Po co więc to piszę? Dla was, kochani, dla was. Zastanówcie się, jak często mówicie rzeczy oczywiste, powtarzacie nie tylko banały z życiem związane, ale i takie zdania, które nie tylko waszemu życiu, ale i tych dookoła was, nie dodają ani kolorytu, ani odcienia, ani nie dają radości ni smutku. Po prostu są powiedziane. I tak wycieramy te słowa, pozbawiamy je kątów ostrych, zostają tylko te brzegi zaokrąglone jak w patentach Apple'a. Ja wiem, że mówię często i dużo. Nie słucham, bo już wiem, co ma być powiedziane, co powinno być powiedziane, co powiedziane będzie, a to co jest, to nieważne, bo przeminie przecież, bo zaraz zniknie.
Ale to też banał, prawda? Nie odzywać się, żeby mówić o ciszy. Paragraf 22, który nigdy nie pozwoli ciszy zaistnieć.
ALBO posłuchaj prosto od nas poniżej:
new WP.player({ width:380, height:40, url: 'http://get-2.wpapi.wp.pl/a,61764431,f,upload/2/2/a/22a2df3340b24925bbae11222e3c7b8a/Nieczyste_zagrywki_162.mp3', title: 'Nieczyste zagrywki #162' });
