jak and daxter zaginiona granica

Jak & Daxter: Zaginiona Granica - recenzja

Jak & Daxter: Zaginiona Granica - recenzja

GRA Na pewno nie tylko ja czekam na pełnoprawną kontynuację przygód Jaka i Daxtera. Jeśli liczycie, że Zaginiona Granica spełni te nadzieje, to już na samym początku muszę was rozczarować. Po pierwsze, deweloperem nie są ojcowie serii - studio Naughty Dog. Do pracy znów zaprzęgnięto High Impact Games - ludzi, którzy mają na koncie spin-offy przygód innego bohaterskiego duo, czyli Ratcheta i Clanka. Po drugie, Zaginiona Granica ukazała się jedynie na PS2 oraz PSP (tę wersję recenzuję). Wygląda więc na to, że Sony chciało sięgnąć do portfeli graczy za pomocą znanego i lubianego tytułu, ale jednocześnie zrobić to możliwie małym nakładem sił. Ciekawi was, co z tego wyszło? ROZGRYWKA Fabuła jest mocno standardowa i przewidywalna. Jak, Daxter i Keira szukając źródła Eko docierają na skraj świata, gdzie padają ofiarami podniebnych piratów i poznają władcę potężnego miasta - Aeropy. To właśnie te frakcje będą przewijały się w trakcie przygody. Historia nie powala, bo choć pojawi się kilka ciekawszych momentów i zwrotów akcji, to należą one do tych mało zaskakujących i trudno tu mówić o jakimś motywowaniu gracza do pozostania przy konsoli. Oczywiście nie mogło zabraknąć również grzebania w przeszłości Jaka, który bardzo chciałby wymierzyć sprawiedliwość ludziom, odpowiedzialnym za jego obecny stan. W Zaginionej Granicy będzie miał okazję ich poznać. Jeśli chodzi o rozgrywkę, to żadnej rewolucji nie ma co szukać. Gra kontynuuje styl poprzedniczek i ani myśli wrócić do korzeni, czyli prawie czystej krwi platformówki. Stosunek elementów platformowych do strzelanin jest mniej więcej równy, więc każdy znajdzie tu coś dla siebie. Nawet ci, którzy chcieliby zobaczyć w akcji zmutowanego Daxtera (choć jego plansze nie powalają skomplikowaniem...).

Trailer: Jak & Daxter: Zaginiona Granica