• Pac-Man (1980)• Tetris (1984)• Another World (1991)• Myst (1993)• SimCity 2000 (1994)• vib-ribbon (1999)• The Sims (2000)• Katamari Damacy (2004)• EVE Online (2003)• Dwarf Fortress (2006)• Portal (2007)• flOw (2006)• Passage (2008)• Canabalt (2009)
Docelowo MoMA chce mieć w swoich zbiorach około 40 gier. Jakich? Z tego co przeczytać można w poście Paoli Antonelli, jednej z kuratorek MoMA: Spacewar! (1962), szereg gier przeznaczonych na system Magnavox Odyssey (1972), Pong (1972), Snake (oryginalnie stworzony i zaprojektowany w latach 70.; wersja na telefon Nokia od 1997), Space Invaders (1978), Asteroids (1979), Zork (1979), Tempest (1981), Donkey Kong (1981), Yars’ Revenge (1982), M.U.L.E. (1983), Core War (1984), Marble Madness (1984), Super Mario Bros. (1985), The Legend of Zelda (1986), NetHack (1987), Street Fighter II (1991), Chrono Trigger (1995), Super Mario 64 (1996), Grim Fandango (1998), Animal Crossing (2001) i Minecraft (2011). Tytułu dobrano więc nienagannie.
Gry elektroniczne jako medium wciąż znajdują się w szarej strefie – wielu nie zgadza się wszak z ich możliwą pozycją pośród dzieł sztuki, przypisując im zaledwie pierwiastek rozrywkowy. Chociaż MoMA, wychodzi z założenia, że gry w istocie są sztuką, przypisują im głównie wartość jako obiektom wyróżniającym się przez design. Rzeczywiście, instytucja ta już od dłuższego czasu poszerza swoją kolekcję artefaktów związanych z designem – w tym świetle nabycie gier elektronicznych nie powinno więc nikogo dziwić. Są wszak znakomicie zaprojektowanymi interfejsami – w tym rozumieniu miejsce to należy się tym przedmiotom, jak żadnym innym. W ten sposób kryterium ich dobory nie opiera się tylko i wyłącznie na jakości estetycznej, ale bazuje na subtelnych kwestiach projektowych.
Więcej informacji na temat projektu znaleźć można pod tym adresem. Polecam szczególnie rozróżnienie na różne poziomy kryterium doboru tytułów.