64 graczy online, natomiast „dominacja” to wersja wojny, w której na mniejszych mapach w potyczkach może brać udział mniejsza ilość osób. „Operacje” to nowość w serii Battlefield – dzięki powiązaniu ze sobą kolejnych bitew na różnych mapach, możemy uczestniczyć w wielogodzinnych walkach na froncie, w których jedna drużyna napiera, a druga stara się za wszelką cenę chronić linię frontu – jeśli się to nie uda, to nic straconego – następna mapa pozwoli dalej bronić frontu, jednak tym razem nastąpi to w innym miejscu, już po przegrupowaniu wojsk obrońców.