To, że lubię dziwne gry nie będzie już dla nikogo niespodzianką. Czasem wśród nich trafić można na perełki, które długo nie dają o sobie zapomnieć. Hatoful Boyfriend jest tworem, który wielu z was mógłby nie przypaść do gustu – jest jednak grą, o której powinniście, moim skromnym zdaniem, usłyszeć, ze względu na wykorzystane w niej bardzo specyficzne rozwiązanie.
Czemu Hatoful Boyfriend miało by wam się nie spodobać? Odpowiedzi jest kilka. Po pierwsze jest to visual novel - gatunek tak specyficzny, iż albo się go lubi, albo ignoruje się jego wytwory. Jeśli w czasie dorastania pochłaniały was jednak książki, które w zależności od waszego wyboru kierowały was na konkretne strony, gdzie dalej przeżywaliście historię bohatera, być może jednak powinniście dać przynajmniej kilku z nich szansę. Drugi powód drzemie w tematyce bardzo często podejmowanej przez gry z owego gatunku. Ciężko jest ukryć, że wielokrotnie trafia się w nich na wątek romantyczny. Jeśli więc żądacie od gier adrenaliny wynikającej z wartkiej akcji, a nie macie ochoty spędzać czasu na czytaniu – cóż... może rzeczywiście nie jest to gatunek dla was. Hatoful Boyfriend, jak sugeruje już poniekąd sama nazwa, nie ucieka zresztą od owej tematyki. Zaznaczyć muszę jeszcze, iż jest to gra, gdzie główny bohater jest płci żeńskiej (Otome). Jeśli więc jesteście mężczyznami i trudność sprawia wam wczucie się w bohatera odmiennej płci, Hatoful Boyfriend również nie będzie tytułem dla was.
Ale może zamiast zaznaczać, czemu gra mogłaby wam się nie spodobać, przejdę szybko do tego, o czym dokładnie opowiada Hatoful Boyfriend. Mamy więc szkołę średnią, w której właśnie zaczynamy nowy rok. Nasza klasa składa się ze znanych już twarzy, jednak wraz z początkiem roku dowiadujemy się, iż przybył do niej jeszcze jeden uczeń. Rozpoczyna z nami również pracę nauczyciel matematyki, znany w kraju ze swych osiągnąć na polu naukowym. Na końcu korytarza znajduje się gabinet, w którym pracuje dość podejrzany lekarz. Sytuacja, jakich w podobnych produkcjach widzieliśmy już wiele, prawda? W sumie tak, lecz z jedną różnicą. Jesteśmy jedynym człowiekiem w szkole pełnej gołębi.
Tak. Gołębi.
St. PigeoNation to szkoła dla niezwykle uzdolnionych ptaków. Jest jednak na tyle prestiżowa, że nasza bohaterka postanowiła dostać się w szeregi jej uczniów. Udało się jej to w charakterze ambasadora ludzkości, który wykazać ma, iż ludzie i gołębie są w stanie podejmować ze sobą owocną współpracę. Jak to jednak bywa w wieku, w którym znajdują się bohaterowie, szybko nawiązują się pomiędzy nimi silne stosunki emocjonalne. W tym aspekcie uznać można wybór twórcy gry – Hato Moa – jako kontynuację tak znakomitych dzieł jak Romeo i Julia, które pokazują, iż miłość jest w stanie przezwyciężyć bariery, narzucone na nią przez społeczeństwo. Bo czemu człowiek nie miałby zbudować szczęśliwego życia z gołębiem?
Jak to zwykle bywa w visual novels, kandydaci na naszego partnera mają rozmaite charaktery. Mamy tu więc dość standardowe dla tego gatunku postaci – jest cichy introwrtyk, spędzający większość czasu w bibliotece, mamy w klasie sportowca, który często nie potrafi nadrobić zaległości z innych przedmiotów, jest w końcu dobroduszny przyjaciel z dzieciństwa, który musi dzielić swój czas pomiędzy zajęcia w szkole, a pracę po niej, dzięki której pomaga rodzinie. Nie dajcie się jednak zwieść – gra nie zapomina o tym, że jej bohaterowie są gołębiami. Doświadczymy więc okresu zrzucania piór, jesteśmy w stanie przyjrzeć się w sklepie materiałom, z których mogą zbudować gniazda i, co najważniejsze, często podkreślona zostanie nasza od nich odmienność. W końcu jako człowiek, który do życia potrzebuje mięsa i przeważa w nim instynkt myśliwego-zbieracza, różnimy się znacznie od naszych kolegów z klasy.
Jednak zbudowanie uczuć w stosunku do jednego z ptaków to tylko jeden aspekt, który jest w stanie zaoferować nam Hatoful Boyfriend (na marginesie – słowo Hatoful stworzone zostało za sprawą podobnego brzmienia słowa hato, oznaczającego gołębia i słów hurtful - bolesny / heartful - neologizm oznaczający serdeczność). Ze względu na nasze wybory dane jest nam doświadczyć rozmaitego rozwoju akcji. A scenariusze, które zostay dla nas przygotowane są rozmaite – od standardowych historii miłosnych (ciśnie się tu słowo prostych - jednak czy jakaś z nich naprawdę jest prosta?), po motywy mistyczne, szalone podróże, opowieści szpiegowskie i wielkie konspiracje. Są tu motywy paranormalne, a nawet strzelaniny, wojny gangów i spotkania paranormalne. Wiele z nich przeciągniętych jest do granic absurdu, jednak z pewnością zezwala na to rzeczywistość, w której się poruszamy. Wszystko to dzieje się przecież w grze, gdzie godziny mijają nam na rozmowach z gołębiami.
12 kwietnia – śpiewaliśmy ptasie melodie. Było fajnie.
Dodatkowe tło zapewnia dostępne z poziomu menu archiwum, w którym, po ukończeniu jednego z wątków gry, ukazują się zapiski, z których lepiej wnioskować możemy o wydarzeniach, w których bierzemy udział oraz o świecie przedstawionym, w którym się poruszamy. W gruncie rzeczy wątki konkretnych postaci są w Hatoful Boyfriend dość krótkie, jeśli zdecydujemy się przewijać sytuacje, które znamy już z wcześniejszych z nich. Jest ich jednak dostatecznie dużo, by gra zajęła nam sporo czasu (szczególnie podczas bezsennych nocy).
Goodgame Empire - udowodnij, że jesteś prawdziwym strategiem
