[Nasze opinie o trybie dla pojedynczego gracza mogliście przeczytać już wcześniej, teraz czas na recenzję i podsumowanie całości. Ponieważ odnosimy się do poprzedniego tekstu, stąd i nieco inna formuła recenzji. - pg]

UWAGA: Tekst zawiera spoilery. Czytać na własną odpowiedzialność

Tryb dla pojedynczego gracza

Najbardziej oczekiwana gra roku, pewny kandydat do GOTY, 7 milionów sprzedanych w dniu premiery, światowa histeria, mord na lotnisku. Panie i panowie, Modern Warfare 2 wylądowało. I patrząc na średnią ocen wahającą się w okolicach 95%, rewelacyjną sprzedaż bijącą na głowę wszystko, może za wyjątkiem książek o Harrym Potterze, aż chce się zakrzyknąć - Infinity Ward znowu to zrobiło! Tylko mi jakoś te słowa cały czas muszą przeciskać się przez zaciśnięte zęby. 

Gra

You know there ain't no rest for the wicked, money don't grow on trees

Refren piosenki Cage the Elephant dzwoni mi w uszach za każdym razem gdy celny strzał i fontanna krwi sygnalizują kolejnego trupa, z którego wysypało się kilka kolejnych przedmiotów.  W drodze do kolejnej osłony szybko zbieram co tylko się da i nadal ostrzeliwuję nacierających rabusiów. Gearbox twierdził że Borderlands to wynik czułego związku FPSa z Diablo. Po kilkunastu godzinach spędzonych na Pandorze mogę się pod tym twierdzeniem podpisać obiema rękami (aczkolwiek bez półtora palca).

Są takie gry, które są czymś innym niż wydają się być na pierwszy rzut oka. Mimo przynależności do znanej serii, albo gatunku, tak daleko odchodzą od schematu, że tak naprawdę przeskakują do innej kategorii. W niektórych przypadkach inne spojrzenie na rozgrywkę może zaoszczędzić bolesnych rozczarowań, albo odkryć zupełnie nowe horyzonty.

Wyraziłem kiedyś wśród moich znajomych pewną mało popularną tezę, którą natychmiast naraziłem się na zbiorowe wyśmianie. Teza była rzeczywiście odważna i najwyższy czas skonfrontować ja z szerokim światem. No to jedziemy

Gra

Ostatnio jeden z popularnych amerykańskich serwisów internetowych, przeprowadził bardzo ciekawe badanie dotyczące gier  opowiadających o konfliktach wojennych XX wieku. Wyniki nie były może bardzo zaskakujące - oczywiście wygrała II Wojna Światowa przedstawiona w aż 183 grach. Ta liczba nie jest dokładna, bo można się założyć o duże pieniądze, że nie uwzględniono wielu "egzotycznych tytułów" w tym także takich, które pochodzą z naszego kraju, ale można z niej wywnioskować jak dużą przewagę ma tematyka "drugo wojenna" nad każdą inną. Następna w kolejce była bowiem I Wojna Światowa, głównie za sprawą symulatorów lotu i strategii, z zaledwie 18 tytułami. Liczbę tę  również można traktować umownie, ale dla dobra naszych rozważań przyjmijmy ją za ustaloną -nawet jeśli nie jest dokładna, to pokazuje na jaką odległość największa wojna w historii świata odpaliła wszystkie pozostałe.

Dlaczego ta wojna a nie inna? Na najbardziej podstawowym poziomie -  dlatego, że jest najbardziej czarno-biała. Jak mówi pewien bardzo cyniczny angielski krytyk gier:

Gra

Na Czerwonej Planecie źle się dzieje. Wyzwoliciele, czyli Earth Defence Force, którzy usunęli okrutną korporację Ultor, dręczącą dzielnych górników pracujących w marsjańskich kopalniach, okazali się jeszcze gorsi. Faszystowskie rządy, publiczne egzekucje, ograniczenie wolności osobistej- to nie jest to, na co pisał się Alec Mason, gdy wyruszał po pieniądze i chwałę.