iPhone 3GS wcale nie takim zbawieniem?

Nie da się pisać gier z myślą wyłącznie o nowej platformie, gdyż nie będą one działać na iPhone'ach poprzednich generacji (OpenGL ES 2.0, który wspiera 3GS, nie jest kompatybilny z wersją 1.0). Aby więc gra dotarła do jak największego grona odbiorców, musi ona być tworzona albo pod kątem obu wersji telefonów, albo na bazie pierwszego iPhone'a (3G).

Pierwsza opcja jest na pewno bardziej kosztowa, druga sprawia, że nowe możliwości 3GS-a nie będą praktycznie wykorzystane (za wyjątkiem krótszych czasów ładowania i płynniejszej animacji). Jaką więc obrać strategię?

Rob Murray z Firemint (to ta firma zrobiła świetne wyścigi Real Racing), uważa, że należy tworzyć w oparciu o wspólny mianownik, czyli poprzednie generacje iPhone'ów. Dodaje też, że:

Z tego co zaobserwowałem w AppStore, nie uważam, aby było dużo gier, które wyciskają ostatnie poty z aktualnej wersji sprzętu. W przypadku zdecydowanej większości aplikacji, od strony zapotrzebowania na moc nie ma czegoś, czego nie da się zrobić na poprzednich modelach przy odrobinie uwagi i optymalizacji.

Kwestie techniczne to jedno, ale Murray zwraca uwagę na jeszcze jeden problem związany z 3GS:

Aby zyskać jak najwięcej na specyficznej inwestycji w 3GS, chciałbyś skupić się na uwydatnianiu i promocji zysków. Jednakże, kiedy tak postępujesz, równocześnie możesz bardzo łatwo dać części rynku nie-3GS złudne oczekiwania.

Jeśli więc decydujesz się na wyróżnienie 3GS, musisz poważnie zastanowić się, ile szumu chcesz wokół tego zrobić. Jeśli będzie go zbyt dużo, może to się obrócić przeciwko tobie w postaci negatywnych recenzji użytkowników nie-3GS. Z kolei jeśli nie będzie promował, nie wyciągniesz tyle ze swojej inwestycji, ile byś mógł.