z blogów (strona 8 z 13)

Kto na którejś grał, niech się przyzna... :)

Miejskie mity to zjawisko znane dość powszechnie - niemal każdy słyszał historię o czarnych Wołgach czy rakotwórczych właściwościach gum Turbo. Przez kilkadziesiąt lat swojego istnienia własnych legend doczekały się także gry komputerowe, zaś popularyzacja internetu bardzo szybko podchwyciła i rozpowszechniła wiele z nich. Zapraszam więc na przegląd 10 najlepszych Urban Legends dotyczących elektronicznej rozrywki.

Północ. Rozświetlające mrok pokoju białe tło, wprost wylewa się z telewizora. Słyszysz krzyki, połączone ze skwierczeniem przypalanego ciała. Nie trzeba dużo czasu i rozumu, by zdać sobie sprawę w jak kiepskiej sytuacji się znajdujesz. Zresztą, nie będzie fabularnych spoilerów. Wystarczająco drażniący, jest widok paskudnej twarzy Hugo Strange`a oraz świadomość, że zaraz klękniesz przed samym ultra-złoczyńcą, Pingwinem. Pocieszę Cię jednak. Wciąż, przewyższamy go wzrostem.

...a powodem nie jest wyśrubowany poziom trudności.

Jest brutalnie, ponuro, a cesarz dawno nie żyje. Klimat żywcem wyjęty z Gry o Tron.

Portal 2 grą roku!

Ta gra wydaje się niektórym wirtualnym katem chyba nie tylko dlatego, że po prostu jest trudno, albo że się w niej umiera (szok, nie?!).

LucasArts potrafiło nas zachwycić, by chwilę później zażenować.

Można się było domyślić...

Nie gram w MMO, średnio też mnie interesują poszczególne gry tego typu. Poza jedną. World of Darkness. Świat Mroku to kilkanaście lat mego życia. W Wampira gram od pierwszej edycji (zresztą tak jak w Maga, Upiora i Podrzutka. Tylko z Wilkołakiem jakoś się nigdy bliżej nie zaprzyjaźni...

Tak, to naprawdę był obrazek z gry na PC. 14 lat temu można w to było nie uwierzyć.

Bierzesz pistolet do ręki... na środku ekranu nie pojawia się celownik a z boku nie masz informacji o ilości amunicji w magazynku. Bohaterka w którą się wcielasz, Anne, rzuca "prawie pusty” - ta informacja musi ci wystarczyć. 2 naboje? 1? Nie wiesz. A ile Anne ma życia? Jak na razie to też pozostaje tajemnicą.

Śmieszny ludek bez szyi gości w napędach naszych konsol od 1995 roku.

Czas na kolejną porcję żartów twórców Wiedźmina 2.

W opinii wielu naczelny cham, snob i bufon rodzimej sceny gier. O kim mowa? Pytanie w zasadzie retoryczne. Adrian Chmielarz, niczym laleczka Chucky, straszy na forach. A raczej straszą się nim wzajemnie polscy gracze.

Po przejściu gry odczułem pewien niesmak i żal. Dlaczego to wszystko musiało się tak skończyć?

Dużo? Mało?

Dawno temu, gdzieś ok. roku 1999 , kiedy byłem jeszcze małym chłopcem, jedyne co wiedziałem o grach to to, że od nich jest komputer, a gry załatwia wujek studiujący informatykę. Wtedy właśnie przywiózł grę, której nie zapomnę chyba do końca życia.

Ale i tak go pewnie kupię.

Zwiastun gry możecie zobaczyć powyżej, tutaj znajduje się nasza recenzja. Paweł wystawił grze zasłużoną piątkę, a ja postaram się pokrótce dodać, dlaczego to idealna pozycja do grania z dzieckiem.

Jaki jest przepis na sequel doskonały?

Gry to rozrywka dla chłopców, starszych młodszych, ale zwykle chłopców.

W czasie premiery gry Dynasty Warriors 2 było czymś nowym i wyjątkowym, jednak dziś...

Czas na odrobinę nostalgii.

Prawniczka z Ameryki przyjeżdża do małej mieściny gdzieś w najodleglejszym skrawku Francji, aby sfinalizować transakcję rodzinnego interesu.