abc recenzji (strona 30 z 41)

Bombardowanie, zasieki, pole minowe na plaży i nieustanny ogień dziesiątków karabinów maszynowych z betonowych gniazd. 20 proc. szans na przeżycie. Nie, to nie jest słynna scena z filmu „Szeregowiec Ryan” Stevena Spielberga. To gra komputerowa

Czy powabowi tęczowej grzywy i równie barwnego ogona jednorożca z „Heroes of Might & Magic IV” mogłaby się oprzeć jakakolwiek klacz? Nie trzeba być hipofilem - wystarczy nie być hipokrytą, by po ujrzeniu tego baśniowego stworzenia w pełnej krasie jęknąć cicho z zachwytu

Średniowieczny zamek to nie tylko grube mury, wysokie wieże i głęboka fosa, a życie jego właściciela wcale nie było pasmem przyjemności - tego możemy się nauczyć z gry strategicznej „Twierdza”. Jeżeli sądzić po grze, biedak miał naprawdę mało rozrywek

Chociaż trzecia część sławnej „Cywilizacji” to znakomita gra, czwarta - jeżeli się pojawi - będzie musiała wyglądać już zupełnie inaczej. Bo po dziesięciu latach nawet Sid Meier, autor „Cywilizacji” i najwybitniejszy artysta w świecie komputerowej rozrywki, nie będzie w stanie sprzedać tej samej gry jeszcze raz.

Dwie ostatnie z czterech „Kronik” właśnie trafiły na sklepowe półki, definitywnie zamykając trzeci etap cyklu gier strategicznych „Heroes of Might & Magic”. Czy kolejna odsłona będzie równie udana? Wiele wskazuje na to, że tak.

„Historia świata nie jest teatrem szczęścia” - napisał niegdyś pewien wielki filozof - „a okresy szczęścia to puste karty historii”. Żeby się o tym przekonać, nie trzeba czytać dzieł Hegla. Wystarczy zagrać w „Europę Universalis 2”, najdokładniejszy symulator historyczny w historii gier komputerowych

Spadkobierca najsłynniejszej gry przygodowej i jednej z najbardziej znanych gier komputerowych w historii. Piękny, pełen tajemniczego uroku, kuszący ciekawie skonstruowanymi zagadkami. I jak mu się oprzeć?

Czy jest coś bardziej odrażającego, krwiożerczego, okrutnego, bezwzględnego, wzbudzającego większy strach niż cyniczne kierownictwo firmy w czasach recesji? Nie. Ale w tej grze też można się bać.

„Cywilizacja” po raz pierwszy zagościła na ekranach komputerów w 1990 r., a więc blisko 11 lat temu. Od tego czasu pojawiło się kilka kolejnych mutacji gry, każda z ulepszoną grafiką i nieco zmienionymi zasadami. Mimo to trzecie wcielenie „Cywilizacji” to gra zaskakująco świeża i oryginalna.

Teraz nasze marzenia o podboju świata mogą się ziścić. Chcemy zostać Kortezem? Proszę bardzo. Napoleonem? Nie ma sprawy. Nasze podboje będą miały jeszcze jedną zaletę - pozostaną wirtualne, a więc nie przyniosą szkody naszym bliźnim.

Aż 13 lat trzeba było czekać na następcę jednej z najsłynniejszych komputerowych gier fabularnych ze świata magii i bohaterskich czynów godnych pieśni barda.

Przed miłośnikami gier przygodowych, kuszących pięknem i egzotyką obcych światów oraz ciekawymi zagadkami, trudny wybór. Aż dwie gry zasługują na miano wybitnych - może więc skusić się na obie?

Uniwersum Gwiezdnych Wojen, tak dobrze znane z filmów i obudowującej je bogatej literatury, nie miało dotąd szczęścia do gier komputerowych. Zwłaszcza gry strategiczne nawiązujące do tego świata miały nie najlepszą passę. „Star Wars: Galactic Battlegrounds” ma szansę to zmienić.

Pod Grunwaldem od stuleci pasą krowy, a zamek w Malborku wciąż przytłacza potęgą i majestatem. To jest to -warownia, która potrafi wytrzymać szturm za szturmem. Dzięki grze „Twierdza” będziemy mogli przekonać się, jak wiele znaczą solidne, grube mury i głęboka fosa.

Powrót legendy. „Wolfenstein 3D” był pierwszą trójwymiarową grą akcji, w której patrzyliśmy na świat oczami bohatera. Szalona popularność tego tytułu wyniosła firmę id Software na sam szczyt, dopingując do stworzenia następców „W3D” - nie mniej słynnych gier z cykli „Doom” i „Quake”. Czy „Return to Castle Wolfenstein” osiągnie porównywalny sukces?

Dwóch bohaterów ulubionych przez nastoletnich chłopców filmów - cyklu „Obcy” i „Predator” - spotka się wkrótce znów na komputerowym ekranie.

Gra wojenna, która może podziałać jak zimny prysznic na naiwnych militarystów, bez makijażu pokazując grozę współczesnego pola walki. Nieustraszeni bohaterowie szturmujący pozycje wroga niczym Rambo giną pierwsi, zwykle nawet nie wiedząc, skąd nadleciała kula.

Idea podróży w przeszłość, by dokonać zmian w teraźniejszości, to klasyczny motyw literatury s.f. Idea tanich, ale dobrych, poprawnie spolszczonych i legalnie sprzedawanych gier to z kolei klasyczne marzenie miłośnika komputerowej rozrywki. „Original War” to udana synteza obu tych idei

Technika wkroczyła do świata magii. Szczątki ostatniego smoka trafiły do muzeum, a w powietrzu zaczyna się już panowanie maszyn. Początki jednak są trudne - dziewiczy lot pierwszego sterowca kończy się widowiskową katastrofą. W tym właśnie momencie rozpoczyna się nasza fascynująca przygoda.

Podróż głębokimi koleinami amerykańskich schematów - którymi „Max Payne” epatuje w każdej scenie - jest zwykle nudna aż do bólu. Na szczęście Europejczycy potrafią fascynować się Ameryką ze zdrowym dystansem.

Odwiecznym marzeniem miłośników gier komputerowych jest w pełni interaktywny wirtualny świat - podlegający prawom fizyki, plastyczny i zmienny. „Red Faction", choć jest dużym krokiem w tym kierunku, uzmysławia zarazem iluzoryczność owej idei.

Pełna wersja Quake 3 Team Areny będzie dostępna lada dzień, natomiast już teraz mogę napisać relację z dokonanego testu na wersji beta. Wiadomo, że takie „przedpremierowe” okazy z racji, że nie zostały jeszcze ukończone, mają kilka większych bądź mniejszych błędów. Grając nie zauważyłem żadnego uchybienia w kodzie programu, które mogłoby skutecznie obniżać poziom zadowolenia. Tak czy inaczej test uważam za pomyślny i z niecierpliwością wyczekuję finalnej wersji.

Przedstawiamy rozmowę z Timem Cainem, jednym z głównych osób, które są odpowiedzialne za Arcanum, oraz która pracowała wcześniej nad obydwiema częściami Fallout'a!

Pragniesz rozgrywki bardziej wysublimowanej niż kilka trybów z podstawowego Quake'a? Witaj w świecie drużynowej walki Quake 3 Team Arena - miejscu, gdzie pot i krew przelewają się hektolitrami! Zapewnimy ci rzeź, której nie zapomnisz do końca swego marnego żywota.

Dawno temu, daleko stąd, była kraina miodem i mlekiem płynąca. Dawno i daleko, zgadza się. A teraz baczność panienki! Nazywam się Generał Barnaky, mówią na mnie „żelazny łeb”. Jakimś cudem wstąpiliście do Bractwa Stali i od dziś wasze tyłki należą do mnie! W tym świecie nie ma miodu i mleka, jest tylko kurz, pot i krew. I my - Bractwo. Ostatnia ostoja człowieczeństwa.